tolerancja na morfinę
Tolerancja na morfinę to zjawisko występujące u pacjentów przyjmujących ten opioidowy lek przeciwbólowy przez dłuższy czas. Polega na stopniowym zmniejszaniu się efektu terapeutycznego przy niezmienionej dawce leku, co prowadzi do konieczności zwiększania dawki w celu uzyskania tego samego efektu przeciwbólowego.
Mechanizm tolerancji na morfinę obejmuje adaptację komórek nerwowych do długotrwałej ekspozycji na lek poprzez zmniejszenie liczby receptorów opioidowych, zmiany w ich powinowactwie do leku oraz modyfikacje w wewnątrzkomórkowych szlakach przekazywania sygnału. Tolerancja rozwija się także w wyniku aktywacji układów przeciwbólowych organizmu, które przeciwdziałają efektom morfiny.
W praktyce klinicznej zjawisko tolerancji na morfinę wymaga starannego monitorowania skuteczności leczenia oraz dostosowywania dawkowania. Istotne jest rozróżnienie między tolerancją a uzależnieniem, które są odrębnymi zjawiskami, choć mogą występować jednocześnie. Rotacja opioidów (zmiana jednego opioidu na inny) jest jedną ze strategii stosowanych w przypadku rozwinięcia się tolerancji na morfinę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml
Morphini sulfas WZF 0,1% SPINAL to roztwór do wstrzykiwań zawierający 1 mg/ml morfiny siarczanu, przeznaczony do podawania dożylnie, zewnątrzoponowo oraz podpajęczynówkowo. Podania zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe wymagają wysokich kwalifikacji oraz zachowania szczególnych środków ostrożności, ze względu na ryzyko powikłań, w tym zahamowania ośrodka oddechowego. Dawka podpajęczynówkowa stanowi 1/10 dawki zewnątrzoponowej, a po podaniu tych drogą pacjent wymaga 24-godzinnej obserwacji. Przed podaniem należy potwierdzić prawidłowe położenie igły lub cewnika poprzez aspirację, aby wykluczyć obecność krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego. W przypadku leczenia przewlekłego możliwa jest kontynuacja terapii ambulatoryjnej z odpowiednim nadzorem i dokumentacją działań niepożądanych.
ból przewlekły, chlorowodorek naloksonu, dysfagia, działanie przeciwbólowe, hiperalgezja, objawy odstawienne, odcinek lędźwiowy kręgosłupa, odcinek piersiowy kręgosłupa, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, siarczan morfiny, tolerancja na morfinę, wlew ciągły, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Morphine Kalceks 10 mg/ml
Przedawkowanie morfiny stanowi krytyczne zagrożenie życia, manifestujące się klasyczną triadą objawów: miozą (szpilkowate źrenice), depresją oddechową oraz obniżonym ciśnieniem tętniczym. Dawki potencjalnie śmiertelne u osób bez tolerancji wynoszą 40-60 mg doustnie lub około 30 mg pozajelitowo. W ciężkich przypadkach dochodzi do powikłań takich jak zachłystowe zapalenie płuc, zaburzenia krążenia, śpiączka oraz niewydolność oddechowa, będąca główną przyczyną zgonów. Współistniejące stosowanie innych substancji depresyjnych, np. alkoholu, leków nasennych czy skopolaminy, znacząco potęguje toksyczność morfiny i ryzyko śmiertelnego przedawkowania.
antagonista receptorów opioidowych, bradykardia, chlorowodorek morfiny, depresja oddechowa, hiperkapnia, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, kwasica oddechowa, mioza, nalokson, niewydolność oddechowa, obniżone ciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, pień mózgu, płukanie żołądka, płynoterapia dożylna, skopolamina, śpiączka, środek przeczyszczający, szpilkowate źrenice, tolerancja na morfinę, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc