nadwrażliwość na wenlafaksynę
Nadwrażliwość na wenlafaksynę to reakcja układu immunologicznego organizmu na substancję czynną wenlafaksynę, która jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w różny sposób – od łagodnych zmian skórnych po poważne, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy wstrząs anafilaktyczny.
Objawy nadwrażliwości na wenlafaksynę mogą obejmować: wysypkę skórną, świąd, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, kaszel, duszność, zawroty głowy, nudności, wymioty oraz spadek ciśnienia tętniczego. Reakcje te mogą wystąpić zarówno po pierwszym podaniu leku, jak i w trakcie długotrwałej terapii.
Diagnostyka nadwrażliwości na wenlafaksynę opiera się głównie na wywiadzie klinicznym oraz objawach przedmiotowych. W niektórych przypadkach można wykonać testy skórne lub laboratoryjne oznaczenia przeciwciał, choć nie są one rutynowo stosowane. Postępowanie obejmuje natychmiastowe odstawienie leku, leczenie objawowe oraz, w zależności od nasilenia reakcji, podanie leków przeciwhistaminowych, glikokortykosteroidów lub adrenaliny.
U pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na wenlafaksynę należy unikać ponownej ekspozycji na lek oraz rozważyć potencjalną reaktywność krzyżową z innymi lekami z grupy SNRI. W przypadku konieczności kontynuacji leczenia przeciwdepresyjnego zaleca się wybór leku z innej grupy farmakologicznej, po konsultacji ze specjalistą alergologiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prefaxine 37,5 mg
Prefaxine (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, zawierających odpowiednio 0,76 mg, 1,51 mg i 3,03 mg sodu. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub składniki pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Przestrzegane muszą być ścisłe odstępy czasowe: leczenie wenlafaksyną można rozpocząć nie wcześniej niż 14 dni po zakończeniu terapii IMAO, a wenlafaksynę należy odstawić co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO.
anestezjolog, drżenie, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek serotoninergiczny, nadwrażliwość na wenlafaksynę, nieodwracalny inhibitor MAO, pobudzenie, Prefaxine, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, substancja czynna, tramadol, tryptany, wenlafaksyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oriven 37,5 mg
Lek Oriven zawiera wenlafaksynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, w tym barwniki: kapsułki 150 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110, 0,792 mg/kapsułkę) i czerwień Allura (E 129, 0,396 mg/kapsułkę), a kapsułki 225 mg karmoizynę (E 122, 0,021 mg/kapsułkę). Pacjenci z alergią na te barwniki powinni unikać odpowiednich dawek leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
chlorowodorek, czerwień Allura, drżenie mięśniowe, dziurawiec, hipertermia, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, karmoizyna, leki przeciwdepresyjne, linezolid, nadwrażliwość na wenlafaksynę, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, tramadol, tryptany, tryptofan, zespół serotoninowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prefaxine 150 mg
Prefaxine, zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, w tym sód, którego zawartość wynosi odpowiednio 0,76 mg, 1,51 mg oraz 3,03 mg na kapsułkę w zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględny zakaz jednoczesnego stosowania wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią.
drżenie mięśniowe, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na wenlafaksynę, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, okres karencji, pobudzenie psychoruchowe, Prefaxine, substancja pomocnicza, terapia wenlafaksyną, wenlafaksyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Venlectine 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlectine) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze preparatu, dostępnym w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Kluczowym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na wysokie ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. W celu uniknięcia poważnych interakcji farmakologicznych, konieczne jest zachowanie odpowiednich okresów karencji: minimum 14 dni od zakończenia terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz co najmniej 7 dni przerwy po odstawieniu wenlafaksyny przed wprowadzeniem IMAO.
chlorowodorek, drżenie mięśniowe, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakologiczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, nadwrażliwość na wenlafaksynę, okres karencji, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ serotoninergiczny, wenlafaksyna, zespół serotoninowy