wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego to zaburzenie elektrofizjologiczne serca, charakteryzujące się opóźnionym przewodzeniem impulsów elektrycznych z przedsionków do komór. Fizjologicznie impuls generowany przez węzeł zatokowo-przedsionkowy przechodzi przez przedsionki, a następnie przez węzeł przedsionkowo-komorowy do układu His-Purkinje i komór serca.
W elektrokardiogramie wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego manifestuje się jako wydłużenie odstępu PR powyżej 200 ms. Może występować jako izolowane zaburzenie lub jako pierwszy stopień bloku przedsionkowo-komorowego. Przyczyny tego stanu obejmują schorzenia strukturalne serca, zaburzenia elektrolitowe, działanie leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna), choroby zwyrodnieniowe układu przewodzącego oraz stany fizjologiczne jak wzmożone napięcie nerwu błędnego.
Klinicznie wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego może być bezobjawowe lub prowadzić do objawów związanych z zaburzeniami hemodynamicznymi. W przypadkach nasilonych może postępować do wyższych stopni bloku przedsionkowo-komorowego. Diagnostyka obejmuje standardowe EKG, badanie holterowskie oraz badania elektrofizjologiczne. Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i współistniejących zaburzeń rytmu serca, a w niektórych przypadkach może wymagać implantacji stymulatora serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia glukonolaktobionian – Przeciwwskazania stosowania
Wapnia glukonolaktobionian, stosowany w preparatach Calcium Hasco, jest wskazany do uzupełniania niedoboru wapnia, jednak jego podawanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze (np. sacharozę 1,5 g/5 ml, sodu benzoesan 10 mg/5 ml, glikol propylenowy do 3,99 mg/5 ml, etanol 0,75 mg/5 ml, alkohol benzylowy 0,095 mg/5 ml), hiperkalcemię, hiperkalciurię, ciężką niewydolność nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m²), kamicę nerkową o podłożu wapniowym oraz blok przedsionkowo-komorowy. Wysokie stężenie wapnia w surowicy (hiperkalcemia) i zwiększone wydalanie wapnia z moczem (hiperkalciuria) mogą prowadzić do powikłań metabolicznych, kalcyfikacji tkanek miękkich, zaburzeń rytmu serca oraz ryzyka tworzenia złogów w drogach moczowych. Preparaty różnią się składem substancji pomocniczych, co ma znaczenie w kontekście reakcji alergicznych i indywidualizacji terapii.
blok przedsionkowo-komorowy, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kalcyfikacja tkanek miękkich, kamica nerkowa, kurczliwość mięśnia sercowego, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór wydzielający PTHrP, pobudliwość mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, sarkoidoza, układ bodźcoprzewodzący serca, wapnia glukonolaktobionian, wapnia glukonolaktobionian bezwodny, wapnia laktobionian dwuwodny, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacipil 2 mg
Przedawkowanie lacydypiny (Lacipil 2 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, mimo braku udokumentowanych przypadków klinicznych. Mechanizm toksyczności opiera się na selektywnym blokowaniu kanałów wapniowych, co skutkuje przedłużonym rozszerzeniem naczyń obwodowych, długotrwałą hipotonią oraz kompensacyjną tachykardią, choć możliwa jest również bradykardia i wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Hipotonia może być głęboka i utrzymywać się długo ze względu na farmakokinetykę leku. Objawy te są zależne od dawki i mogą prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej oraz ryzyka bloków serca, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
antagonista kanału wapniowego, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanału wapniowego, bradykardia, ciężka bradykardia, czasowa stymulacja serca, hipotonia, lacydypina, monitorowanie czynności serca, monitorowanie EKG, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, parametr hemodynamiczny, płynoterapia dożylna, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ bodźco-przewodzący serca, wazodilatacja, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie przewodzenia serca, zawroty głowy