napadowa tachyarytmia nadkomorowa
Napadowa tachyarytmia nadkomorowa (PSVT – Paroxysmal Supraventricular Tachycardia) to grupa zaburzeń rytmu serca charakteryzująca się nagłym początkiem szybkiej akcji serca (zwykle 150-250 uderzeń na minutę), która powstaje w przedsionkach lub węźle przedsionkowo-komorowym. Najczęstsze typy PSVT obejmują nawrotny częstoskurcz węzłowy (AVNRT), nawrotny częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVRT) oraz częstoskurcz przedsionkowy.
Objawy napadowej tachyarytmii nadkomorowej obejmują kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie i omdlenia. Napady mogą trwać od kilku minut do kilku godzin i zazwyczaj kończą się samoistnie. Diagnoza opiera się na badaniu EKG wykonanym podczas epizodu arytmii, choć czasem konieczne jest zastosowanie monitorowania holterowskiego lub badania elektrofizjologicznego.
Leczenie ostrego napadu PSVT może obejmować manewry wagalne (np. próbę Valsalvy), podanie adenozyny dożylnie lub innych leków antyarytmicznych. W profilaktyce nawrotów stosuje się beta-blokery, blokery kanału wapniowego lub leki antyarytmiczne. W przypadkach opornych na farmakoterapię, skuteczną metodą leczenia jest ablacja przezskórna, która umożliwia trwałe wyleczenie u większości pacjentów poprzez zniszczenie szlaku odpowiedzialnego za arytmię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amiokordin 50 mg/ml
Amiokordin to roztwór do wstrzykiwań zawierający amiodaron chlorowodorek w stężeniu 50 mg/ml (150 mg w 3 ml ampułce, co odpowiada 141,98 mg amiodaronu). Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego w nagłych, zagrażających życiu zaburzeniach rytmu serca, zwłaszcza gdy konieczne jest szybkie działanie przeciwarytmiczne lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Zawiera również alkohol benzylowy (20,2 mg/ml, 60,6 mg w ampułce), co należy uwzględnić przy stosowaniu. Amiokordin jest wskazany w leczeniu nadkomorowych arytmii, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe oraz w zespole WPW, gdzie blokuje przewodzenie w dodatkowej drodze przewodzenia. Ponadto stosuje się go w groźnych arytmiach komorowych, w tym częstoskurczu komorowym i migotaniu komór, zwłaszcza gdy inne leki są nieskuteczne.
alkohol benzylowy, amiodaron, arytmia komorowa, arytmia zagrażająca życiu, badanie EKG, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowa tachyarytmia nadkomorowa, roztwór do wstrzykiwań, tachyarytmia, trzepotanie przedsionków, zabieg resuscytacyjny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Właściwości farmakodynamiczne
Landiolol, będący wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem (selektywność 255-krotnie przewyższająca działanie na receptory beta2), charakteryzuje się unikalnym profilem farmakodynamicznym obejmującym szybki początek działania, krótki czas efektu oraz właściwości kardioprotekcyjne i przeciwniedokrwienne. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu dodatniego efektu chronotropowego katecholamin na serce, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, redukcją spontanicznej aktywności ognisk ektopowych, spowolnieniem przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym oraz wydłużeniem refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Landiolol jest szczególnie przydatny w szybkim i kontrolowanym leczeniu tachyarytmii nadkomorowych, w tym okołooperacyjnego migotania przedsionków, z możliwością natychmiastowego przerwania działania leku w razie potrzeby.
antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz zatokowy, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwniedokrwienne, efekt hemodynamiczny, ektopowy częstoskurcz węzłowy, hipoglikemia, katecholamina, mięsień sercowy, napadowa tachyarytmia nadkomorowa, niedociśnienie tętnicze, ognisko ektopowe, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm zatokowy, tachyarytmia nadkomorowa, tachyarytmia pooperacyjna, układ bodźcoprzewodzący serca, układ współczulny, węzeł przedsionkowo-komorowy