usunięcie wola
Usunięcie wola (strumektomia) to procedura chirurgiczna polegająca na częściowym lub całkowitym wycięciu tarczycy, najczęściej przeprowadzana w przypadku jej nadczynności, guzków tarczycy, wola obojętnego lub nowotworów. Zabieg wykonuje się z dostępu przez niewielkie nacięcie w dolnej części szyi.
Wskazaniami do zabiegu są: nadczynność tarczycy oporna na leczenie zachowawcze, wole guzkowe uciskające okoliczne struktury (tchawicę, przełyk, naczynia krwionośne), podejrzenie procesu nowotworowego potwierdzone w biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej oraz wole powodujące defekt kosmetyczny.
Podczas operacji chirurg może wykonać lobektomię (usunięcie jednego płata tarczycy), subtotalną strumektomię (usunięcie większości gruczołu z pozostawieniem niewielkiej ilości tkanki tarczycowej) lub totalną strumektomię (całkowite wycięcie gruczołu). Zakres zabiegu zależy od wskazań klinicznych i wyniku badania histopatologicznego.
Powikłaniami, które mogą wystąpić po zabiegu, są porażenie nerwu krtaniowego wstecznego prowadzące do zaburzeń głosu, niedoczynność przytarczyc skutkująca hipokalcemią, krwawienie pooperacyjne oraz hipotyreoza wymagająca substytucji hormonalnej. Monitorowanie funkcji tarczycy po zabiegu jest niezbędne dla właściwego dostosowania dawki lewotyroksyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Dawkowanie leku Euthyrox N (lewotyroksyna sodowa) powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie oceny klinicznej oraz wyników badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia TSH jako głównego wskaźnika monitorowania terapii. Dawki początkowe w niedoczynności tarczycy u dorosłych wynoszą 25–50 μg/dobę, z podtrzymującymi 100–200 μg/dobę, natomiast w terapii supresyjnej raka tarczycy stosuje się dawki 150–300 μg/dobę. U dzieci dawka początkowa wynosi 12,5–50 μg/dobę, a dawka podtrzymująca 100–150 μg/m² powierzchni ciała. W przypadku noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zaleca się szybkie wprowadzenie dawki 10–15 μg/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. U pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą niedokrwienną serca lub ciężką niedoczynnością tarczycy, dawkę początkową należy stosować ostrożnie (np. 12,5 μg/dobę) i stopniowo zwiększać co 2 tygodnie o 12,5 μg, z częstym monitorowaniem hormonów tarczycy.
badanie laboratoryjne, choroba niedokrwienna serca, dawka substytucyjna, długotrwała niedoczynność tarczycy, Euthyrox, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, hormony tarczycy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, ocena kliniczna, poziom T4, poziom TSH, rak tarczycy, strumektomia, tyroidektomia, usunięcie wola, wole guzkowe, wole obojętne, wrodzona niedoczynność tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i jest wskazany przede wszystkim do profilaktyki i leczenia niedoboru jodu, zwłaszcza w regionach endemicznego wola. Szczególną grupą docelową są kobiety w ciąży i karmiące piersią, u których zapotrzebowanie na jod jest zwiększone, a jego niedobór może prowadzić do poważnych konsekwencji rozwojowych. Preparat jest również stosowany w zapobieganiu nawrotom wola po zakończeniu terapii hormonami tarczycy oraz po chirurgicznym usunięciu wola niedoborowego, co zapobiega ponownemu powiększeniu tarczycy w pozostawionym miąższu gruczołu. Wskazaniem do stosowania jest także leczenie wola niedoborowego u noworodków, dzieci i młodzieży, gdzie suplementacja jodem ma zarówno charakter profilaktyczny, jak i terapeutyczny.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euthyrox N 200 200 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Euthyrox N, dostępna jest w dawkach 100, 150 i 200 µg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii w chorobach tarczycy. Zalecane dawkowanie różni się w zależności od wskazania klinicznego: w leczeniu wola obojętnego oraz zapobieganiu nawrotom po jego usunięciu stosuje się dawki 75–200 µg/dobę; w niedoczynności tarczycy u dorosłych dawka początkowa wynosi 25–50 µg/dobę, a dawka podtrzymująca 100–200 µg/dobę; u dzieci i młodzieży dawka podtrzymująca wynosi 100–150 µg/m² powierzchni ciała. W terapii supresyjnej raka tarczycy stosuje się dawki 150–300 µg/dobę, natomiast w suplementacji podczas leczenia nadczynności tarczycy dawki wynoszą 50–100 µg/dobę. Monitorowanie terapii opiera się głównie na oznaczeniu stężenia TSH, ze względu na częste podwyższenie T4 i fT4 u pacjentów.
badanie laboratoryjne, choroba tarczycy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dawka dobowa, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, powierzchnia ciała, rak tarczycy, stężenie hormonu, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, usunięcie wola, wole obojętne, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodid 100 100 mcg jodu
W ustalaniu dawkowania preparatu Jodid kluczowe jest uwzględnienie regionalnych i indywidualnych różnic w podaży jodu z diety, szczególnie u noworodków, niemowląt oraz dzieci do 4. roku życia. Standardowe dawki profilaktyczne wynoszą 50–100 µg/dobę dla niemowląt i dzieci, 100–200 µg/dobę dla młodzieży i dorosłych oraz 200 µg/dobę dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. W zapobieganiu nawrotom wola po terapii hormonalnej lub chirurgicznej stosuje się dawki 100–200 µg/dobę u wszystkich pacjentów. W leczeniu wola wywołanego niedoborem jodu zalecane dawki to 100–200 µg/dobę dla noworodków i dzieci oraz 200 µg/dobę dla młodzieży. Preparat należy przyjmować po posiłkach, popijając połową szklanki wody.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levothyroxine Accord 100 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową, jest wskazany w leczeniu różnych schorzeń tarczycy, w tym łagodnego wola obojętnego, niedoczynności tarczycy, terapii supresyjnej nowotworu tarczycy oraz w terapii skojarzonej nadczynności tarczycy. Dawki terapeutyczne mieszczą się w zakresie od 12,5 do 200 μg, z dawką początkową 12,5 μg zalecaną u dzieci, osób starszych, pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz w ciężkiej lub długotrwałej niedoczynności tarczycy. Wyższe dawki (100-200 μg) stosuje się m.in. w testach supresyjnych i terapii supresyjnej nowotworów. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego i wyników badań hormonalnych, a u pacjentów wymagających szczególnej ostrożności zaleca się stopniowe zwiększanie dawki o 12,5 μg co 2 tygodnie.
choroba niedokrwienna serca, dawka początkowa leku, dawkowanie leku, długotrwała niedoczynność tarczycy, hormony tarczycy, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nowotwór tarczycy, parametry tarczycy, poziom TSH, stężenie hormonów, test supresyjny tarczycy, usunięcie wola, wole obojętne, zwiększanie dawki leku