wstrzyknięcie doszklistkowe
Wstrzyknięcie doszklistkowe (intravitreal injection) to zabieg polegający na podaniu leku bezpośrednio do ciała szklistego oka, czyli galaretowatej substancji wypełniającej przestrzeń pomiędzy soczewką a siatkówką. Technika ta stanowi skuteczną metodę dostarczania substancji leczniczych bezpośrednio do tylnego odcinka gałki ocznej, pozwalając na uzyskanie wysokiego stężenia leku w miejscu docelowym przy jednoczesnym zminimalizowaniu ekspozycji ogólnoustrojowej.
Zabieg wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych, pod miejscowym znieczuleniem, z zachowaniem ścisłych zasad aseptyki. Najczęściej stosowanymi lekami podawanymi tą drogą są inhibitory czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (anty-VEGF), steroidy oraz antybiotyki. Wstrzyknięcia doszklistkowe stanowią obecnie standard leczenia wielu chorób siatkówki, w tym wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowego obrzęku plamki (DME), obrzęku plamki spowodowanego niedrożnością naczyń żylnych siatkówki oraz zapalenia wnętrza gałki ocznej.
Do najczęstszych powikłań wstrzyknięć doszklistkowych należą: zapalenie wnętrza gałki ocznej, krwotoki do ciała szklistego, odwarstwienie siatkówki, jaskra wtórna oraz zaćma. Pomimo potencjalnych powikłań, procedura ta charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, szczególnie gdy wykonywana jest przez doświadczonego specjalistę z zachowaniem odpowiednich procedur.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oftasteril 50 mg/ml
Oftasteril to roztwór do oczu zawierający powidon jodowany w stężeniu 50 mg/ml (0,5% dostępnego jodu), stosowany jako środek antyseptyczny w okulistyce. Preparat jest wskazany do dezynfekcji okolic okołogałkowych, spojówki oraz rogówki przed zabiegami chirurgicznymi (np. operacje zaćmy, jaskry, przeszczepy rogówki, zabiegi witreoretinalne) oraz przed iniekcjami doszklistkowymi stosowanymi w leczeniu zwyrodnienia plamki żółtej, obrzęku plamki i retinopatii cukrzycowej. Roztwór o pH 4,5-7,0 i osmolalności 280-340 mOsmol/kg zawiera 200 mg powidonu jodowanego w 4 ml butelce oraz disodu fosforan dwunastowodny jako substancję pomocniczą (1,5 mg/ml).
ciało szkliste, gałka oczna, jaskra, obrzęk plamki, powidon jodowany, procedura okulistyczna, przeszczep rogówki, retinopatia cukrzycowa, spojówka i rogówka, substancja czynna, wstrzyknięcie doszklistkowe, zabieg okulistyczny, zabieg witreoretinalny, zaćma, zakażenie pozabiegowe, zapalenie wnętrza gałki ocznej, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Wskazania do stosowania
Powidon jodowany, będący kompleksem jodu i poliwinylopirolidonu (PVP), dostarcza wolny jod o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, wirusy oraz grzyby. Preparaty zawierające powidon jodowany dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak roztwory (np. Betadine 100 mg/ml, Braunol 7,5%, PV Jod 10%), maści (Betadine 100 mg/g, Braunovidon 100 mg/g), globulki dopochwowe (Betadine VAG 200 mg) oraz krople do oczu (Oftasteril 50 mg/ml). Wskazania obejmują miejscowe leczenie oparzeń, ran powierzchownych, ran pooperacyjnych, owrzodzeń troficznych i odleżyn, a także zakażonych ran z towarzyszącym stanem zapalnym. Powidon jodowany jest również stosowany do dezynfekcji skóry i błon śluzowych przed zabiegami chirurgicznymi, biopsjami, iniekcjami, cewnikowaniem oraz w okulistyce do antyseptyki okołogałkowej.
antyseptyka, antyseptyka okołogałkowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Betadine, Betadine VAG, biopsja, Braunol, Braunovidon, cewnikowanie, czyrak, dezynfekcja chirurgiczna rąk, dezynfekcja skóry, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, głębokie owrzodzenie, globulki dopochwowe, grzybica stóp, iniekcja, krople oczne, leczenie ran, liszajec, łojotokowe zapalenie skóry, nakłucie, odczyn zapalny, odkażanie skóry, odleżyny, Oftasteril, oparzenia skóry, owrzodzenia podudzi, poliwinylopirolidon, postaci farmaceutyczne, powidon jodowany, proces gojenia, profilaktyka zakażeń, PV Jod, pyodermia, ropne zmiany skórne, wstrzyknięcie doszklistkowe, wtórne zakażenie skóry, zabieg chirurgiczny, zakażenia błon śluzowych, zakażenie jamy ustnej, zakażenie pochwy, zakażenie pozabiegowe, zakażone rany - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oftasteril
Produkt leczniczy Oftasteril, zawierający 50 mg/ml powidonu jodowanego, jest przeznaczony wyłącznie do antyseptyki powierzchni oka i skóry przedzabiegowo. Stosowanie jest przeciwwskazane u wcześniaków o bardzo niskiej masie urodzeniowej oraz u dzieci poddawanych zabiegom chirurgicznym zeza ze znieczuleniem ogólnym ze względu na ryzyko bezdechu. Po aplikacji preparatu na spojówkę i worek spojówkowy przez 2 minuty, konieczne jest dokładne przepłukanie 0,9% roztworem NaCl w celu usunięcia pozostałości i minimalizacji działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z preparatami okulistycznymi zawierającymi rtęć, aby zapobiec niekorzystnym interakcjom. Produkt zawiera również disodu fosforan dwunastowodny (1,5 mg/ml), co może mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów.
