błona naczyń włosowatych
Błona naczyń włosowatych (łac. tunica choroidea, choroidea) stanowi środkową, bogato unaczynioną warstwę gałki ocznej, położoną między twardówką a siatkówką. Jest częścią błony naczyniowej oka, obejmującej również tęczówkę i ciało rzęskowe.
Struktura ta zbudowana jest głównie z naczyń krwionośnych, tkanki łącznej i melanocytów. Jej podstawową funkcją jest dostarczanie tlenu i składników odżywczych do zewnętrznych warstw siatkówki, szczególnie do fotoreceptorów. Dzięki intensywnemu unaczynieniu, błona naczyń włosowatych zapewnia około 65-85% zapotrzebowania siatkówki na tlen.
W obrazie histologicznym wyróżnia się w niej cztery warstwy: nadnaczyniówkę (suprachoroidea), warstwę naczyń dużych, warstwę naczyń średnich oraz blaszkę naczyniowo-włośniczkową (choriocapillaris), bezpośrednio przylegającą do nabłonka barwnikowego siatkówki. Zaburzenia w obrębie błony naczyń włosowatych mogą prowadzić do poważnych chorób oczu, w tym zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD).
W diagnostyce chorób błony naczyń włosowatych istotną rolę odgrywają badania obrazowe, takie jak angiografia fluoresceinowa oraz indocyjaninowa, a także optyczna koherentna tomografia (OCT). Choroby tej struktury obejmują zapalenie błony naczyniowej (zapalenie naczyniówki), nowotwory (np. czerniaka naczyniówki) oraz neowaskularyzację podsiatkówkową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius, zawierający chlorek sodu (8,6 mg/ml), chlorek potasu (0,3 mg/ml) oraz chlorek wapnia dwuwodnego (0,33 mg/ml), charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką po podaniu dożylnym. Około 1/3 podanej objętości pozostaje w układzie naczyniowym, co umożliwia tymczasowe zwiększenie objętości osocza, natomiast pozostałe 2/3 szybko dyfundują do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Roztwór ma osmolarność 309 mOsmol/l oraz pH w zakresie 5,0-7,5, co wpływa na jego dystrybucję i stabilność. Skład jonowy obejmuje Na+ 147,2 mmol/l, K+ 4,0 mmol/l, Ca2+ 2,25 mmol/l oraz Cl- 155,7 mmol/l, co jest istotne dla jego działania fizjologicznego i farmakokinetycznego.