alergie pokarmowe
Alergie pokarmowe to nieprawidłowe reakcje układu immunologicznego na białka zawarte w żywności, które organizm błędnie rozpoznaje jako zagrożenie. W odróżnieniu od nietolerancji pokarmowych, alergie angażują układ immunologiczny, powodując produkcję przeciwciał IgE, co może prowadzić do natychmiastowych i poważnych reakcji.
Najczęstszymi alergenami pokarmowymi są mleko krowie, jaja, orzechy (zwłaszcza ziemne), skorupiaki, ryby, soja, pszenica i niektóre owoce. Objawy alergii pokarmowej mogą obejmować reakcje skórne (pokrzywka, obrzęk), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, wymioty, biegunka), objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, świszczący oddech), a w najpoważniejszych przypadkach anafilaksję.
Diagnostyka alergii pokarmowych obejmuje wywiad medyczny, testy skórne, oznaczanie swoistych przeciwciał IgE w surowicy oraz diety eliminacyjne z próbami prowokacyjnymi. Leczenie opiera się głównie na ścisłym unikaniu alergenu oraz gotowości do leczenia reakcji alergicznych. W przypadku anafilaksji kluczowe jest posiadanie przez pacjenta auto-injekcji adrenaliny.
Obecnie prowadzone są badania nad immunoterapią doustną i innymi metodami indukcji tolerancji na alergeny pokarmowe, które w przyszłości mogą zrewolucjonizować podejście do leczenia tych schorzeń. U części pacjentów, szczególnie dzieci, obserwuje się zjawisko spontanicznego nabywania tolerancji na niektóre alergeny wraz z wiekiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szkorbut – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Szkorbut, będący wynikiem niedoboru witaminy C, charakteryzuje się korzystnym rokowaniem przy wczesnym rozpoznaniu i odpowiedniej suplementacji. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak zmęczenie, ból i anoreksja, ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia leczenia dawką początkową 1-2 g witaminy C dziennie przez 2-3 dni, następnie 500 mg przez tydzień i 100 mg przez 1-3 miesiące. Krwawienia samoistne ustępują w ciągu 1 dnia, zmiany dziąseł w 2-3 dni, a siniaki i wybroczyny w około 12 dni. Pełne wyleczenie następuje po około 3 miesiącach regularnej suplementacji. W zaawansowanych przypadkach obserwuje się normalizację poziomu bilirubiny w surowicy w mniej niż tydzień oraz korektę anemii w ciągu miesiąca.
albumina w surowicy, alergie pokarmowe, anemia, bilirubina w surowicy, bóle mięśniowo-szkieletowe, celiakia, choroba Crohna, choroba dziąseł, choroba zapalna jelit, hemodializa, krwawienie okołomieszkowe, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwiak osierdzia, krwotok mózgowy, nadużywanie alkoholu, niedobór witaminy C, niedobór żywieniowy, suplementacja witaminy C, szkorbut, tamponada serca, układ mięśniowo-szkieletowy, wybroczyny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychiczne, żylaki przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, charakteryzująca się świądem i zmianami wypryskowymi, występująca zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Metaanalizy wskazują, że u 20% dzieci objawy utrzymują się przez co najmniej 8 lat, a u mniej niż 5% po 20 latach. Wczesny początek choroby (przed 2. rokiem życia) wiąże się z niższym ryzykiem przetrwałych objawów. Czynniki ryzyka przewlekłości to m.in. ekspozycja na alergeny (pyłki, dym papierosowy, detergenty), historia atopii w rodzinie oraz miejsce zamieszkania. AZS często nasila się między 2. a 4. rokiem życia, a u dorosłych może ulegać zaostrzeniom pod wpływem czynników środowiskowych i zawodowych. Około 30% pacjentów rozwija astmę, a 35% alergiczny nieżyt nosa, jednak przebieg marszu atopowego jest zmienny i nieprzewidywalny. Badania kohortowe wykazały zwiększone ryzyko współistnienia chorób autoimmunologicznych i nowotworów, takich jak chłoniak Hodgkina (HR 1,85) czy choroba Leśniowskiego-Crohna (HR 1,62).
alergen powietrznopochodny, alergiczny nieżyt nosa, alergie pokarmowe, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, biomarker prognostyczny, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna skóry, dipeptydylopeptydaza 4, łysienie plackowate, marsz atopowy, mięczak zakaźny, mutacja genu filagryny, periostyna, pokrzywka, poziom IgE, sensytyzacja IgE, świąd, tralokinumab, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, zaburzenie snu, zespół jelita drażliwego