polipy nosa

Polipy nosa to łagodne, nienowotworowe wyrośla tkanki błony śluzowej, które rozwijają się w jamach nosowych lub zatokach przynosowych. Najczęściej występują obustronnie i mają konsystencję miękką, galaretowatą, o szaro-różowym zabarwieniu. Polipy nosa są charakterystycznym objawem przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, szczególnie w przebiegu przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa (CRSwNP).

Etiologia polipów nosa wiąże się z przewlekłym stanem zapalnym, reakcjami alergicznymi oraz zaburzeniami immunologicznymi. Czynniki predysponujące obejmują astmę, nietolerancję niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), mukowiscydozę oraz zespół Charga-Straussa. Patofizjologia polipów wiąże się z przewlekłą eozynofilową odpowiedzią zapalną i podwyższonym poziomem cytokin, takich jak IL-4, IL-5 i IL-13.

Objawy polipów nosa obejmują przewlekłą niedrożność nosa, zaburzenia węchu (hiposmia lub anosmia), wyciek z nosa, uczucie rozpierania twarzy i bóle głowy. Diagnostyka obejmuje rynoskopię przednią i endoskopię nosa, które pozwalają na bezpośrednią wizualizację polipów, oraz tomografię komputerową zatok przynosowych dla oceny rozległości zmian.

Leczenie polipów nosa opiera się na farmakoterapii i zabiegach chirurgicznych. Leczenie farmakologiczne pierwszej linii stanowią donosowe glikokortykosteroidy, które zmniejszają stan zapalny i rozmiar polipów. W cięższych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy, a w ostatnich latach również terapie biologiczne (np. przeciwciała anty-IL-4/IL-13, anty-IL-5). Leczenie chirurgiczne (funkcjonalna endoskopowa operacja zatok) jest zalecane w przypadkach opornych na farmakoterapię.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Mometazon – Dawkowanie i sposób podawania

Mometazon, silny kortykosteroid, jest stosowany w leczeniu schorzeń dermatologicznych oraz chorób błony śluzowej nosa, dostępny w formie aerozolu do nosa (50 μg/dawkę), maści, kremów oraz roztworów na skórę (1 mg/g). W terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się dawkę początkową 200 μg/dobę (2 dawki do każdego nozdrza), z możliwością zwiększenia do 400 μg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. U dzieci 3-11 lat stosuje się dawkę 100 μg/dobę. Leczenie aerozolem nie powinno przekraczać 3 miesięcy bez konsultacji lekarskiej. W terapii polipów nosa dawka początkowa wynosi 200 μg/dobę, z możliwością zwiększenia do 400 μg/dobę po 5-6 tygodniach. Preparaty do stosowania miejscowego na skórę nakłada się raz dziennie cienką warstwą na zmienione chorobowo miejsca, nie przekraczając 20% powierzchni ciała u dorosłych i 10% u dzieci powyżej 2 lat, przez maksymalnie 3 tygodnie. Roztwory na owłosioną skórę głowy stosuje się podobnie, z ograniczeniem do 10% powierzchni u dzieci od 6 lat.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chorobowo zmienione miejsce, kortykosteroid, leczenie podtrzymujące, leczenie przerywane, maść i krem, mometazon furoinian, owłosiona skóra głowy, polipy nosa, preparat do stosowania miejscowego, przegroda nosowa, roztwór na skórę, schorzenie dermatologiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, terapia tandemowa
Leksykon substancji czynnych
Mometyzon – Działania niepożądane

Mometazonu furoinian, stosowany donosowo w preparacie Nasopronal, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz polipami nosa. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące u około 5% dorosłych i 6% dzieci, zwykle o łagodnym przebiegu i samoistnie ustępujące. Inne działania niepożądane, takie jak zapalenie gardła i zakażenia górnych dróg oddechowych, występują bardzo często (≥1/10), natomiast bóle głowy obserwuje się często (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w wysokich dawkach, może prowadzić do poważnych powikłań okulistycznych, takich jak jaskra, zaćma oraz nieostre widzenie, a także do uszkodzeń strukturalnych nosa, w tym owrzodzeń i perforacji przegrody nosowej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, działanie ogólnoustrojowe, jaskra, kichanie, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, lek przeciwzakrzepowy, mometazon furoinian, nadwrażliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie błony śluzowej nosa, podrażnienie gardła, polipy nosa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia smaku i węchu, zaburzenie krzepnięcia, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pyralgin

Metamizol, substancja czynna Pyralginu, wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia oraz reakcje anafilaktoidalne, które mogą zagrażać życiu. W przypadku wystąpienia neutropenii (neutrofile <1500/mm³), trombocytopenii lub pancytopenii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i monitorowanie morfologii krwi bez oczekiwania na wyniki badań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji immunologicznych na pirazolony, pirazolidyny lub inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe, a także u osób z zespołem astmy analgetycznej, astmą oskrzelową, przewlekłą pokrzywką czy nietolerancją barwników i alkoholu. Podawanie metamizolu u tych pacjentów wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłej kontroli lekarskiej z możliwością natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, dysfagia, dyskrazja krwi, eozynofilia, metamizol, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niepożądana reakcja skórna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, pirazolon, polipy nosa, reakcja anafilaktoidalna, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polopiryna C Plus 500 mg + 300 mg + 200 mg

Polopiryna C Plus w formie proszku musującego zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia na saszetkę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (20 mg) i sód (178 mg). Niewskazane jest stosowanie u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, stanami zapalnymi przewodu pokarmowego, skazami krwotocznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe ze względu na ryzyko krwawień wynikające z działania antyagregacyjnego kwasu acetylosalicylowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, takimi jak niewyrównana cukrzyca, mocznica, tężyczka, a także u osób z hiperkalcemią ze względu na zawartość wapnia.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie antyagregacyjne, encefalopatia, fenyloketonuria, hiperkalcemia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, laktoglukonian wapnia, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, polipy nosa, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, teratogenność, tężyczka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie agregacji płytek krwi, zapalenie przewodu pokarmowego, zespół Reye’a
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketonal forte SR

Ketoprofen (Ketonal forte SR) wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z historią choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, ze względu na ryzyko krwawień, perforacji i owrzodzeń przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów zwiastunowych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz rozważenie jednoczesnej terapii ochronnej (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej) u pacjentów z grup ryzyka. Należy unikać łączenia ketoprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, oraz monitorować pacjentów przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawień, takie jak kortykosteroidy, antykoagulanty, SSRI czy kwas acetylosalicylowy. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia, leczenie należy przerwać. Ketoprofen może również nasilać zaostrzenia chorób zapalnych jelit oraz maskować objawy infekcji, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, blokery receptora angiotensyny, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitory ACE, inhibitory cyklooksygenazy-2, inhibitory pompy protonowej, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leki moczopędne, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia toczniowa, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polipy nosa, pomostowanie tętnic wieńcowych, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etoxam

Produkt leczniczy Etoxam w postaci żelu zawiera 100 mg/g etofenamatu oraz 30 mg/g glikolu propylenowego, co wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę, wypryskowe zmiany zapalne, błony śluzowe ani okolice oczu. Po aplikacji konieczne jest dokładne mycie rąk, aby uniknąć przypadkowego kontaktu z tymi obszarami. Ze względu na ryzyko podrażnienia skóry przez glikol propylenowy, nie zaleca się stosowania na otwarte rany lub rozległe uszkodzenia skóry bez konsultacji lekarskiej. Ponadto, w trakcie terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na promieniowanie UV, aby zapobiec reakcjom fotouczuleniowym.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, etofenamat, fotosensybilizacja, glikol propylenowy, katar sienny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, POChP, podrażnienie skóry, polipy nosa, promieniowanie UV, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, wchłanianie ogólnoustrojowe, wypryskowe zapalenie skóry, zakażenie dróg oddechowych
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metmin 50 mcg/dawkę

Metmin to aerozol do nosa zawierający mometazonu furoinian w dawce 50 µg na jedno rozpylenie, dostarczający około 100 mg zawiesiny na dawkę. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku i schorzenia: u dorosłych i dzieci ≥12 lat dawka początkowa wynosi 2 dawki do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka 200 µg), z możliwością zmniejszenia do dawki podtrzymującej 100 µg lub zwiększenia do maksymalnej 400 µg. U dzieci 3-11 lat zaleca się 1 dawkę do każdego otworu nosowego raz na dobę (100 µg). Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci <3 lat oraz u osób poniżej 18 lat w leczeniu polipów nosa. W przypadku polipów nosa dawka początkowa to 200 µg/dobę, z możliwością zwiększenia do 400 µg/dobę po 5-6 tygodniach, jeśli poprawa jest niewystarczająca. Pełny efekt terapeutyczny może pojawić się po 48 godzinach, a regularność stosowania jest kluczowa dla skuteczności.
aerozol donosowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie kliniczne, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka podtrzymująca, efekt terapeutyczny, kontrola objawów, mometazon furoinian, okres pylenia, polipy nosa, pompka dozująca, przewlekłe alergiczne zapalenie nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zawiesina leku
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pronasal 50 mcg/dawkę

Pronasal to aerozol do nosa zawierający mometazonu furoinian w dawce 50 mikrogramów na jedno naciśnięcie pompki (0,1 ml zawiesiny), co odpowiada 52 mikrogramom mometazonu furoinianu jednowodnego. Preparat jest wskazany do leczenia objawów sezonowego i całorocznego alergicznego nieżytu nosa u dorosłych oraz dzieci od 3. roku życia, a także do terapii polipów nosa u osób dorosłych powyżej 18 lat. Fizyczne parametry leku obejmują pH 4,3–4,9 oraz osmolarność 270–330 mOsm/kg, a każda dawka zawiera 20 mikrogramów chlorku benzalkoniowego jako substancji pomocniczej. Dawkowanie wymaga precyzji, gdyż całkowita masa jednej dawki wynosi 100 mg.
alergiczny nieżyt nosa, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, chlorek benzalkoniowy, katar sienny, kortykosteroid, mometazonu furoinian, niedrożność nosa, polipy nosa, pompka dozująca, roztocze kurzu domowego, sezonowe zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, zaburzenie węchu, zawiesina donosowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opokan 7,5 mg

Meloksykam w dawce 7,5 mg (Opokan) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także nietolerancja laktozy (tabletka zawiera 43 mg laktozy jednowodnej). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką po zastosowaniu NLPZ. Meloksykam jest przeciwwskazany u chorych z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego lub mózgu w wywiadzie, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężką niewydolnością nerek (bez dializoterapii) oraz ciężką niewydolnością serca. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dializoterapia, funkcja nerek płodu, krążenie płodowe, krwawienie mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, miażdżyca naczyń obwodowych, nadwrażliwość na meloksykam, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, Opokan, perforacja przewodu pokarmowego, perfuzja nerkowa, pokrzywka, polipy nosa, retencja płynów, trymestr ciąży, zaburzenie czynności wątroby, zamknięcie przewodu tętniczego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg

Metafen ZATOKI, zawierający ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku lub NLPZ, w tym z astmą aspirynową, a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby i nerek ze względu na ryzyko kumulacji i pogorszenia funkcji narządów. Nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją, krwawieniami, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym tachykardią, dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy IV wg NYHA), a także u osób z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub czynnikami ryzyka udaru. Ibuprofen zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów ze skazą krwotoczną lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
agregacja płytek krwi, astma aspirynowa, choroba nerek, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny, ibuprofen, inhibitor COX-2, jaskra, krwawienie, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, polipy nosa, przełom nadciśnieniowy, przewód tętniczy, pseudoefedryna, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IBUFAST Forte

Produkt leczniczy IBUFAST Forte zawiera ibuprofen w dawce 400 mg i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może maskować objawy infekcji i powodować ból głowy polekowy przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów geriatrycznych zwiększa się ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz leków gastroprotekcyjnych. Należy unikać łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, doustnymi kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi ze względu na ryzyko powikłań, w tym krwawień z przewodu pokarmowego.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma analgetyczna, ból głowy polekowy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor pompy protonowej, inhibitory cyklooksygenazy-2, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, polipy nosa, rumień wielopostaciowy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół churga-straussa – Diagnostyka i diagnoza

Zespół Churga-Straussa (EGPA) to rzadka eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń małych i średnich, charakteryzująca się astmą, eozynofilią (>10% lub >1500 komórek/μl) oraz zajęciem wielonarządowym. Diagnostyka opiera się na kryteriach ACR z 1990 roku (≥4 z 6 kryteriów, czułość 85%, swoistość 99,7%) oraz zaktualizowanych w 2022 roku kryteriach ACR/EULAR, które stosują system punktowy (m.in. eozynofile ≥1×10⁹/l +5 pkt, obturacyjna choroba dróg oddechowych +3 pkt, polipy nosa +3 pkt, ANCA -3 pkt). Diagnostyka laboratoryjna obejmuje morfologię krwi, obecność ANCA (30-50%, głównie p-ANCA/MPO), podwyższone IgE (~75% pacjentów), OB, CRP oraz badania funkcji nerek i moczu. Badania obrazowe (RTG, TK, HRCT, MRI serca) oraz badania czynnościowe (spirometria, EKG, echokardiografia, EMG) są niezbędne do oceny zajęcia narządów. Biopsja tkanek (skóra, płuca, nerwy, nerki) pozostaje złotym standardem potwierdzenia zapalenia naczyń z eozynofilowym naciekiem i ziarniniakami.
ANCA, astma eozynofilowa, białkomocz, cytometria przepływowa, czułość diagnostyczna, echokardiografia, elektrokardiografia, elektromiografia, eotaksyna-3, eozynofilia, eozynofilia krwi obwodowej, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, EULAR, guzkowe zapalenie tętnic, HRCT, krwiomocz, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, markery stanu zapalnego, morfologia krwi, nacieki płucne, obturacyjna choroba dróg oddechowych, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, polineuropatia, polipy nosa, przeciwciała anty-MPO, przeciwciała anty-proteinaza 3, rezonans magnetyczny, spirometria, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie płuc eozynofilowe, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych, zespół Churga-Straussa, zespół DRESS, zespół hipereozynofilowy, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
Leksykon leków
Działania niepożądane – Mometazon Doppelherz 50 µg/dawkę

Mometazon Doppelherz w dawce 50 µg/dawkę w formie aerozolu do nosa zawiera mometazonu furoinian jednowodny i jest stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz polipów nosa. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące bardzo często (≥1/10), zwykle o niewielkim nasileniu i samoistnie ustępujące. Częstość tego objawu (5%) jest niższa niż w przypadku innych donosowych kortykosteroidów, gdzie sięga do 15%. Inne działania niepożądane o częstości ≥1% to zapalenie gardła i zakażenia górnych dróg oddechowych (często, ≥1/100 do <1/10). Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym powikłań okulistycznych takich jak jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma oraz nieostre widzenie, których częstość nie jest dokładnie określona.
Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i duszność, stanowią poważne powikłania wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Miejscowe podrażnienia nosa i gardła, uczucie pieczenia, owrzodzenia oraz perforacja przegrody nosowej występują z nieznaną częstością. Zaburzenia smaku i węchu również zostały zgłoszone, jednak ich częstość nie jest precyzyjnie określona. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii mometazonem donosowym.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, działania ogólnoustrojowe, jaskra, kortykosteroidy donosowe, krwawienie z nosa, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, podrażnienie nosa, polipy nosa, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia oka, zaburzenia smaku i węchu, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laboratoria PolfaŁódź Zatoki 200 mg + 30 mg

Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź ZATOKI zawiera ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę 30 mg i posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji. Ibuprofen, jako NLPZ, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy, a także u osób z astmą aspirynową, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, polipami nosa, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy (czynną lub w wywiadzie), perforacją lub krwawieniami z przewodu pokarmowego. Pseudoefedryna, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, tachykardią, dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), a także u osób z guzami chromochłonnymi, nadczynnością tarczycy, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz rozrostem gruczołu krokowego i zatrzymaniem moczu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub z czynnikami ryzyka jego wystąpienia.
Produkt nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko negatywnego wpływu ibuprofenu na syntezę prostaglandyn oraz przenikanie pseudoefedryny przez łożysko i do mleka matki. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest skaza krwotoczna oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych, gdyż ibuprofen hamuje agregację płytek i może wydłużać czas krwawienia, zwiększając ryzyko powikłań krwotocznych. Nie zaleca się także jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i nerek. W przypadku niewydolności nerek i/lub wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dalszego pogorszenia funkcji narządów oraz kumulacji substancji czynnych.
astma aspirynowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciąża i karmienie piersią, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny, inhibitor COX-2, jaskra z wąskim kątem, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibufen mini Junior

W terapii ibuprofenem, w tym preparatem Ibufen mini Junior, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego i krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, mieszaną chorobą tkanki łącznej, zaburzeniami żołądka i jelit (w tym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób po dużych zabiegach chirurgicznych, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń i pogorszenia funkcji narządów. U pacjentów powyżej 65. roku życia stosowanie NLPZ wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnych powikłań, takich jak krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego.
astma analgetyczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, maltitol, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności serca, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketonal

Żel Ketonal zawiera ketoprofen w stężeniu 25 mg/g i powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje nadwrażliwości na światło. Preparat nie powinien być aplikowany na błony śluzowe ani w okolice oczu, odbytu i narządów płciowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, serca, wątroby, chorobami wrzodowymi, zapalnymi jelit, skłonnością do krwawień oraz u osób z astmą, gdyż miejscowe stosowanie ketoprofenu może wywołać napady astmy i reakcje nadwrażliwości. Po aplikacji żelu należy dokładnie umyć ręce, a leczone miejsca chronić przed ekspozycją na promieniowanie słoneczne przez cały okres leczenia oraz 2 tygodnie po jego zakończeniu, aby zapobiec fotoalergii.
astma, choroba wrzodowa, fotoalergia, ketoprofen, kontaktowe zapalenie skóry, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, oktokrylen, polipy nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zapalna choroba jelit
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nasometin 50 mcg/dawkę odmierzoną

Mometazon furoinian w postaci aerozolu do nosa o stężeniu 50 µg/dawkę charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z dominującymi działaniami niepożądanymi o charakterze miejscowym, które ustępują samoistnie. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące u około 5% pacjentów, co jest częstsze niż w grupie placebo, ale porównywalne lub mniejsze niż w przypadku innych donosowych kortykosteroidów (do 15%). Inne miejscowe działania niepożądane obejmują podrażnienie błony śluzowej nosa, odczucie pieczenia, owrzodzenia oraz perforację przegrody nosa, a także podrażnienie gardła, szczególnie przy dawkowaniu 2x/dobę w terapii polipów nosa. Profil działań niepożądanych jest podobny u pacjentów z polipami nosa i alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, a u dzieci i młodzieży częstość działań niepożądanych jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, z krwawieniem z nosa u około 6% pacjentów i bólem głowy u 3%.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ciśnienie śródgałkowe, duszność, działania ogólnoustrojowe, jaskra, kichanie, klasyfikacja MedDRA, kortykosteroid, krwawienie z nosa, mometazon furoinian, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, pieczenie w nosie, placebo, podrażnienie błony śluzowej nosa, podrażnienie gardła, polipy nosa, reakcja anafilaktyczna, retinopatia surowicza środkowa, skurcz oskrzeli, zaburzenia smaku i węchu, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Moxifloxacin MSN 400 mg

Moksyfloksacyna cechuje się wysoką biodostępnością doustną (~91%) oraz liniową farmakokinetyką w dawkach od 50 do 800 mg (pojedynczo) i do 600 mg (raz na dobę przez 10 dni). Po podaniu 400 mg doustnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi około 3,1 mg/l, osiągane w 0,5-4 h, a w stanie stacjonarnym Cmax to 3,2 mg/l, z minimalnym stężeniem 0,6 mg/l między dawkami. Objętość dystrybucji (Vss) wynosi około 2 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek, zwłaszcza układu oddechowego (makrofagi pęcherzykowe 56,7 mg/kg, błona śluzowa oskrzeli 5,4 mg/kg) oraz żeńskich narządów płciowych (10,2 mg/kg). Lek wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (40-42%), głównie albuminami, a jego okres półtrwania wynosi około 12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
albuminy surowicy, biodostępność, błona śluzowa oskrzeli, cytochrom P450, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, makrofagi pęcherzykowe, metabolizm wątrobowy, moksyfloksacyna, nabłonek dróg oddechowych, narządy płciowe żeńskie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn pęcherzowy, płyn śródmiąższowy, polipy nosa, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, wchłanianie kanalikowe zwrotne, wiązanie z białkami osocza, zatoka sitowa, zatoka szczękowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eubiocard

Kwas acetylosalicylowy w dawce 150 mg (produkt Eubiocard) wykazuje profil bezpieczeństwa korzystniejszy niż dawki konwencjonalne (1-3 g/dobę), jednak wymaga ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w I i II trymestrze ciąży, karmiące piersią, osoby z nadwrażliwością na NLPZ, pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe lub ibuprofen, a także osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy G6PD, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem układowym, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca oraz u pacjentek z zaburzeniami krwawień miesiączkowych lub stosujących wkładki wewnątrzmaciczne. Kwas acetylosalicylowy może indukować skurcz oskrzeli i reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z astmą aspirynową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego oraz alergiami. Ponadto, ze względu na działanie przeciwpłytkowe, lek zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga odstawienia na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, szczególnie okulistycznymi i otologicznymi.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, cyklooksygenaza, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, ekstrakcja zęba, heparyna, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lek przeciwzakrzepowy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, polipy nosa, prostaglandyny, skurcz oskrzeli, toczeń układowy, zabieg chirurgiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IBUPREX MAX

Ibuprofen w preparacie IBUPREX MAX powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, mieszanymi chorobami tkanki łącznej, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn, chorobami przewodu pokarmowego (w tym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek i wątroby, a także u osób po dużych zabiegach chirurgicznych, z obniżoną krzepliwością krwi oraz z nadwrażliwością na substancje czynne. U pacjentów z astmą oskrzelową, katarem siennym, polipami nosa i przewlekłymi obturacyjnymi zaburzeniami oddechowymi istnieje zwiększone ryzyko reakcji alergicznych, w tym astmy analgetycznej i obrzęku Quinckego.
astma analgetyczna, astma oskrzelowa, choroba Crohna, cyklooksygenaza-2, doustny kortykosteroid, ibuprofen, inhibitor pompy protonowej, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obniżona krzepliwość krwi, obrzęk Quinckego, ostra przerywana porfiria, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia metabolizmu porfiryn
Leksykon substancji czynnych
Diklofenak potasowy – Przeciwwskazania stosowania

Diklofenak potasowy, obecny m.in. w preparacie Voltaren Acti Forte, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym sacharozę 45,4 mg/tabletkę), a także u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami lub perforacjami przewodu pokarmowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także trymestr III ciąży, ciężka niewydolność wątroby, niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73m², zastoinowa niewydolność serca (klasa II–IV NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych. Ponadto, diklofenak potasowy nie powinien być stosowany u pacjentów z reakcjami alergicznymi na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takimi jak napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy ostry nieżyt błony śluzowej nosa.
antykoagulant, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, diklofenak potasowy, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pierwszy i drugi trymestr ciąży, pochodne kwasu acetylosalicylowego, pokrzywka, polipy nosa, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja alergiczna, ryzyko sercowo-naczyniowe, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność wątroby, umiarkowane upośledzenie funkcji nerek, Voltaren Acti Forte, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lecardi

Kwas acetylosalicylowy w dawkach konwencjonalnych (1-3 g/dobę) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które są znacznie mniej prawdopodobne przy stosowaniu niskich dawek, takich jak Lecardi 75 mg. Lek należy stosować ostrożnie u kobiet w ciąży (zwłaszcza w I i II trymestrze), karmiących piersią, pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz ciężką niewydolnością serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji nadwrażliwości u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, polipami nosa oraz wcześniejszymi reakcjami alergicznymi. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko krwawień, a ibuprofen może osłabiać kardioprotekcyjne działanie ASA.
astma, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, hemofilia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór witaminy K, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, polipy nosa, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Skudexa 75 mg + 25 mg

Skudexa, zawierająca 75 mg tramadolu chlorowodorku oraz 25 mg deksketoprofenu (w formie deksketoprofenu z trometamolem), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu składników. Deksketoprofen, jako NLPZ, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, reakcjami uczuleniowymi krzyżowymi, chorobami przewodu pokarmowego (czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), zaburzeniami hemostazy, ciężką niewydolnością serca, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min), ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh C) oraz u pacjentów ciężko odwodnionych. Tramadol jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na lek, ostrym zatruciem substancjami depresyjnymi, w trakcie lub do 14 dni po terapii inhibitorami MAO, u pacjentów z niekontrolowaną padaczką oraz ciężką depresją oddechową. Ponadto, Skudexa nie powinna być stosowana w ciąży i podczas karmienia piersią.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, depresja oddechowa, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nefrotoksyczność, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, polipy nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Diagnostyka i diagnoza

Katar (catarrh) jest objawem charakteryzującym się nadmiernym gromadzeniem śluzu w drogach oddechowych, najczęściej w tylnej części nosa, gardle lub zatokach przynosowych. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, ze zwróceniem uwagi na objawy takie jak przewlekła niedrożność nosa, uczucie ciała obcego w gardle, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła (post-nasal drip) oraz trzeszczenia w uszach. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić infekcje bakteryjne (charakteryzujące się żółto-zieloną wydzieliną i gorączką), alergie (z towarzyszącym świądem, kichaniem i łzawieniem), polipy nosa oraz refluks żołądkowo-przełykowy (GERD). W przypadku przewlekłego kataru trwającego ponad 8 tygodni wskazane jest pogłębienie diagnostyki poprzez endoskopię nosową, badania obrazowe (RTG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz testy alergiczne i mikrobiologiczne. Brak jest specyficznych testów dla kataru, dlatego diagnoza opiera się na ocenie klinicznej i subiektywnych dolegliwościach pacjenta.
alergiczne zapalenie zatok, badanie fizykalne, infekcja bakteryjna, kortykosteroidy donosowe, leki przeciwhistaminowe, pH-metria przełyku, polipy nosa, posiew plwociny, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, refluks żołądkowo-przełykowy, rezonans magnetyczny, rynoskopia, skrzywienie przegrody nosowej, spirometria, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, stan zapalny, swoiste IgE, testy alergiczne, testy skórne, tomografia komputerowa, twardzina układowa, wywiad medyczny, zatoki przynosowe, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dicloberl retard

Podczas terapii diklofenakiem sodowym w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Dicloberl retard) należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego jest zwiększone, zwłaszcza przy współistniejących chorobach i stosowaniu leków takich jak kortykosteroidy, antykoagulanty, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny czy kwas acetylosalicylowy. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia (np. smoliste stolce, krwawe wymioty) lub ostrego bólu w nadbrzuszu, lek należy natychmiast odstawić i skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, w tym wrzodową, zapalnymi jelitami czy po operacjach, konieczna jest ścisła kontrola lekarska. Dawkowanie diklofenaku nie powinno przekraczać 150 mg na dobę, a długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko incydentów zakrzepowych, zwłaszcza u osób z nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą i paleniem tytoniu.
agregacja płytek krwi, astma, astma aspirynowa, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, diklofenak sodowy, hiperlipidemia, incydent zakrzepowy, inhibitor pompy protonowej, inhibitory cyklooksygenazy-2, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nieszczelność zespolenia żołądkowo-jelitowego, obrzęk naczynioruchowy Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, porfiria wątrobowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna martwica naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml

Meloksykam w postaci roztworu do wstrzykiwań Opokan FAST 15 mg/1,5 ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli w wywiadzie występowały objawy astmy, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z aktywnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężką niewydolnością nerek u pacjentów niedializowanych, a także u pacjentów z zaburzeniami hemostazy, krwawieniami z naczyń mózgowych oraz podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych ze względu na ryzyko powikłań związanych z drogą podania.
astma, choroba wrzodowa, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadwrażliwość na meloksykam, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, trymestr ciąży, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwawienia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bi-Profenid

Bi-Profenid, zawierający ketoprofen w dawce 150 mg w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa oraz nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy ze względu na ryzyko napadu astmy lub skurczu oskrzeli. Stosowanie ketoprofenu wiąże się z podwyższonym ryzykiem poważnej toksyczności żołądkowo-jelitowej, w tym krwawień, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza przy dużych dawkach oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Ryzyko to wzrasta także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych kortykosteroidów, antykoagulantów, SSRI, leków przeciwpłytkowych i nikorandylu. U osób starszych i pacjentów przyjmujących niskie dawki ASA zaleca się stosowanie leków osłaniających błonę śluzową przewodu pokarmowego, takich jak mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
alergia na pszenicę, aminotransferaza, antykoagulant, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba trzewna, choroba wrzodowa, fototoksyczność, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid doustny, krwawienie do przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ospa wietrzna, polipy nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność żołądkowo-jelitowa, udar mózgowy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wtórna niepłodność, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodnej, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naproxen Genoptim 250 mg

Naproxen Genoptim, dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy starannie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, historię dwóch lub więcej epizodów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego, czynne krwawienie, nadwrażliwość na naproksen lub inne NLPZ, ciężką niewydolność nerek, wątroby i serca, skazę krwotoczną oraz ostatni trymestr ciąży. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (64,03 mg w tabletce 250 mg i 128,06 mg w 500 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ryzyko reakcji alergicznych, w tym astmy oskrzelowej, zapalenia błony śluzowej nosa, polipów nosa i pokrzywki, jest zwiększone u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, a reakcje anafilaktyczne mogą stanowić zagrożenie życia.
astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba wrzodowa, dyspepsja, działanie antyagregacyjne, krwawienie okołooperacyjne, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia hemostazy, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Forte APTEO MED

Ibuprofen FORTE APTEO MED wymaga ostrożności u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn, toczniem rumieniowatym, po rozległych zabiegach chirurgicznych, z alergiami, astmą oskrzelową, chorobami przewodu pokarmowego oraz u osób w podeszłym wieku. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem zaostrzenia chorób podstawowych, wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego, oraz powikłań ze strony nerek (martwica brodawek nerkowych, niewydolność nerek) i przewodu pokarmowego (krwawienia, owrzodzenia, perforacje). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z innymi NLPZ, kortykosteroidami, antykoagulantami, SSRI i inhibitorami agregacji płytek. Dawkowanie powinno być minimalne skuteczne i krótkotrwałe, a u pacjentów wysokiego ryzyka zaleca się stosowanie leków osłonowych (np. inhibitory pompy protonowej, mizoprostol).
antykoagulant, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, ból głowy z nadużywania leków, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, hiperlipidemia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jałowe zapalenie opon mózgowych, katar sienny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, perfuzja nerek, pokrzywka, polipy nosa, porfiria, porfiria przerywana, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnic wieńcowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remolexam 7,5 mg

Meloksykam w dawce 7,5 mg (Remolexam) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie respektować w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza przy występowaniu astmy oskrzelowej indukowanej NLPZ, polipów nosa, obrzęku naczynioruchowego czy pokrzywki polekowej. Ponadto, przeciwwskazania obejmują aktywne lub nawracające krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężką niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych, krwawienia z naczyń mózgowych, zaburzenia krzepnięcia, ciężką niewydolność serca oraz trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Preparat zawiera 10 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia jest niewskazane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma oskrzelowa indukowana NLPZ, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie antyagregacyjne, heparyna, klopidogrel, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka polekowa, polipy nosa, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie Helicobacter pylori
Leksykon leków
Przeciwwskazania – MeloxiMed Forte 15 mg

MeloxiMed Forte, zawierający 15 mg meloksykamu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, szczególnie u osób z astmą indukowaną NLPZ, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką. Przeciwwskazania obejmują także aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, ciężką niewydolność serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (bez dializoterapii), a także pacjentów z krwawieniami w obrębie mózgu lub w wywiadzie.
agregacja płytek krwi, astma indukowana przez NLPZ, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynna choroba wrzodowa żołądka, dializoterapia, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na meloksykam, nawracająca choroba wrzodowa, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, trzeci trymestr ciąży, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naproxen Genoptim 500 mg

Naproksen Genoptim, dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią powtarzających się epizodów owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego związanych z NLPZ. Ponadto, naproksen nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (64,03 mg w tabletce 250 mg i 128,06 mg w tabletce 500 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą indukowaną NLPZ, polipami nosa, nieżytem nosa oraz pokrzywką, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek, wątroby i serca oraz skazę krwotoczną, a także ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań porodowych.
agregacja płytek krwi, astma indukowana przez NLPZ, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek gastroprotekcyjny, leki przeciwkrzepliwe, leki przeciwpłytkowe, nadwrażliwość na leki, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 25 mg

Dexak 25 mg w postaci roztworu doustnego jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (2 g) i metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 20 mg). Lek nie powinien być stosowany u osób z historią napadów astmy, skurczu oskrzeli, ostrego nieżytu błony śluzowej nosa, polipów nosa, pokrzywki czy obrzęku naczynioruchowego wywołanych przez NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach. W zakresie układu pokarmowego Dexak jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wrzodowej, krwawieniach, perforacji, chorobie Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego oraz przewlekłej niestrawności, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, deksketoprofen, dysfagia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna Fast C

Produkt leczniczy Ultrapiryna Fast C zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 250 mg kwasu askorbowego w formie tabletek musujących. Kwas acetylosalicylowy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, stosujących leki przeciwzakrzepowe, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania w I i II trymestrze ciąży bez wyraźnych wskazań lekarskich. Lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, polipami nosa i alergicznym nieżytem nosa. Ze względu na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego, istnieje ryzyko wydłużenia czasu krwawienia podczas i po zabiegach chirurgicznych. Ponadto, lek może zmniejszać wydalanie kwasu moczowego, co u predysponowanych pacjentów może wywołać napad dny moczanowej.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, ból głowy polekowy, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, hemoliza, kamica nerkowa, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, ospa wietrzna, polipy nosa, prostaglandyny, skurcz oskrzeli, wirus grypy typu A, wirus grypy typu B, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Reye’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketospray forte

Ketospray Forte (100 mg/ml, aerozol na skórę) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, niewydolnością układu krążenia oraz zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych i upośledzonego metabolizmu leku. U pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym zapaleniem zatok, polipami nosa oraz historią reakcji alergicznych stosowanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską z uwagi na podwyższone ryzyko reakcji nadwrażliwości podobnych do tych wywoływanych przez NLPZ. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do reakcji alergicznych i fotowrażliwości, dlatego zaleca się unikanie ekspozycji na intensywne światło słoneczne, ochronę leczonych miejsc odzieżą oraz nieprzekraczanie zalecanego czasu terapii.
astma oskrzelowa, czas krwawienia, fotowrażliwość, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, ketoprofen, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, NLPZ, owrzodzenie skóry, płytki krwi, polipy nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, retencja płynów, wyprysk, zaburzenia wątroby, zakażenie skóry, zmiany wysiękowe
Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Wskazania do stosowania

Flutykazon propionian jest silnym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, POChP oraz chorób alergicznych i zapalnych błony śluzowej nosa. W astmie stosowany jest w różnych dawkach i postaciach (wziewnej, nebulizacji), zależnie od nasilenia choroby: od 50-100 µg w łagodnej i umiarkowanej astmie do 250-500 µg w ciężkiej astmie, gdzie może umożliwić redukcję lub odstawienie doustnych steroidów. W POChP zalecane są wyższe dawki (np. 500 µg flutykazonu + 50 µg salmeterolu) u pacjentów z FEV1 <60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami i utrzymującymi się objawami mimo leczenia rozszerzającego oskrzela. Flutykazon w postaci donosowej (50 µg/dawkę) jest skuteczny w sezonowym i całorocznym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz w leczeniu polipów nosa (400 µg krople do nosa). Preparaty łączone z azelastyną są wskazane w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu objawów, gdy monoterapia jest niewystarczająca.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, astma ciężka, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, azelastyny chlorowodorek, beta2-mimetyk, długodziałający beta2-mimetyk, erytrodermia, FEV1, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, katar sienny, kortykoterapia ogólna, krótko działający beta2-mimetyk, lek przeciwhistaminowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nebulizacja, POChP, polipy nosa, przewlekła astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świerzbiączka guzkowa, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty, wyprysk atopowy, wyprysk pieniążkowaty, zaostrzenie astmy oskrzelowej
Leksykon chorób i schorzeń
Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – Objawy

Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (NAR) to przewlekły stan zapalny nosa, charakteryzujący się objawami takimi jak przewlekłe przekrwienie, wodnisty wyciek (rhinorrhea), kichanie, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła oraz zmniejszone poczucie zapachu, bez typowych cech alergii (świąd nosa, oczu, gardła). Objawy utrzymują się zwykle przez co najmniej 3 miesiące, są całoroczne i mogą ulegać nasileniu pod wpływem czynników środowiskowych (np. zmiany temperatury, wilgotności, silne zapachy), pokarmów (pikantne potrawy, alkohol), leków czy hormonów. NAR obejmuje różne podtypy, m.in. niealergiczną rynopatię, NARES, atroficzne zapalenie błony śluzowej nosa, polekowe i hormonalne zapalenie nosa, a także zapalenie związane z narażeniem zawodowym. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu alergii (negatywne testy skórne i serologiczne) oraz badaniu cytologicznym wydzieliny nosowej, a także obrazowaniu w celu wykluczenia innych patologii. W badaniach długoterminowych u 52% pacjentów obserwuje się progresję objawów, z 12% wzrostem utrzymywania się symptomów i 9% wzrostem ich nasilenia.
alergiczny nieżyt nosa, donosowe kortykosteroidy, dysfunkcja trąbki słuchowej, gustatory rhinitis, katar sienny, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, niealergiczny nieżyt nosa z eozynofilią, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, polipy nosa, post-nasal drip, przerost małżowin nosowych, rhinorrhea, sinusitis, skrzywienie przegrody nosowej, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, vasomotor rhinitis, wodnisty wyciek z nosa, zanik błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatkany nos
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roticox 30 mg

