jaskra pourazowa

Jaskra pourazowa to wtórna postać jaskry, która rozwija się w wyniku urazu oka. Może wystąpić zarówno bezpośrednio po urazie, jak i po dłuższym czasie – nawet po kilku miesiącach czy latach. Jej wystąpienie zależy od rodzaju i rozległości obrażeń struktur oka.

Mechanizm jaskry pourazowej związany jest najczęściej z zaburzeniem odpływu cieczy wodnistej z oka, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. W zależności od charakteru urazu, może dojść do różnych patologii: recesji kąta przesączania, uszkodzenia beleczkowania, krwotoku do komory przedniej (hyphema), podwichnięcia soczewki czy zapalenia błony naczyniowej.

Diagnostyka jaskry pourazowej obejmuje dokładny wywiad dotyczący przebytego urazu, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię, ocenę tarczy nerwu wzrokowego oraz badanie pola widzenia. Istotne jest również wykluczenie innych powikłań pourazowych, które mogą wpływać na obraz kliniczny.

Leczenie jaskry pourazowej wymaga indywidualnego podejścia i zależy od mechanizmu wzrostu ciśnienia. Obejmuje farmakoterapię (krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe), procedury laserowe oraz, w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze, interwencje chirurgiczne. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania, ponieważ nieleczona jaskra pourazowa może prowadzić do nieodwracalnej utraty widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl