odsetek odpowiedzi
Odsetek odpowiedzi (ang. response rate) to wskaźnik kliniczny stosowany w ocenie skuteczności terapii przeciwnowotworowych oraz innych interwencji medycznych. Określa on procent pacjentów, u których po zastosowaniu leczenia zaobserwowano odpowiedź terapeutyczną zgodną z przyjętymi kryteriami.
W onkologii odsetek odpowiedzi zazwyczaj obejmuje całkowitą odpowiedź (CR – complete response), gdy wszystkie oznaki nowotworu znikają, oraz częściową odpowiedź (PR – partial response), gdy następuje określona redukcja wielkości guza (najczęściej o co najmniej 30% według kryteriów RECIST). Wskaźnik ten jest kluczowym parametrem w badaniach klinicznych, pozwalającym na wstępną ocenę skuteczności nowych terapii.
Należy pamiętać, że odsetek odpowiedzi nie zawsze koreluje z wydłużeniem całkowitego przeżycia pacjentów, dlatego w nowoczesnej medycynie jest uzupełniany innymi parametrami, takimi jak czas do progresji choroby (PFS) czy jakość życia związana ze zdrowiem (HRQoL). W niektórych przypadkach, szczególnie w immunoterapii, klasyczne kryteria oceny odpowiedzi mogą nie odzwierciedlać w pełni korzyści klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Kapecytabina, będąca prolekiem 5-fluorouracylu (5-FU), wykazuje selektywne działanie cytotoksyczne dzięki aktywacji przez fosforylazę tymidynową, enzym występujący w wyższych stężeniach w tkankach nowotworowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy DNA i RNA poprzez blokadę metylacji kwasu deoksyurydylowego do tymidylowego, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych, szczególnie szybko dzielących się. W badaniach klinicznych fazy III potwierdzono skuteczność kapecytabiny w monoterapii oraz w skojarzeniu z oksaliplatyną (schemat XELOX) w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy w stadium III, wykazując co najmniej równoważną lub lepszą skuteczność w porównaniu do standardowego schematu 5-FU/leukoworyna (Mayo). Dawki stosowane w badaniach to 1250 mg/m² pc. kapecytabiny dwa razy na dobę przez 14 dni w cyklach trzytygodniowych oraz 1000 mg/m² pc. w schemacie XELOX z oksaliplatyną 130 mg/m² pc. iv.
5-fluorouracyl, bewacyzumab, całkowity czas przeżycia, cytostatyk, działanie cytotoksyczne, FOLFOX-4, fosforylaza tymidynowa, kapecytabina, kwas deoksyrybonukleinowy, leczenie skojarzone, leczenie uzupełniające, leukoworyna, odsetek odpowiedzi, oksaliplatyna, prekursor leku, progresja choroby, przeżycie bez choroby, przeżycie bez nawrotu, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, schemat Mayo, synteza RNA, XELOX - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bendamustine Accord 25 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, cytostatyk alkilujący (kod ATC: L01AA09), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzeń syntezy i naprawy materiału genetycznego komórek nowotworowych. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jej aktywność wobec szerokiego spektrum nowotworów, w tym raka piersi, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, białaczek oraz chłoniaków. Charakterystyczne jest ograniczone zjawisko oporności krzyżowej z innymi lekami alkilującymi i antracyklinami, co może wynikać z długotrwałej interakcji bendamustyny z DNA. W badaniach klinicznych bendamustyna wykazała przewagę nad chlorambucylem w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL) – mediana czasu przeżycia do progresji wyniosła 21,5 miesięcy vs. 8,3 miesiąca (p<0,0001), a mediana czasu trwania remisji 19 miesięcy vs. 6 miesięcy (p<0,0001).
alkilacja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chemioimmunoterapia, chłoniak nieziarniczy, chłoniak nieziarniczy B-komórkowy, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuc, klasyfikacja Durie-Salmona, komórka białaczkowa, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania przeciwnowotworowego, melfalan z prednizonem, niedrobnokomórkowy rak płuc, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, odsetek odpowiedzi, oporność krzyżowa, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie całkowite, rak jajnika, rak piersi, remisja, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia biologiczna, wiązanie krzyżowe DNA, zespół lizy guza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levact 2,5 mg/ml
Chlorowodorek bendamustyny, składnik aktywny leku Levact, jest cytostatykiem alkilującym o unikalnym mechanizmie działania polegającym na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzenia syntezy i naprawy DNA w komórkach nowotworowych. W badaniach in vitro i in vivo wykazano jego skuteczność wobec różnych nowotworów, w tym białaczek, chłoniaków, raka piersi i płuc. Charakterystyczną cechą bendamustyny jest brak lub niewielka oporność krzyżowa z innymi lekami alkilującymi i antracyklinami, co potwierdzają badania kliniczne, choć liczba ocenianych pacjentów była ograniczona. W leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL) bendamustyna w dawce 100 mg/m² podawana dożylnie w dniach 1. i 2. przez 6 cykli wykazała przewagę nad chlorambucylem (0,8 mg/kg w dniach 1. i 15.) z medianą przeżycia wolnego od progresji 21,5 vs 8,3 miesiąca (p<0,0001) oraz medianą czasu trwania remisji 19 vs 6 miesięcy (p<0,0001). Całkowite przeżycie nie różniło się istotnie, a profil bezpieczeństwa był zgodny z oczekiwaniami, choć u 34% pacjentów leczonych bendamustyną konieczne było zmniejszenie dawki.
allopurynol, antracyklina, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, całkowite przeżycie, chłoniak B-komórkowy, chłoniak nieziarniczy, chlorambucyl, chlorowodorek bendamustyny, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuc, działanie niepożądane, klasyfikacja Bineta, klasyfikacja Durie-Salmona, lek przeciwnowotworowy, linia komórek nowotworowych, melfalan, niepowodzenie leczenia, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, odsetek odpowiedzi, oporność krzyżowa, prednizon, profil bezpieczeństwa, przeszczepienie komórek krwiotwórczych, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie wolne od progresji, rak jajnika, reakcja nadwrażliwości, remisja, rytuksymab, synteza DNA, szpiczak mnogi, terapia onkologiczna, transformacja nowotworowa, wiązanie krzyżowe, zespół lizy guza, związek alkilujący - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotekan, będący inhibitorem topoizomerazy I, wykazuje istotną aktywność przeciwnowotworową w leczeniu nawrotowego raka jajnika, drobnokomórkowego raka płuca oraz zaawansowanego raka szyjki macicy. W badaniach klinicznych u pacjentek z nawrotowym rakiem jajnika, po wcześniejszym leczeniu chemioterapią zawierającą platynę, topotekan wykazał odsetek odpowiedzi na poziomie 20,5% (95% CI: 13%-28%) oraz medianę czasu do progresji wynoszącą 19 tygodni, przewyższając paklitaksel (odpowiednio 14% i 15 tygodni). W leczeniu drobnokomórkowego raka płuca, zarówno doustne, jak i dożylne podawanie topotekanu, wykazało porównywalną skuteczność z medianą przeżycia około 30 tygodni i odsetkiem odpowiedzi około 20%. W badaniu GOG-0179 u pacjentek z zaawansowanym rakiem szyjki macicy, skojarzenie topotekanu z cisplatyną istotnie wydłużyło medianę przeżycia do 9,4 miesięcy w porównaniu do 6,5 miesięcy przy monoterapii cisplatyną (HR 0,76; p=0,033).