Etorikoksyb (substancja czynna leku Roticox) dostępny jest w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w formie tabletek powlekanych. Stosowanie etorykoksybu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit, a także u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (albuminy <25 g/l lub Child-Pugh ≥10), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zastoinową niewydolnością serca w klasie II-IV wg NYHA, niewłaściwie kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobami tętnic obwodowych i naczyń mózgowych. Kobiety w ciąży, karmiące piersią oraz dzieci poniżej 16 roku życia również nie powinny stosować etorykoksybu ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko powikłań.
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, dyslipidemia, etorykoksyb, incydenty sercowo-naczyniowe, inhibitory COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwzakrzepowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polipy nosa, skurcz oskrzeli, udar mózgu, warfaryna, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nasometin 50 mcg/dawkę odmierzoną

Nasometin, zawierający mometazonu furoinian w stężeniu 50 μg na dawkę, jest stosowany donosowo w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz polipów nosa. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat standardowa dawka początkowa wynosi 2 rozpylenia (100 μg) do każdego otworu nosowego raz na dobę, co daje łącznie 200 μg/dobę, z możliwością redukcji do 100 μg/dobę w fazie podtrzymującej. U dzieci w wieku 3-11 lat zaleca się 1 rozpylenie (50 μg) do każdego otworu nosowego raz na dobę (100 μg/dobę), z możliwością zwiększenia dawki do 400 μg/dobę w przypadku niewystarczającej kontroli objawów. W terapii polipów nosa u dorosłych dawka początkowa to 200 μg/dobę, z możliwością zwiększenia do 400 μg/dobę (2 rozpylenia do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie) po 5-6 tygodniach braku poprawy. Po uzyskaniu kontroli objawów zaleca się redukcję do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 3 lat (alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa) oraz poniżej 18 lat (polipy nosa) nie zostało ustalone.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawka dobowa, dawka podtrzymująca, efekt terapeutyczny, kontrola objawów, kortykosteroid donosowy, leczenie podtrzymujące, mometazon furoinian, mometazon furoinian jednowodny, nasilenie objawów, polipy nosa, pompka dozująca, substancja czynna, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Alkaloid-INT

Żel Ibuprofen Alkaloid-INT (50 mg/g) powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, katar sienny, polipy nosa, POChP oraz przewlekłe zakażenia układu oddechowego, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, obrzęku Quinckego i pokrzywki. Preparat nie powinien być stosowany długotrwale ani na rozległe powierzchnie skóry; zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku wystąpienia wysypki lub objawów ciężkich reakcji skórnych (SCARs), które mogą pojawić się w ciągu pierwszego miesiąca terapii, należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Produkt zawiera substancje zapachowe (linalol, d-limonen, cytral, cytronellol), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
astma oskrzelowa, astma wywołana lekami przeciwbólowymi, biodostępność ibuprofenu, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, katar sienny, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja leków przeciwbólowych, obrzęk Quinckego, pokrzywka, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zakażenie układu oddechowego, reakcja skórna, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cataflam 50 50 mg

W terapii diklofenakiem potasowym (Cataflam 50) kluczowe jest wykluczenie pacjentów z bezwzględnymi przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze (w tym sacharozę), czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, a także niewydolność wątroby i nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także stosowanie w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań u płodu i podczas porodu. Ponadto, diklofenak nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością krzyżową na NLPZ, objawiającą się napadami astmy, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa po podaniu ASA lub innych NLPZ.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, cukrzyca, cyklosporyna, diklofenak, dyspepsja, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, powikłania żołądkowo-jelitowe, SSRI, trzeci trymestr ciąży, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nurofen dla dzieci

Stosowanie ibuprofenu (Nurofen dla dzieci) wymaga podawania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. U pacjentów z astmą, alergiami, toczniem rumieniowatym układowym, chorobami przewodu pokarmowego czy niewydolnością serca i nerek należy zachować szczególną ostrożność. Ibuprofen może powodować skurcz oskrzeli, zaburzenia czynności nerek (zwłaszcza u odwodnionych dzieci), ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego oraz ciężkie reakcje skórne (SCAR). Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka zdarzeń zakrzepowych, natomiast dawki poniżej 1200 mg/dobę nie wykazują takiego ryzyka. Należy unikać łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ oraz lekami zwiększającymi ryzyko krwawień (np. warfaryna, leki przeciwpłytkowe, kortykosteroidy, SSRI).
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, cyklooksygenaza, doustny kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, maskowanie objawów zakażenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, polipy nosa, powikłania bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekły nieżyt nosa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie dwunastnicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie płodności, zapalenie zatok, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Etiologia i przyczyny

Katar, definiowany jako nadmierna produkcja śluzu w drogach oddechowych, jest objawem zapalnej reakcji błony śluzowej nosa, zatok i gardła, wywołanej przez infekcje wirusowe (np. rhinowirusy, RSV), bakteryjne (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae) lub alergiczne (pyłki, roztocza). Proces zapalny prowadzi do obrzęku błony śluzowej, zwiększonej produkcji śluzu przez komórki kubkowe oraz dysfunkcji rzęsek, co utrudnia usuwanie wydzieliny. Ostry katar zwykle ustępuje po eliminacji czynnika wywołującego, natomiast przewlekły katar (>8 tygodni) może być związany z przewlekłym zapaleniem zatok, wadami anatomicznymi (skrzywienie przegrody, polipy), chorobami refluksowymi (GERD, LPR) lub niealergicznym nieżytem nosa. W diagnostyce istotne jest rozróżnienie etiologii na podstawie charakterystyki wydzieliny (np. gęsty, żółty śluz sugerujący infekcję bakteryjną) oraz identyfikacja czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, ekspozycja na zanieczyszczenia czy choroby genetyczne (mukowiscydoza, pierwotna dyskineza rzęsek).
alergiczny nieżyt nosa, beta-bloker, choroba refluksowa przełyku, dyskineza rzęsek, Haemophilus influenzae, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, inhibitor ACE, katar, katar sienny, komórki kubkowe, mediatory zapalenia, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, niealergiczny nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, polipy nosa, proces zapalny, przerost małżowin nosowych, przeziębienie, refluks krtaniowo-gardłowy, rhinowirus, roztocze kurzu domowego, skrzywienie przegrody nosowej, Streptococcus pneumoniae, wirus syncytium oddechowego, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych, zwłóknienie torbielowate
Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przeciwwskazania stosowania

Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym barwniki takie jak czerwień Allura AC (E129) i żółcień pomarańczowa FCF (E110). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywną chorobą wątroby, niewyjaśnionym, trwałym podwyższeniem aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy (GGN) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dawkę 40 mg rozuwastatyny należy unikać u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazania dotyczą także preparatów złożonych zawierających rozuwastatynę, takich jak Ezehron Duo, Roxiper czy Rosulip Plus, z uwzględnieniem dodatkowych składników aktywnych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, białko transportujące OATP1B1, choroba wrzodowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czerwień Allura AC, czynna choroba wątroby, encefalopatia wątrobowa, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, krwotok żołądkowo-jelitowy, lecytyna sojowa, mastocytoza, metotreksat, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona aktywność aminotransferaz, polipy nosa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, sakubitryl, skaza krwotoczna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, substancja pomocnicza, tartrazyna, toksyczność mięśniowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia krzepnięcia, żółcień pomarańczowa FCF, zwężenie tętnic nerkowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Migromin

Preparat Migromin, zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko kumulacji dawek i działań niepożądanych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy lub paracetamol. Migromin nie powinien być stosowany dłużej niż 10 dni w miesiącu przez okres przekraczający 3 miesiące, aby uniknąć ryzyka bólu głowy związanego z nadużywaniem leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, odwodnieniem, skazą moczanową, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), ze względu na potencjalne powikłania, takie jak hemoliza, zaostrzenie nadciśnienia, ryzyko dny moczanowej oraz zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza podczas i po zabiegach chirurgicznych.
agregacja płytek krwi, anemia hemolityczna, arytmia, astma aspirynowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, glutation, hemoliza, hepatotoksyczność, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, migrena, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, owrzodzenie, paracetamol, polipy nosa, posocznica, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia hemostazy, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Mometyzon – Dawkowanie i sposób podawania

Mometazon furoinian w aerozolu do nosa Nasopronal dostarcza 50 μg substancji czynnej na dawkę (100 mg zawiesiny). W leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u dorosłych i dzieci ≥12 lat zaleca się początkowo 2 dawki (50 μg/dawkę) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 200 μg/dobę), z możliwością redukcji do 1 dawki na otwór (100 μg/dobę) w terapii podtrzymującej. Maksymalna dawka dobowa to 4 dawki na otwór (400 μg). U dzieci 6-11 lat stosuje się 1 dawkę na otwór (100 μg/dobę). W terapii polipów nosa u dorosłych i młodzieży ≥18 lat dawka początkowa to 2 dawki na otwór (200 μg/dobę), z możliwością zwiększenia do 2 dawek na otwór dwa razy dziennie (400 μg/dobę) po 5-6 tygodniach, jeśli brak poprawy. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 6 lat oraz młodzieży poniżej 18 lat w terapii polipów nosa. Efekt kliniczny może pojawić się już po 12 godzinach, jednak pełne działanie wymaga do 48 godzin regularnego stosowania.
aerozol do nosa, badanie kliniczne, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawka dobowa, dawkowanie mometazonu, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, efekt terapeutyczny, mometazon furoinian, Nasopronal, ocena kliniczna, odpowiedź terapeutyczna, polipy nosa, ryzyko mikrobiologiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, terapia podtrzymująca, wskazanie terapeutyczne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alepton

Produkt Alepton zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg w formie tabletek dojelitowych jest wskazany wyłącznie dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, z ograniczonym zastosowaniem do wskazań terapeutycznych określonych przez lekarza. Nie jest odpowiedni jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy czy przeciwgorączkowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wrzodową, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, trombolityczne, SSRI czy inne NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Przed zabiegami chirurgicznymi lub stomatologicznymi zaleca się rozważenie czasowego przerwania terapii. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą wywołaną przez NLPZ oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby.
astma oskrzelowa, astma wywołana przez NLPZ, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja skórna, deferazyroks, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, hemoliza, kortykosteroidy, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, laktoza jednowodna, leki przeciwzakrzepowe, leki trombolityczne, nadciśnienie tętnicze, niedobór G6PD, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, nietypowe krwawienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owrzodzenie, polipy nosa, ryzyko krwotoku, skurcz oskrzeli, SSRI, sulfonylomocznik, wydłużony czas krwawienia, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nasonex 0,5 mg/g; 50 mcg/dawkę

Produkt leczniczy Nasonex zawiera mometazonu furoinian w dawce 50 μg na jedno rozpylenie aerozolu do nosa. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat zalecana dawka początkowa to 2 dawki do każdego otworu nosowego raz dziennie (200 μg/dobę), z możliwością redukcji do dawki podtrzymującej 1 dawka do każdego otworu nosowego (100 μg/dobę) po uzyskaniu poprawy klinicznej. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi dawkę można zwiększyć do maksymalnie 4 dawek do każdego otworu nosowego (400 μg/dobę). U dzieci 3-11 lat stosuje się 1 dawkę do każdego otworu nosowego raz dziennie (100 μg/dobę). W leczeniu polipów nosa u dorosłych początkowa dawka wynosi 200 μg/dobę, z możliwością zwiększenia do 400 μg/dobę (2 dawki do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie) po 5-6 tygodniach terapii, jeśli nie nastąpi poprawa. Stosowanie u dzieci poniżej 3 lat (alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa) oraz u pacjentów poniżej 18 lat (polipy nosa) nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie kliniczne, bezpieczeństwo stosowania, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawka dobowa, dawka podtrzymująca, efekt terapeutyczny, leczenie podtrzymujące, leczenie polipów nosa, mikrogram mometazonu furoinianu, mometazon furoinian, okres pylenia, podeszły wiek, polipy nosa, poprawa kliniczna, schemat terapeutyczny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Etofenamat, jako miejscowo stosowany niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych. Preparaty z etofenamtem nie powinny być aplikowane na błony śluzowe, oczy, uszkodzoną skórę, wypryskowe zmiany zapalne ani otwarte rany, aby uniknąć zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. Po aplikacji należy dokładnie umyć ręce, chyba że są one miejscem leczenia. Istotne jest unikanie ekspozycji leczonych obszarów na promieniowanie UV przez cały okres terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, ze względu na ryzyko fotoalergii kontaktowej. Długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na duże powierzchnie skóry, zwłaszcza preparatów zawierających glikol propylenowy, zwiększają ryzyko działań ogólnoustrojowych i powinny być unikane.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, etofenamat, fotoalergia kontaktowa, glikol propylenowy, katar sienny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wyprysk zapalny, wysypka skórna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egidon 60 mg

Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy inne reakcje alergiczne. Ponadto, Egidon nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym lub niedawno przebytym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit, w tym chorobami Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cyklooksygenaza-2, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polipy nosa, przemijające niedokrwienie mózgu, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego