Phoxilium
Phoxilium to roztwór do hemofiltracji, hemodiafiltracji i hemodializy stosowany w leczeniu ostrej niewydolności nerek. Jest to płyn zawierający elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, chlorki), wodorowęglany oraz fosforany, co odróżnia go od standardowych płynów dializacyjnych.
Główną cechą wyróżniającą Phoxilium jest zawartość fosforanów, dzięki czemu zapobiega hipofosfatemii – częstemu powikłaniu ciągłych technik nerkozastępczych. Równocześnie zawiera mniejsze stężenie wodorowęglanów w porównaniu do innych płynów, co może być korzystne u pacjentów z ryzykiem alkalozy metabolicznej.
Phoxilium jest szczególnie wskazany dla pacjentów z ostrą niewydolnością nerek wymagających długotrwałej terapii nerkozastępczej, u których występuje ryzyko hipofosfatemii lub którzy już wykazują obniżone stężenie fosforanów w surowicy. Stosowanie tego roztworu pozwala uniknąć konieczności dodatkowej suplementacji fosforanów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Potasu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek potasu (KCl), będący naturalnym składnikiem fizjologicznym osocza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych w różnych preparatach leczniczych, takich jak roztwory do hemofiltracji (np. Prismasol z KCl w stężeniach 2 mmol/l lub 4 mmol/l), płyny do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven) oraz emulsje do infuzji (np. Multimel N4-550 E, Olimel N12E). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnej toksyczności, działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, nawet przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki w modelach zwierzęcych. W badaniach miejscowej tolerancji u królików obserwowano jedynie przemijające, słabo nasilone reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylno-podskórnym lub domięśniowym, które ustępowały samoistnie. Brak jest specyficznych badań toksykologicznych poświęconych wyłącznie chlorkowi potasu, co wynika z jego powszechnego występowania i roli jako elektrolitu fizjologicznego.
chlorek potasu, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforan potasu, genotoksyczność, hemodializa, hemofiltracja, infuzja dożylna, makrogol, martwica tkanek, Multimel, Olimel, Phoxilium, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, Prismasol, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, roztwór do hemofiltracji, roztwór infuzyjny, SmofKabiven, stan kliniczny, stężenie fizjologiczne, stężenie mmol/l, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Phoxilium 1,2 mmol/l
Produkt leczniczy Phoxilium, roztwór do hemodializy i hemofiltracji zawierający 1,2 mmol/l wodorofosforanów, nie wpływa na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co jest potwierdzone w sekcji 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Skład jonowy roztworu obejmuje wapń (1,25 mmol/l), magnez (0,600 mmol/l), sód (140,0 mmol/l), potas (4,00 mmol/l), chlorki (115,9 mmol/l), wodorofosforan (1,20 mmol/l) oraz wodorowęglan (30,0 mmol/l), z pH odtworzonego roztworu w zakresie 7,0-8,5 i osmolarnością teoretyczną 293 mOsm/l. Phoxilium jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas procedur nerkozastępczych, gdzie pacjenci pozostają pod stałą opieką medyczną i nie wykonują czynności wymagających koncentracji.
- Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disodu fosforan, stosowany doodbytniczo oraz w roztworach do hemodializy (np. Phoxilium), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi przedklinicznymi. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. W dawkach stosowanych klinicznie, w tym w preparatach takich jak Rectanal Enema, nie obserwowano toksyczności po podaniu wielokrotnym ani negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa u zwierząt doświadczalnych. W roztworach do hemodializy stężenia disodu fosforanu są zbliżone do fizjologicznych poziomów osocza, co tłumaczy brak farmakologicznej aktywności i potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
aktywność farmakologiczna, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka lecznicza, disodu fosforan, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, hemofiltracja, osocze, Phoxilium, preparat doodbytniczy, profil bezpieczeństwa, Rectanal Enema, roztwór do hemodializy, stężenie fizjologiczne, substancja aktywna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Disodu fosforan, stosowany w preparatach doodbytniczych (np. Rectanal Enema zawierający 5,00 g/100 ml disodu fosforanu dwunastowodnego) oraz w roztworach do hemodializy (Phoxilium z 0,225 g/1000 ml disodu fosforanu bezwodnego, co odpowiada stężeniu wodorofosforanu 1,20 mmol/l), nie wykazuje wpływu na płodność, co wynika z jego naturalnego występowania i roli w podstawowych procesach fizjologicznych. Jednakże, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, preparaty te nie są zalecane u kobiet ciężarnych z powodu ryzyka zaburzeń elektrolitowych. Szczególnie preparat Rectanal Enema jest przeciwwskazany w ciąży, natomiast Phoxilium powinien być stosowany jedynie przy wyraźnej potrzebie klinicznej. Enema może być użyty jednorazowo u kobiet przed i po porodzie, z zachowaniem ostrożności.
charakterystyka produktu leczniczego, disodu fosforan, disodu fosforan bezwodny, disodu fosforan dwunastowodny, formulacja farmaceutyczna, hemofiltracja, jon fosforanowy, karmienie piersią, Phoxilium, preparat doodbytniczy, przeciwwskazanie, Rectanal Enema, równowaga elektrolitowa, roztwór do hemodializy, rozwój zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, wlew doodbytniczy, zaburzenie elektrolitowe, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Disodu fosforan występuje w różnych preparatach leczniczych, w tym w roztworach doodbytniczych (ENEMA, Rectanal Enema) oraz w roztworach do hemodializy i hemofiltracji (Phoxilium). Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest zróżnicowany i zależy od postaci farmaceutycznej, drogi podania oraz stężenia substancji czynnej. ENEMA zawiera 32,2 mg disodu fosforanu dwunastowodnego/ml i nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Natomiast Rectanal Enema, z zawartością 5,00 g disodu fosforanu dwunastowodnego/100 ml, znacząco ogranicza tę zdolność, wymagając co najmniej 12-godzinnej przerwy od prowadzenia pojazdów po zastosowaniu. Phoxilium, stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas dializ, zawiera 0,225 g disodu fosforanu bezwodnego/1000 ml (1,2 mmol/l fosforanów) i nie ma zastosowania w kontekście prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, disodu fosforan, disodu fosforan bezwodny, disodu fosforan dwunastowodny, działanie sedatywne, efekt przeczyszczający, enema, hemodializa, hemofiltracja, nadzór medyczny, Phoxilium, procedura dializacyjna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, Rectanal Enema, roztwór do hemodializy, roztwór do hemofiltracji, roztwór doodbytniczy, sodu benzoesan, sodu diwodorofosforan jednowodny, sprawność psychomotoryczna