zapalenie płuc eozynofilowe

Zapalenie płuc eozynofilowe to grupa rzadkich chorób płuc charakteryzujących się naciekiem tkanki płucnej przez eozynofile, co prowadzi do stanu zapalnego. Schorzenie to może występować w różnych postaciach, w tym jako ostra postać (zespół Löfflera), przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc (PEZP) oraz jako wtórna manifestacja innych chorób ogólnoustrojowych.

W patogenezie zapalenia płuc eozynofilowego kluczową rolę odgrywają mechanizmy immunologiczne, gdzie eozynofile gromadzą się w miąższu płucnym w odpowiedzi na różne czynniki, takie jak leki, infekcje pasożytnicze, reakcje alergiczne czy choroby układowe. Charakterystyczne objawy to duszność, kaszel, stany podgorączkowe, a w badaniach diagnostycznych obserwuje się zwiększoną liczbę eozynofili we krwi obwodowej oraz w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL).

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach radiologicznych (zwłaszcza HRCT klatki piersiowej), badaniach laboratoryjnych (eozynofilia we krwi) oraz często na wyniku BAL. W leczeniu podstawową rolę odgrywają glikokortykosteroidy, które zwykle dają szybką poprawę kliniczną. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć przewlekłe formy mogą wymagać długotrwałej terapii i regularnych kontroli.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl