nadwrażliwość na fenotiazyny

Nadwrażliwość na fenotiazyny to zespół reakcji alergicznych występujących po ekspozycji na leki z grupy fenotiazyn, które są powszechnie stosowane w psychiatrii jako leki przeciwpsychotyczne. Reakcje te mogą objawiać się różnorodnymi symptomami, od łagodnych wysypek skórnych po poważne, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevens-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka.

Mechanizm nadwrażliwości na fenotiazyny opiera się głównie na reakcjach immunologicznych typu I (IgE-zależnych) oraz typu IV (komórkowo-zależnych). Najczęstsze objawy kliniczne obejmują wysypkę, świąd, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, a w cięższych przypadkach także gorączkę, eozynofilię, zaburzenia hematologiczne czy dysfunkcję wątroby. W rzadkich, ale poważnych przypadkach może dojść do agranulocytozy.

Diagnostyka nadwrażliwości na fenotiazyny obejmuje wywiad kliniczny, testy skórne (patch testy), a w wybranych przypadkach testy prowokacyjne pod ścisłym nadzorem medycznym. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości konieczne jest całkowite unikanie leków z tej grupy oraz często również związków o podobnej strukturze chemicznej, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych.

Leczenie reakcji nadwrażliwości zależy od nasilenia objawów i obejmuje odstawienie leku wywołującego, podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, a w przypadkach zagrażających życiu – adrenaliny i intensywnej terapii wspomagającej. Pacjenci z rozpoznaną nadwrażliwością na fenotiazyny powinni być zaopatrzeni w informację o uczuleniu (np. karta alergika) i poinformowani o konieczności unikania tych leków w przyszłości.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl