wirusowe zapalenie zatok przynosowych

Wirusowe zapalenie zatok przynosowych (viral sinusitis) stanowi najczęstszą postać zapalenia zatok, odpowiadając za około 90-98% wszystkich ostrych przypadków. Proces zapalny rozwija się w błonie śluzowej zatok przynosowych wskutek zakażenia wirusowego, najczęściej rinowirusami, wirusami grypy, paragrypy, RSV, adenowirusami lub koronawirusami.

Patofizjologia wirusowego zapalenia zatok obejmuje obrzęk błony śluzowej, zwiększoną produkcję śluzu oraz zaburzenie funkcji aparatu rzęskowego, co prowadzi do upośledzenia drenażu zatok i nasilenia objawów. Typowa symptomatologia obejmuje niedrożność nosa, wyciek wydzieliny z nosa (początkowo wodnistej, później śluzowej), upośledzenie węchu, ból lub uczucie rozpierania twarzy oraz kaszel, nasilający się w pozycji leżącej.

Rozpoznanie opiera się głównie na obrazie klinicznym. W przeciwieństwie do bakteryjnego zapalenia zatok, przebieg wirusowego zapalenia jest zwykle samoograniczający się, z poprawą następującą w ciągu 7-10 dni. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, środków obkurczających błonę śluzową nosa oraz płukanie jam nosa roztworem soli fizjologicznej. Antybiotykoterapia nie jest wskazana w niepowikłanym wirusowym zapaleniu zatok.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl