kantotomia boczna
Kantotomia boczna to procedura chirurgiczna stosowana w okulistycznych stanach nagłych, polegająca na nacięciu bocznego kąta powiekowego (kąta szpary powiekowej). Zabieg wykonuje się w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego w przypadku krwotoku zagrażającego utratą wzroku lub martwicą nerwu wzrokowego.
Wskazaniem do kantotomii bocznej jest najczęściej zespół przedziału oczodołowego (orbital compartment syndrome), który może być następstwem urazu twarzoczaszki, krwotoku zaoczodołowego, infekcji oczodołu lub obrzęku tkanek oczodołu. Stan ten wymaga szybkiej interwencji, gdyż podwyższone ciśnienie w oczodole może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego w ciągu 60-120 minut.
Procedura polega na znieczuleniu miejscowym okolicy bocznego kąta powiekowego, a następnie przecięciu więzadła powiekowego bocznego, co umożliwia dekompresję zawartości oczodołu. W niektórych przypadkach konieczne jest również wykonanie kantolysis, czyli przecięcia więzadeł podtrzymujących powieki do ściany oczodołu, co zapewnia lepszą dekompresję.
Kantotomia boczna jest zabiegiem ratującym wzrok, który może być wykonany w warunkach oddziału ratunkowego przez okulistę lub odpowiednio przeszkolonego lekarza medycyny ratunkowej. Po zabiegu pacjent wymaga pilnej konsultacji okulistycznej i często obrazowania oczodołu w celu określenia przyczyny wyjściowego stanu klinicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Urazy oczu – Leczenie
Urazy oczu stanowią istotne zagrożenie dla funkcji wzrokowych, z częstością występowania około 7,5% w populacji i 2,5 mln przypadków rocznie. Kluczowa jest natychmiastowa ocena okulistyczna, gdyż nawet pozornie niegroźne urazy mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenie rogówki, jaskra pourazowa czy odwarstwienie siatkówki. Postępowanie pierwszej pomocy różni się w zależności od mechanizmu urazu: w przypadku oparzeń chemicznych zaleca się płukanie oka przez co najmniej 15-20 minut dużą ilością wody lub soli fizjologicznej (min. 1 litr), natomiast przy urazach penetrujących nie wolno usuwać ciał obcych, a oko należy zabezpieczyć osłoną i skierować pacjenta na pilną interwencję chirurgiczną. Leczenie otarć rogówki obejmuje stosowanie miejscowych antybiotyków (np. chloramfenikol, tobramycyna) oraz cykloplegików (np. cyklopentolat 1%), a w przypadku dużych uszkodzeń powyżej 10 mm² – soczewki kontaktowe opatrunkowe. Należy unikać stosowania kropli znieczulających w warunkach domowych ze względu na ryzyko opóźnienia gojenia i uszkodzenia rogówki.
astygmatyzm, blizna rogówki, błona owodniowa, ciało obce w oku, cykloplegik, fotopsja, jaskra pourazowa, kantotomia boczna, keratektomia fotorefrakcyjna, keratektomia fototerapeutyczna, krople steroidowe, krwistek, krwotok zaoczodołowy, lampa szczelinowa, męty w polu widzenia, odwarstwienie siatkówki, oparzenie chemiczne, oparzenie termiczne, otarcie rogówki, otwarty uraz gałki ocznej, owrzodzenie rogówki, paracetamol, pierwsza pomoc, przeszczep rogówki, uraz chemiczny, uraz oka, utrata wzroku, zadrapanie rogówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej, zespół przedziału oczodołowego, złamanie oczodołu