wodorofosforan
Wodorofosforan to związek chemiczny, będący solą kwasu fosforowego, który odgrywa istotną rolę w procesach metabolicznych organizmu. W nomenklaturze chemicznej określa fosforan z jednym atomem wodoru (HPO4^2-), należący do grupy fosforanów nieorganicznych.
W medycynie związki wodorofosforanowe są szczególnie ważne w diagnostyce i leczeniu zaburzeń gospodarki fosforanowej. Utrzymanie prawidłowego stężenia fosforanów jest kluczowe dla funkcjonowania komórek, mineralizacji kości i zębów, produkcji energii w postaci ATP oraz regulacji aktywności wielu enzymów.
Wodorofosforany znajdują zastosowanie w płynoterapii, gdzie wchodzą w skład roztworów buforowych stabilizujących pH. W nefrologii szczególne znaczenie ma monitoring gospodarki wodorofosforanowej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, gdzie zaburzenia fosforanowe mogą prowadzić do poważnych powikłań kostnych i sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Phoxilium 1,2 mmol/l
Produkt leczniczy Phoxilium, roztwór do hemodializy i hemofiltracji zawierający 1,2 mmol/l wodorofosforanów, nie wpływa na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co jest potwierdzone w sekcji 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Skład jonowy roztworu obejmuje wapń (1,25 mmol/l), magnez (0,600 mmol/l), sód (140,0 mmol/l), potas (4,00 mmol/l), chlorki (115,9 mmol/l), wodorofosforan (1,20 mmol/l) oraz wodorowęglan (30,0 mmol/l), z pH odtworzonego roztworu w zakresie 7,0-8,5 i osmolarnością teoretyczną 293 mOsm/l. Phoxilium jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas procedur nerkozastępczych, gdzie pacjenci pozostają pod stałą opieką medyczną i nie wykonują czynności wymagających koncentracji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phoxilium 1,2 mmol/l
Phoxilium to roztwór do hemodializy i hemofiltracji zawierający fosforany w stężeniu 1,2 mmol/l, przeznaczony do ciągłego leczenia nerkozastępczego (CRRT). Dawkowanie wymaga indywidualnej oceny klinicznej pacjenta, uwzględniającej stężenie fosforanów i innych elektrolitów, równowagę kwasowo-zasadową, bilans płynów oraz ogólny stan pacjenta. Szybkość przepływu roztworu substytucyjnego i/lub dializatu zależy od intensywności terapii, z zalecanymi zakresami dla dorosłych: 500-3000 ml/godz. jako roztwór substytucyjny i 500-2500 ml/godz. jako dializat, co przekłada się na łączną objętość 48-60 l/dobę. U dzieci i młodzieży (noworodki do 18 lat) stosuje się 1000-4000 ml/godz./1,73 m² powierzchni ciała, z uwzględnieniem ograniczeń dawkowania u młodzieży 12-18 lat.
bilans płynów, błona półprzepuszczalna, ciągła hemodializa, ciągłe leczenie nerkozastępcze, elektrolity, filtr pozaustrojowy, fosforany, hemodiafiltr, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltr, hemofiltracja, intensywna terapia, osmolarność, rekonstytucja leku, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór substytucyjny, wodorofosforan, wodorowęglan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Phoxilium 1,2 mmol/l
Phoxilium to dwukomorowy roztwór do hemodializy i hemofiltracji, składający się z dwóch oddzielnych komór: małej (A, 1000 ml) zawierającej chlorki wapnia (3,68 g) i magnezu (2,44 g), oraz dużej (B, 1000 ml) zawierającej chlorek sodu (6,44 g), wodorowęglan sodu (2,92 g), chlorek potasu (0,314 g) i disodu fosforan bezwodny (0,225 g). Po zmieszaniu obu roztworów uzyskuje się końcowy roztwór o stężeniach jonów: Ca 1,25 mmol/l, Mg 0,6 mmol/l, Na 140 mmol/l, Cl 115,9 mmol/l, HPO4 1,2 mmol/l, HCO3 30 mmol/l oraz K 4 mmol/l. Roztwór ma osmolarność około 293 mOsm/l i pH w zakresie 7,0-8,5, co zapewnia odpowiednie właściwości terapeutyczne i stabilność chemiczną przez 24 godziny w temperaturze 22°C. Produkt jest dostępny w workach o pojemności 5000 ml, z komorami oddzielonymi łamliwą zatyczką lub rozrywanym spawem, wykonanych z PVC lub poliolefiny, z portem do wstrzykiwań umożliwiającym dodanie innych leków po sprawdzeniu ich kompatybilności z Phoxilium.
Przygotowanie roztworu polega na złamaniu zatyczki lub rozerwaniu spawu między komorami, co umożliwia wymieszanie zawartości i uzyskanie jednorodnego, przezroczystego roztworu. Należy stosować aseptyczną technikę podczas podawania, a roztwór po odtworzeniu przeznaczony jest do jednorazowego użytku i powinien być zużyty w ciągu 24 godzin. W przypadku dodawania leków do portu wstrzyknięć, konieczne jest potwierdzenie ich rozpuszczalności i stabilności w roztworze o pH 7,0-8,5, a także monitorowanie ewentualnych zmian fizykochemicznych. Produkt przechowuje się w temperaturze 4-30°C, nie należy go zamrażać ani przechowywać w lodówce, a okres ważności wynosi 18 miesięcy. Wszelkie niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dwutlenek węgla, fosforan disodu bezwodny, kwas solny, łamliwa zatyczka, linia dializy, obwód pozaustrojowy, osmolarność roztworu, polichlorek winylu, poliolefina, port do wstrzykiwań, roztwór do hemodializy i hemofiltracji, roztwór substytucyjny, technika aseptyczna, wodorofosforan, wodorowęglan, wodorowęglan sodu, złącze luer - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phoxilium 1,2 mmol/l
Produkt leczniczy Phoxilium, zawierający elektrolity w stężeniach fizjologicznych (m.in. Ca 1,25 mmol/l, Mg 0,6 mmol/l, Na 140 mmol/l, K 4 mmol/l, HPO4 1,2 mmol/l, HCO3 30 mmol/l), jest stosowany w hemodializie i hemofiltracji. Jego skład odzwierciedla naturalne stężenia jonów w organizmie, co minimalizuje ryzyko zaburzeń homeostazy i negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u pacjentów obu płci. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Phoxilium u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści do ryzyka przed zastosowaniem preparatu w tych grupach.
działanie gonadotoksyczne, hemodializa i hemofiltracja, homeostaza wewnątrzustrojowa, karmienie piersią, leczenie nerkozastępcze, osmolarność, ostra niewydolność nerek, pH roztworu, płodność ciąża laktacja, potencjał reprodukcyjny, rekonstytucja roztworu, stężenie elektrolitów, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, wodorofosforan, wodorowęglan, worek dwukomorowy