Ctrough
Ctrough to termin farmakologiczny odnoszący się do minimalnego stężenia leku we krwi lub osoczu, osiąganego tuż przed podaniem kolejnej dawki leku. Jest to ważny parametr farmakokinetyczny wykorzystywany w monitorowaniu terapii lekami, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym.
Monitorowanie Ctrough pozwala na optymalizację dawkowania, aby utrzymać stężenie leku powyżej minimalnego stężenia skutecznego, a poniżej stężenia toksycznego. Jest szczególnie istotne w przypadku leków immunosupresyjnych, przeciwpadaczkowych, antybiotyków (np. wankomycyna, aminoglikozydy) oraz leków przeciwnowotworowych.
W praktyce klinicznej pomiar Ctrough jest preferowany w porównaniu do pomiaru stężenia maksymalnego (Cmax), ponieważ jest mniej zmienny i lepiej koreluje z całkowitą ekspozycją na lek. Pobieranie próbek do oznaczenia Ctrough powinno odbywać się bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki leku, co zapewnia standaryzację pomiarów i ułatwia interpretację wyników.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Alfuzosyna chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny, umożliwiający stabilne i długotrwałe działanie terapeutyczne przy jednorazowym podaniu dobowym. Względna biodostępność wynosi średnio 104,4% w porównaniu z formą o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg trzy razy dziennie). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 9 godzinach (13,6 ± 5,6 ng/ml), a pozorny okres półtrwania wynosi 9,1 godziny. Stałe stężenie terapeutyczne utrzymuje się od 3 do 14 godzin po podaniu, przekraczając wartość 8,1 ng/ml przez 11 godzin. Alfuzosyna charakteryzuje się wysokim (około 90%) wiązaniem z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem wątrobowym, głównie przez enzym CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wydalanie odbywa się głównie drogą kałową (75-91% metabolitów), natomiast jedynie 11% dawki jest usuwane przez nerki w postaci niezmienionej.
alfuzosyna chlorowodorek, AUC, biodostępność względna, biotransformacja, Cmax, Ctrough, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka, faza eliminacji, interakcja lekowa, lek o natychmiastowym uwalnianiu, metabolit nieaktywny, metabolizm wątrobowy, niewydolność serca, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie terapeutyczne, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami, zaburzenia czynności nerek -
Leksykon leków
Progesteron zawarty w globulkach dopochwowych Cyclogest 400 mg wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny umożliwiający osiągnięcie i utrzymanie fizjologicznych stężeń hormonu w osoczu, charakterystycznych dla fazy lutealnej cyklu owulacyjnego oraz wczesnej ciąży. Po 10 dniach regularnego stosowania co 12 godzin, średnie maksymalne stężenie progesteronu (Cmax) wynosi 18,4 ng/ml, a stężenie minimalne (Ctrough) utrzymuje się na poziomie 10,5 ng/ml, co zapewnia stabilne stężenia terapeutyczne pomiędzy dawkami. Progesteron wiąże się intensywnie z białkami osocza (96-99%), głównie albuminą i globuliną wiążącą kortykoidy, co wpływa na biodostępność wolnej frakcji hormonu oraz jego dystrybucję do tkanek docelowych.
albumina, biodostępność, Cmax, Ctrough, dehydroksylacja, dekoniugacja, epimeryzacja, faza lutealna, globulina wiążąca kortykoidy, globulka dopochwowa, homeostaza hormonalna, metabolit glukuronidowy, metabolit siarczanowy, pregnandiole, pregnanolony, profil farmakokinetyczny, redukcja metaboliczna, schemat dawkowania, stężenie progesteronu, wchłanianie do krwiobiegu -
Leksykon leków
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk podawany pozajelitowo (dożylnie lub domięśniowo), charakteryzuje się wysoką biodostępnością (~90% po podaniu domięśniowym) oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 2-25 mg/kg m.c. Po dożylnym podaniu dawek nasycających 6 mg/kg co 12 h osiąga się Cmax 60-70 mg/L i Ctrough >10 mg/L, a przy dawce 12 mg/kg Cmax wynosi około 100 mg/L, a Ctrough około 20 mg/L. Dawki podtrzymujące 6 mg/kg i 12 mg/kg podawane raz na dobę dają odpowiednio Cmax ~70 mg/L i Ctrough 15 mg/L oraz Ctrough 18-30 mg/L. Teikoplanina wykazuje silne wiązanie z albuminą (87,6-90,8%) i objętość dystrybucji 0,7-1,4 L/kg. Penetracja do tkanek jest zróżnicowana: wysoka w płucach, mięśniu sercowym i tkance kostnej (T/S >1), średnia w płynach stawowych i otrzewnowych (T/S 0,5-1), a niska w płynie mózgowo-rdzeniowym, co ogranicza jej zastosowanie w zakażeniach OUN. Metabolizm jest minimalny, z 2-3% dawki przekształcanej do hydroksylowanych metabolitów.
ADME, albumina, antybiotyk glikopeptydowy, biodostępność, Cmax, Ctrough, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, farmakokinetyka liniowa, hydroksylacja, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm leku, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, stężenie osoczowe, stężenie w surowicy, T1/2, teikoplanina, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zakażenie OUN -
Leksykon substancji czynnych
Alfuzosyna, stosowana głównie w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje różne profile farmakokinetyczne w zależności od postaci farmaceutycznej. Biodostępność po podaniu tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg) wynosi około 64%, natomiast tabletki o przedłużonym uwalnianiu (10 mg) charakteryzują się względną biodostępnością 104,4% w porównaniu do postaci natychmiastowej. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) dla formy o przedłużonym uwalnianiu osiągane jest po około 9 godzinach (13,6 ng/ml, SD=5,6), a stężenie minimalne (Ctrough) wynosi 3,1-3,2 ng/ml (SD=1,6). Średnia wartość AUC0-24 to 194 ng×godz./ml (SD=75). Alfuzosyna wiąże się z białkami osocza w około 90%, a jej objętość dystrybucji wynosi 2,5 l/kg. Substancja wykazuje preferencyjną dystrybucję w gruczole krokowym, co jest kluczowe dla skuteczności terapeutycznej. Okres półtrwania w fazie eliminacji dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu wynosi około 9 godzin, a dla natychmiastowego uwalniania około 5 godzin.
alfuzosyna, AUC, biodostępność alfuzosyny, Cmax, Ctrough, CYP3A4, eliminacja wątrobowa, farmakokinetyka liniowa, faza eliminacji, inhibitor, izoenzym wątrobowy, ketokonazol, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, metabolizm wątrobowy, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, przewlekła niewydolność serca, stężenie minimalne, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie żółciowe, zaburzenia czynności nerek
