grzybicze zakażenie błony śluzowej nosa
Grzybicze zakażenie błony śluzowej nosa (rhinomykoza) to infekcja wywoływana przez różne gatunki grzybów, najczęściej z rodzaju Aspergillus, Mucor, Rhizopus, Candida czy Fusarium. Schorzenie to może występować jako izolowana infekcja błony śluzowej nosa lub stanowić część uogólnionego zakażenia grzybiczego zatok przynosowych.
Rhinomykoza może przebiegać w postaci inwazyjnej lub nieinwazyjnej. Forma inwazyjna występuje głównie u pacjentów z obniżoną odpornością (np. z neutropenią, po przeszczepach, z niekontrolowaną cukrzycą, w trakcie terapii immunosupresyjnej) i charakteryzuje się naciekaniem tkanek oraz naczyń krwionośnych, prowadząc do martwicy i potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Forma nieinwazyjna dotyczy zazwyczaj osób immunokompetentnych.
Diagnostyka obejmuje badanie endoskopowe jamy nosowej, badania obrazowe (TK, MRI), badania mikrobiologiczne wydzieliny lub biopsji błony śluzowej nosa oraz badania histopatologiczne. Leczenie zależy od rodzaju zakażenia i obejmuje miejscowe i/lub ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze, a w przypadkach inwazyjnych często konieczne jest chirurgiczne usunięcie tkanek objętych infekcją.
Czynnikami ryzyka rozwoju zakażenia grzybiczego błony śluzowej nosa są: długotrwała antybiotykoterapia, stosowanie donosowych glikokortykosteroidów, cukrzyca, zaburzenia odporności oraz urazy i operacje w obrębie jamy nosowej. Nieleczone zakażenie może szerzyć się do zatok przynosowych, oczodołów, a w skrajnych przypadkach do ośrodkowego układu nerwowego.