9% NaCl, antyseptyka spojówki, bezdech, fosforan disodu dwunastowodny, jodowe środki kontrastowe, powidon jodowany, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór 0, wcześniactwo, worek spojówkowy, wstrzyknięcie doszklistkowe, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia filmu łzowego, zespół suchego oka, zez - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ximaract 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cefuroksymu w preparacie Ximaract 50 mg wskazują, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W badaniach na królikach albinosach, po doszklistkowym podaniu 1 mg cefuroksymu, stężenia leku w cieczy wodnistej wynosiły 19-35 mg/l po 30 minutach i spadły do 1,9-7,3 mg/l po 6 godzinach, natomiast w ciele szklistym stężenia wynosiły odpowiednio 600-780 mg/l i 190-260 mg/l. Nie zaobserwowano wzrostu ciśnienia śródgałkowego w ciągu 3 dni po podaniu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa okulistycznego. Badania histopatologiczne nie wykazały zmian zwyrodnieniowych w tkankach oka w porównaniu do kontroli, potwierdzając brak toksyczności strukturalnej przy stosowanej dawce.
- Leksykon chorób i schorzeń
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej (wAMD) to zaawansowana forma AMD, charakteryzująca się neowaskularyzacją podsiatkówkową, prowadzącą do przeciekania naczyń, uszkodzeń i bliznowacenia w centralnym polu widzenia. Stanowi około 10% przypadków AMD, ale odpowiada za 90% istotnej utraty wzroku. Rokowanie zależy od wyjściowej ostrości wzroku, wieku pacjenta, czasu od pojawienia się objawów do leczenia, cech obrazowych OCT (np. grubość naczyniówki pod dołkiem) oraz typu zmiany neowaskularnej i polimorfizmów genetycznych. Wczesne wdrożenie terapii anty-VEGF (aflibercept, bewacyzumab, ranibizumab, pegaptanib, brolucizumab) jest kluczowe dla zachowania funkcji wzrokowej, jednak 25% pacjentów może nie odpowiadać na leczenie. Długoterminowo obserwuje się tendencję do pogorszenia ostrości wzroku, mimo początkowej poprawy w pierwszym roku terapii.
aflibercept, atrofia geograficzna, atrofia plamki, bewacyzumab, brolucizumab, centralne pole widzenia, grubość naczyniówki, lek anty-VEGF, mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej, neowaskularne AMD, neowaskularyzacja naczyniówkowa, nieprawidłowe naczynia krwionośne, obrazowanie OCT, ostrość wzroku, polimorfizm genetyczny, ranibizumab, ślepota prawna, sucha postać AMD, terapia fotodynamiczna, VEGF, wstrzyknięcie doszklistkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Sucha degeneracja plamki żółtej – Epidemiologia
Sucha degeneracja plamki żółtej (dry AMD) stanowi 85-90% wszystkich przypadków zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem i jest główną przyczyną nieodwracalnej ślepoty u osób starszych w krajach rozwiniętych. Globalne rozpowszechnienie suchej AMD wynosi około 0,44%, z wyraźnym wzrostem częstości występowania wraz z wiekiem – od 2% w grupie 40-44 lata do 46,6% u osób ≥85 lat. W USA w 2019 roku 12,6% osób ≥40 lat (około 19,8 mln) cierpiało na AMD, z czego 0,94% miało postać zagrażającą wzrokowi. Czynniki ryzyka obejmują wiek, pochodzenie etniczne (najwyższe ryzyko u nie-latynoskich Europejczyków – 14,29%), płeć, genetykę (polimorfizmy SNP w czynnikach dopełniacza), palenie tytoniu, dietę, otyłość oraz choroby układu sercowo-naczyniowego. Nadzór epidemiologiczny realizowany jest m.in. przez VEHSS, NHANES oraz American Academy of Ophthalmology IRIS Registry, co umożliwia monitorowanie rozpowszechnienia i progresji choroby.
atrofia geograficzna, beta-karoten, blaszka miażdżycowa, czynnik dopełniacza H, karotenoid, kaskada dopełniacza, kwas tłuszczowy omega-3, lipoproteiny wysokiej gęstości, neowaskularyzacja naczyniówkowa, obraz siatkówki, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, późne stadium AMD, sucha degeneracja plamki żółtej, suplement AREDS2, szlak dopełniacza, terapia genowa, wskaźnik masy ciała, wstrzyknięcie doszklistkowe, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem