autoimmunologiczna choroba wątroby
Autoimmunologiczna choroba wątroby to grupa schorzeń, w których układ odpornościowy atakuje komórki wątroby, powodując przewlekły stan zapalny i postępujące uszkodzenie tego narządu. Do głównych jednostek chorobowych zaliczamy autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH), pierwotną marskość żółciową (PBC) oraz pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC).
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby charakteryzuje się obecnością autoprzeciwciał (ANA, SMA, anty-LKM1), podwyższonym poziomem IgG oraz typowym obrazem histopatologicznym z naciekiem limfocytarnym wokół przestrzeni wrotnych. Choroba występuje częściej u kobiet i może manifestować się w każdym wieku. Diagnostyka opiera się na kombinacji objawów klinicznych, badań laboratoryjnych, obrazowych oraz biopsji wątroby.
Leczenie autoimmunologicznych chorób wątroby koncentruje się na immunosupresji. W przypadku AIH stosuje się głównie glikokortykosteroidy (prednizon) w monoterapii lub w skojarzeniu z azatiopryną. PBC leczy się kwasem ursodeoksycholowym, a PSC wymaga kompleksowego podejścia z możliwym zastosowaniem endoskopowej cholangiografii retrograde (ERCP). W zaawansowanych przypadkach z rozwiniętą niewydolnością wątroby konieczne może być przeszczepienie narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przeciwwskazania stosowania
Estradiol, jako kluczowy hormon steroidowy z grupy estrogenów, jest szeroko stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet z objawami menopauzalnymi oraz w leczeniu niedoborów estrogenów. Jednakże jego stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami, które wynikają z potencjalnych zagrożeń onkologicznych, zakrzepowo-zatorowych, wątrobowych oraz innych schorzeń metabolicznych. Absolutnym przeciwwskazaniem jest obecność lub podejrzenie raka piersi oraz innych estrogenozależnych nowotworów, takich jak rak endometrium, a także nieleczona hiperplazja endometrium. Ponadto, przebyta lub aktywna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zaburzenia trombofilne (np. niedobór białka C, S, antytrombiny, mutacje czynnika V Leiden lub genu protrombiny), a także choroby zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA) stanowią istotne przeciwwskazania do terapii estradiolem. Warto podkreślić, że ryzyko zakrzepicy dotyczy wszystkich form podania estradiolu, w tym tabletek, systemów transdermalnych, aerozoli przezskórnych oraz preparatów dopochwowych.
autoimmunologiczna choroba wątroby, biosynteza hemu, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dusznica bolesna, dyslipoproteinemia, gruźlica skóry, grzybica, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, migrena z aurą, monoterapia estrogenowa, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, nadwrażliwość na estradiol, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, ostra choroba wątroby, ostra niewydolność nerek, poalkoholowa choroba wątroby, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, trądzik różowaty, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby – Diagnostyka i diagnoza
Choroby wątroby stanowią istotne wyzwanie kliniczne ze względu na ich często bezobjawowy przebieg i różnorodność etiologiczną. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie obejmującej wywiad, badanie fizykalne, testy laboratoryjne (m.in. ALT, AST, GGTP, bilirubina, albumina, PT/INR) oraz obrazowanie (USG, TK, MRI). Szczególną uwagę zwraca się na stosunek AST/ALT >1 jako wskaźnik uszkodzenia alkoholowego, choć w marskości alkoholowej aminotransferazy mogą być prawie normatywne. Nowoczesne metody, takie jak elastografia przejściowa (FibroScan) z wynikami w kPa (F0-F1: 2-6 kPa, F4 >14 kPa), oraz biomarkery (APRI, FIB-4, NAFLD Fibrosis Score) umożliwiają nieinwazyjną ocenę stopnia włóknienia. Biopsja wątroby pozostaje złotym standardem, szczególnie przy niejednoznacznych wynikach lub podejrzeniu współistniejących schorzeń, pozwalając na dokładną ocenę histopatologiczną i różnicowanie m.in. MASLD/MASH, PBC czy AIH.
alfa-fetoproteina, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczna choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, badanie ultrasonograficzne, badanie wirusologiczne, biopsja wątroby, choroba wątroby, czas protrombinowy, elastografia przejściowa, elastografia rezonansu magnetycznego, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, hemochromatoza, marskość alkoholowa, marskość wątroby, nadużywanie alkoholu, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, przeciwciało przeciwmitochondrialne, rak wątrobowokomórkowy, stłuszczeniowa choroba wątroby, sztuczna inteligencja, test funkcji wątroby, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby, wywiad medyczny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Przeciwwskazania stosowania
Chelidonium majus (glistnik jaskółcze ziele) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Iberogast, i wykazuje potencjalną hepatotoksyczność. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na glistnik lub inne składniki preparatu oraz istniejące choroby wątroby, w tym przewlekłe zapalenie, marskość, autoimmunologiczne schorzenia, stłuszczenie czy przebyty uraz wątroby. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu hepatologicznego przed zaleceniem preparatu. Ponadto, łączenie glistnika z lekami o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym (np. tetracykliny, makrolidy, ketokonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne w dużych dawkach, statyny, metotreksat, paracetamol w dużych dawkach) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
alkoholizm, antybiotyk, autoimmunologiczna choroba wątroby, ból w prawym podżebrzu, choroba wątroby, ciąża, etanol, glistnik jaskółcze ziele, hepatopatia, hepatotoksyczność, Iberogast, interakcja lekowa, karmienie piersią, ketokonazol, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, makrolid, marskość wątroby, metotreksat, nadwrażliwość na substancje, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, padaczka, paracetamol, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, statyna, stłuszczenie wątroby, świąd, tetracyklina, trudność w oddychaniu, wysypka, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Diagnostyka i diagnoza
Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła autoimmunologiczna choroba wątroby, charakteryzująca się destrukcją małych wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych, prowadzącą do cholestazy i marskości. Rozpoznanie opiera się na spełnieniu co najmniej dwóch z trzech kryteriów: podwyższonej aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP) powyżej 1,5-krotności górnej granicy normy utrzymującej się ponad 24 tygodnie i/lub podwyższonej gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP), obecności przeciwciał przeciwmitochondrialnych (AMA) w mianie ≥1:40 lub specyficznych przeciwciał przeciwjądrowych (anty-sp100, anty-gp210), oraz charakterystycznych cech histopatologicznych w biopsji wątroby. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH) oraz inne przyczyny cholestazy. Biopsja wątroby jest wskazana w przypadku AMA-negatywnej PBC, podejrzenia współistnienia innych chorób wątroby lub nieadekwatnej odpowiedzi na leczenie kwasem ursodeoksycholowym (UDCA).
aminotransferazy, autoimmunologiczna choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biopsja wątroby, cholestaza, choroba pierwotna dróg żółciowych, elastografia wątroby, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, immunoglobulina IgM, kwas obeticholowy, kwas ursodeoksycholowy, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, pierwotna marskość dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwmitochondrialne, przeszczepienie wątroby, rak wątrobowokomórkowy, sarkoidoza, splenomegalia, wewnątrzwątrobowe drogi żółciowe, włóknienie wątroby, wodobrzusze, zespół nakładania, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Carum carvi – Przeciwwskazania stosowania
Carum carvi, będący składnikiem preparatu Iberogast, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ekstrakt z kminku zwyczajnego oraz inne składniki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wątroby, takimi jak wirusowe zapalenie wątroby, marskość, stłuszczenie, autoimmunologiczne choroby wątroby oraz zaburzenia enzymatyczne. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena funkcji wątroby. Dodatkowo, ze względu na potencjalną hepatotoksyczność, preparat nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami o takim działaniu, w tym niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwpadaczkowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Zawartość etanolu w Iberogast wynosząca 29,5-32,6% v/v stanowi dodatkowe ograniczenie u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
amiodaron, antybiotyk przeciwgruźliczy, autoimmunologiczna choroba wątroby, azol przeciwgrzybiczy, choroba wątroby, disulfiram, ekstrakt z kminku, enzym wątrobowy, etanol, hepatotoksyczność, Iberogast, interakcja lekowa, kminek zwyczajny, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, marskość wątroby, metronidazol, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr funkcji wątroby, statyna, stłuszczenie wątroby, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Leczenie
Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła autoimmunologiczna cholestaza prowadząca do zwłóknienia i marskości wątroby. Leczeniem pierwszego rzutu jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA) w dawce 13-15 mg/kg/dobę, który spowalnia progresję choroby i poprawia przeżycie bez przeszczepu. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA (30-40%) stosuje się terapię drugiego rzutu, w tym agonistę receptora FXR – kwas obetyeholowy (OCA) w dawce początkowej 5 mg/dobę, którą można zwiększyć do 10 mg/dobę, oraz fibraty (bezafibrat 400 mg/dobę, fenofibrat 160-200 mg/dobę) i nowo zatwierdzone leki PPAR: elafibranor i seladelpar. Budezonid (6-9 mg/dobę) może być stosowany u pacjentów bez marskości z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA. Monitorowanie parametrów biochemicznych (ALP, bilirubina) jest kluczowe dla oceny skuteczności terapii.
antagonista receptora opioidowego, autoimmunologiczna choroba wątroby, beta-bloker nieselektywny, bezafibrat, budezonid, cholestaza, cholestyramina, choroba pierwotna dróg żółciowych, działanie immunomodulujące, encefalopatia wątrobowa, fibrat, fosfataza alkaliczna, hepatocyt, hipercholesterolemia, kortykosteroid, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, laktuloza, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niewydolność wątroby, paracenteza, parametry biochemiczne, przeszczep wątroby, receptor farnezoidowy X, ryfaksymina, ryfampicyna, SSRI, ursodiol, wewnątrzwątrobowe przewody żółciowe, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wodobrzusze, żylaki przełyku, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Epidemiologia
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, nawrotową chorobą zapalną skóry o wysokiej częstości występowania, szczególnie u dzieci w krajach rozwiniętych, gdzie dotyka 15-30% populacji dziecięcej oraz 2-10% dorosłych. W USA około 31,6 mln osób (10% populacji) cierpi na AZS, z 6,6 mln dorosłych z umiarkowanym do ciężkiego przebiegiem. Epidemiologia AZS wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne – od 0,65% w Tunezji do 34% w Szwecji u dzieci, a także różnice demograficzne, z wyższą częstością u dzieci młodszych (do 5 lat: 16,2%) i u osób z historią atopii w rodzinie. Wzrost częstości występowania AZS w ostatnich dekadach, szczególnie w krajach uprzemysłowionych, jest potwierdzony danymi z badań takich jak NHIS i ISAAC, choć w niektórych regionach obserwuje się stabilizację. Czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenia, klimat, ekspozycja na alergeny oraz czynniki genetyczne i rasowe, wpływają na ryzyko rozwoju AZS. Choroba wiąże się z wysokim obciążeniem klinicznym, obejmującym świąd, zaburzenia snu i problemy psychiczne, a także z komorbidnościami atopowymi i autoimmunologicznymi (np. astma, alergie pokarmowe, choroby zapalne jelit, łysienie plackowate).
alergen powietrznopochodny, alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, badanie przekrojowe, biomarker, chłoniak Hodgkina, choroba Crohna, choroba trzewna, choroba zapalna skóry, czynnik immunologiczny, czynniki ryzyka, fenotyp choroby, iloraz szans, jakość życia, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, łysienie plackowate, nasilenie choroby, obciążenie ekonomiczne, obciążenie objawami, pokrzywka, przedział ufności, rozpowszechnienie choroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapadalność na chorobę, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, charakteryzująca się świądem i zmianami wypryskowymi, występująca zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Metaanalizy wskazują, że u 20% dzieci objawy utrzymują się przez co najmniej 8 lat, a u mniej niż 5% po 20 latach. Wczesny początek choroby (przed 2. rokiem życia) wiąże się z niższym ryzykiem przetrwałych objawów. Czynniki ryzyka przewlekłości to m.in. ekspozycja na alergeny (pyłki, dym papierosowy, detergenty), historia atopii w rodzinie oraz miejsce zamieszkania. AZS często nasila się między 2. a 4. rokiem życia, a u dorosłych może ulegać zaostrzeniom pod wpływem czynników środowiskowych i zawodowych. Około 30% pacjentów rozwija astmę, a 35% alergiczny nieżyt nosa, jednak przebieg marszu atopowego jest zmienny i nieprzewidywalny. Badania kohortowe wykazały zwiększone ryzyko współistnienia chorób autoimmunologicznych i nowotworów, takich jak chłoniak Hodgkina (HR 1,85) czy choroba Leśniowskiego-Crohna (HR 1,62).
alergen powietrznopochodny, alergiczny nieżyt nosa, alergie pokarmowe, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, biomarker prognostyczny, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna skóry, dipeptydylopeptydaza 4, łysienie plackowate, marsz atopowy, mięczak zakaźny, mutacja genu filagryny, periostyna, pokrzywka, poziom IgE, sensytyzacja IgE, świąd, tralokinumab, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, zaburzenie snu, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, zapalna dermatoza o zmiennym przebiegu, charakteryzująca się okresami zaostrzeń i remisji, co utrudnia indywidualne prognozowanie przebiegu choroby. Nowoczesne mechanistyczne modele uczenia maszynowego, oparte na danych longitudinalnych, umożliwiają wykrycie złożonych wzorców dynamiki nasilenia AZS i przewidywanie krótkoterminowej ewolucji objawów u poszczególnych pacjentów. Wśród biomarkerów surowiczych o potencjale diagnostycznym i prognostycznym wyróżniono m.in. IgE, CTACK/CCL27, TARC/CCL17 oraz MIF. Standaryzacja miar wyników, realizowana przez inicjatywę HOME, oraz integracja wielowymiarowych modeli predykcyjnych mogą znacząco poprawić personalizację terapii i kontrolę choroby.
ADHD, alergia pokarmowa, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, autyzm, biomarker, biomarker surowicy, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, choroba zapalna jelit, choroba zapalna skóry, CTACK, immunoglobulina E, łysienie plackowate, mięczak zakaźny, model predykcyjny, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność serca, osteoporoza, pokrzywka, remisja choroby, rwa kulszowa, TARC, uczenie maszynowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lambrinex 20 mg
Atorwastatyna w postaci tabletek powlekanych Lambrinex (dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg) jest skutecznym lekiem z grupy statyn stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych. Jednakże, jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną obecna w ilościach: 41,42-43,64 mg (10 mg tabletka), 82,83-87,27 mg (20 mg tabletka) oraz 165,66-174,54 mg (40 mg tabletka). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z czynną chorobą wątroby (w tym wirusowe, alkoholowe i autoimmunologiczne zapalenie wątroby) oraz u pacjentów z niewyjaśnionym, trwałym wzrostem aktywności aminotransferaz (ALT, AST) przekraczającym trzykrotnie górną granicę normy, co wskazuje na ryzyko uszkodzenia hepatocytów i pogorszenia funkcji wątroby podczas terapii.
alkoholowe zapalenie wątroby, aminotransferaza, atorwastatyna, autoimmunologiczna choroba wątroby, czynna choroba wątroby, enzym wątrobowy, glecaprewir pibrentaswir, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, statyna, uszkodzenie hepatocytów, wirusowe zapalenie wątroby, wysypka skórna, zaburzenie lipidowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak dróg żółciowych w okolicy wątrobowo-dwunastniczej (cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej) – Etiologia i przyczyny
Cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej (guz Klatskina) to agresywny nowotwór wywodzący się z nabłonka dróg żółciowych w obrębie wnęki wątroby, stanowiący ponad 50% przypadków cholangiocarcinoma. Patogeneza opiera się na wieloetapowej transformacji nowotworowej indukowanej przewlekłym stanem zapalnym i zastojem żółci, prowadzącym do mutacji w onkogenach (np. KRAS) i genach supresorowych (np. TP53). Kluczowym czynnikiem ryzyka jest pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), które zwiększa ryzyko raka nawet 400-krotnie, z dożywotnią częstością występowania 6-36%. Inne istotne czynniki to wrodzone anomalie dróg żółciowych (ryzyko 6-30%), infekcje przywrami (Clonorchis sinensis, Opisthorchis viverrini), kamica żółciowa (ryzyko wzrostu 4-64-krotnie), przewlekłe choroby wątroby (marskość, wirusowe zapalenia HBV/HCV, NAFLD/NASH) oraz przewlekłe choroby zapalne jelit (ryzyko 4-krotnie wyższe). Mutacje genetyczne IDH1/2 oraz fuzje FGFR2 stanowią potencjalne cele terapeutyczne.
aberracja genetyczna, apoptoza, autoimmunologiczna choroba wątroby, cholangiocarcinoma, cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej, choroba Caroliego, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clonorchis sinensis, cyklooksygenaza-2, czynnik martwicy nowotworów alfa, dichlorek propylenu, dwutlenek toru, fuzja FGFR2, guz Klatskina, hemochromatoza, interleukina-6, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, marskość wątroby, mediator zapalny, mikrobiom jelitowy, motylica wątrobowa, mukowiscydoza, mutacja DNA, mutacja KRAS, mutacja TP53, nabłonek dróg żółciowych, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, Opisthorchis viverrini, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przywra wątrobowa, rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, Thorotrast, tlenek azotu, torbiel dróg żółciowych, transformacja nowotworowa, wirusowe zapalenie wątroby, wnęka wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastój żółci, zespół Lyncha, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja –
Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (wyciąg płynny z pędów sosny, nalewka z owocu kopru włoskiego, wapnia mleczan pięciowodny) oraz na substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych krzyżowych w obrębie roślin z rodziny selerowatych (Apiaceae), takich jak anyż, kminek, seler, kolendra czy koper ogrodowy, ze względu na obecność anetolu w koprze włoskim. Przeciwwskazania obejmują także schorzenia układu oddechowego, w tym astmę oskrzelową oraz ostrą niewydolność oddechową, a także choroby wątroby o różnej etiologii i stopniu zaawansowania, takie jak wirusowe zapalenie wątroby, marskość, stłuszczenie czy autoimmunologiczne choroby wątroby.
anetol, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna choroba wątroby, choroba alkoholowa, choroba wątroby, cukrzyca, koper włoski, marskość wątroby, mleczan wapnia, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja sacharozy, ostra niewydolność oddechowa, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, rośliny selerowate, stłuszczenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wyciąg z sosny, wymiana gazowa w płucach, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wątroby alkoholowe – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie wątroby alkoholowe (AZWA) to ostry zespół kliniczny charakteryzujący się nagłym początkiem żółtaczki w ciągu ostatnich 8 tygodni oraz nieprawidłowościami w funkcjonowaniu wątroby u pacjentów z długotrwałym, intensywnym spożywaniem alkoholu (≥3 standardowe drinki/dzień u kobiet, ≥4 u mężczyzn przez minimum 6 miesięcy). Diagnostyka opiera się na kryteriach Narodowego Instytutu ds. Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu, obejmujących m.in. stężenie bilirubiny całkowitej ≥3 mg/dl (51,3 μmol/l), aktywność AST ≥50 U/l (0,83 μkat/l) z AST/ALT ≥1,5 oraz AST i ALT zazwyczaj <400 U/l (6,68 μkat/l). Badania laboratoryjne wykazują podwyższoną bilirubinę, GGTP, wydłużony czas protrombinowy/INR, obniżone albuminy, leukocytozę z neutrofilią (>20,0 x 10^9/l) oraz podwyższone CRP jako marker zapalenia. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie innych przyczyn uszkodzenia wątroby, takich jak wirusowe zapalenia, choroby autoimmunologiczne czy polekowe uszkodzenia. Biopsja wątroby, choć nie jest rutynowo wymagana, pozostaje złotym standardem potwierdzającym rozpoznanie w około 85-95% przypadków i jest wskazana w diagnostycznych wątpliwościach lub przed leczeniem farmakologicznym.
aminotransferazy, autoimmunologiczna choroba wątroby, białko C-reaktywne, bilirubina całkowita, biopsja wątroby, choroba alkoholowa wątroby, choroba Wilsona, ciałka Mallory’ego-Denka, cytokeratyna 18, czas protrombinowy, dysfunkcja wątroby, elastografia przejściowa, fosfatydyloetanol, funkcja dyskryminacyjna Maddreya, gamma-glutamylotranspeptydaza, Model for End-Stage Liver Disease, morfologia krwi, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, rak wątrobowokomórkowy, ropień wątroby, stosunek AST/ALT, testy funkcji wątroby, transferyna uboga w węglowodany, ultrasonografia jamy brzusznej, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie wątroby alkoholowe, żółtaczka