powiększenie dziąseł
Powiększenie dziąseł, medycznie określane jako hiperplazja dziąsłowa, to patologiczne zwiększenie objętości tkanki dziąsłowej, które może obejmować obszar wokół jednego zęba lub rozprzestrzeniać się na całe łuki zębowe. Schorzenie to charakteryzuje się nadmiernym rozrostem tkanki dziąsłowej, co prowadzi do znacznego powiększenia dziąseł i często zaburza estetykę uśmiechu oraz funkcje układu stomatognatycznego.
Etiologia powiększenia dziąseł jest wieloczynnikowa. Najczęstsze przyczyny obejmują stosowanie niektórych leków (takich jak fenytoina, cyklosporyna, blokery kanału wapniowego), zmiany hormonalne (ciąża, dojrzewanie), choroby systemowe (białaczka, skaza krwotoczna), predyspozycje genetyczne oraz stany zapalne wywołane przez płytkę nazębną. Dodatkowym czynnikiem ryzyka jest nieprawidłowa higiena jamy ustnej, która sprzyja rozwojowi stanów zapalnych.
Diagnostyka powiększenia dziąseł opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie medycznym oraz w niektórych przypadkach badaniu histopatologicznym. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować poprawę higieny jamy ustnej, profesjonalne zabiegi stomatologiczne, modyfikację farmakoterapii (w przypadku powiększenia polekowego), a w zaawansowanych przypadkach interwencję chirurgiczną w postaci gingivektomii lub gingivoplastyki.
Zapobieganie powiększeniu dziąseł koncentruje się głównie na utrzymaniu odpowiedniej higieny jamy ustnej, regularnych wizytach kontrolnych u stomatologa oraz, w przypadku pacjentów przyjmujących leki mogące powodować hiperplazję dziąsłową, na ścisłej współpracy między lekarzem prowadzącym a stomatologiem w celu modyfikacji leczenia, jeśli jest to możliwe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plendil
Felodypina, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować istotne niedociśnienie tętnicze z towarzyszącą tachykardią, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, gdyż może prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Zaleca się systematyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki. Nie ma danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność felodypiny w nagłych przypadkach nadciśnienia, dlatego jej stosowanie w takich sytuacjach jest niewskazane. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się podwyższone stężenia leku w osoczu, co wymaga dostosowania dawkowania i uważnego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
antagonista wapnia, dieta niskosodowa, felodypina, hydroksystearynian makrogologlicerolu, inhibitory CYP3A4, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, olej rycynowy, Plendil, powiększenie dziąseł, tachykardia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plendil 5 mg
Felodypina, substancja czynna leku Plendil, wykazuje działania niepożądane o charakterze zależnym od dawki, najczęściej pojawiające się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Do najczęstszych objawów należą zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, kołatanie serca, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególnie istotne są obrzęki obwodowe, występujące bardzo często (≥1/10 pacjentów), lokalizujące się głównie w okolicy kostek, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, a nie z retencji płynów. U pacjentów z zapaleniem dziąseł i/lub przyzębia może wystąpić przerost dziąseł, który można ograniczyć poprzez właściwą higienę jamy ustnej. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
antagonista wapnia, ból głowy, częstomocz, częstoskurcz, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, felodypina, hipotensja, impotencja, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, powiększenie dziąseł, przerost dziąseł, retencja płynów, rozrost dziąseł, tętniczka przedwłośniczkowa, zaburzenie czucia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zatrzymanie płynów, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Felodypina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Felodypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą wieńcową oraz zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii, które mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Lek metabolizowany jest głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakologiczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu, wpływając na stężenia felodypiny w osoczu. Nie zaleca się stosowania felodypiny w stanach nagłych nadciśnienia tętniczego z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w tych sytuacjach. Preparat Plendil dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 28 mg laktozy oraz 5 mg lub 10 mg hydroksystearynianu makrogloglicerolu, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub innymi zaburzeniami metabolizmu laktozy.
antagonista wapnia, choroba wieńcowa, enzym CYP3A4, hydroksystearynian makrogologlicerolu, induktor CYP3A4, nagłe nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, olej rycynowy, powiększenie dziąseł, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia odruchowa, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy