inhibitor koagulacji

Inhibitory koagulacji to substancje, które hamują proces krzepnięcia krwi poprzez blokowanie działania czynników krzepnięcia. Mogą być endogenne (naturalnie występujące w organizmie) lub egzogenne (podawane jako leki). Do naturalnych inhibitorów należą antytrombina III, białko C, białko S oraz inhibitor szlaku czynnika tkankowego (TFPI).

Wśród farmakologicznych inhibitorów koagulacji wyróżniamy heparynę niefrakcjonowaną (UFH), heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH), antagonistów witaminy K (np. warfaryna), bezpośrednie inhibitory trombiny (np. dabigatran) oraz bezpośrednie inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban). Leki te znajdują zastosowanie w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zatorowości płucnej oraz w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowym u pacjentów z migotaniem przedsionków.

Niedobory naturalnych inhibitorów koagulacji mogą prowadzić do trombofilii – zwiększonej skłonności do zakrzepicy. Przykładowo, niedobór antytrombiny III wiąże się z 20-50-krotnie zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy. Z kolei nadmierna aktywność inhibitorów koagulacji może skutkować skłonnością do krwawień. Monitorowanie działania inhibitorów koagulacji jest kluczowe dla zapewnienia skutecznego i bezpiecznego leczenia przeciwzakrzepowego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl