nadwrażliwość typu późnego

Nadwrażliwość typu późnego (typu IV) to reakcja immunologiczna, która rozwija się w ciągu 24-72 godzin po kontakcie z antygenem. W przeciwieństwie do reakcji natychmiastowych (typu I-III), które są mediowane przez przeciwciała, nadwrażliwość typu późnego jest odpowiedzią komórkową, w której główną rolę odgrywają limfocyty T.

Mechanizm tej reakcji polega na aktywacji limfocytów T pomocniczych (Th1) i cytotoksycznych (Tc), które po kontakcie z antygenem uwalniają cytokiny prozapalne, takie jak interferon gamma (IFN-γ), interleukinę 2 (IL-2) i czynnik martwicy nowotworów (TNF). Te mediatory przyciągają i aktywują makrofagi oraz inne komórki efektorowe, prowadząc do rozwoju zapalenia w miejscu ekspozycji na antygen.

Klinicznie nadwrażliwość typu późnego manifestuje się w postaci alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, reakcji na tuberkulinę (test Mantoux), reakcji na niektóre leki, odrzucania przeszczepów oraz w chorobach autoimmunologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy cukrzyca typu 1. Diagnostyka opiera się głównie na testach skórnych, w których ocenia się reakcję po 48-72 godzinach od aplikacji antygenu.

Leczenie nadwrażliwości typu późnego koncentruje się na eliminacji czynnika wywołującego oraz zastosowaniu leków przeciwzapalnych i immunosupresyjnych, głównie glikokortykosteroidów miejscowych lub ogólnoustrojowych. W ciężkich przypadkach stosuje się również leki immunomodulujące, takie jak cyklosporyna czy metotreksat.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl