ekspozycja na metotreksat

Ekspozycja na metotreksat odnosi się do kontaktu organizmu z tym lekiem przeciwnowotworowym i immunosupresyjnym, który jest antagonistą kwasu foliowego. Metotreksat jest stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych, takich jak białaczki, chłoniaki i niektóre guzy lite, a także w chorobach autoimmunologicznych, jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca czy choroba Leśniowskiego-Crohna.

Ekspozycja na metotreksat może być celowa (terapeutyczna) lub przypadkowa. Dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego – niskie dawki (7,5-25 mg/tydzień) stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, natomiast wysokie dawki (powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała) w onkologii. Lek może być podawany doustnie, podskórnie, domięśniowo, dożylnie lub dokanałowo.

Podczas terapii metotreksatem konieczne jest monitorowanie parametrów nerkowych, wątrobowych oraz obrazu krwi obwodowej ze względu na potencjalną toksyczność leku. Szczególnie niebezpieczna jest ekspozycja na metotreksat u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, ponieważ wydłuża to okres półtrwania leku i zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak mielosupresja, hepatotoksyczność czy zapalenie błon śluzowych.

W przypadku przedawkowania lub przedłużonej ekspozycji na metotreksat stosuje się leukoworynę (folinian wapnia) jako antidotum. Leukoworyna dostarcza aktywną formę kwasu foliowego, omijając blokadę enzymatyczną spowodowaną przez metotreksat. Najlepsze efekty osiąga się, gdy leukoworynę podaje się w ciągu 24-42 godzin od ekspozycji na metotreksat.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl