prochloroperazyna
Prochloroperazyna to lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn, stosowany głównie w leczeniu nudności, wymiotów oraz zawrotów głowy. Działa jako antagonista receptorów dopaminowych D2, wykazując właściwości przeciwwymiotne poprzez blokadę chemoreceptorowej strefy wyzwalającej w pniu mózgu.
W praktyce klinicznej prochloroperazyna znajduje zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia, w tym pooperacyjnych, związanych z chemioterapią, radioterapią, migrenowych oraz w chorobie Ménière’a. Jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletek, czopków doodbytniczych oraz preparatów do iniekcji.
Stosowanie prochloroperazyny wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, wśród których najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe, sedację, suchość w ustach oraz hipotensję ortostatyczną. W rzadkich przypadkach może powodować złośliwy zespół neuroleptyczny. Ze względu na profil działań niepożądanych, lek wymaga ostrożnego stosowania, szczególnie u osób starszych oraz pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Działania niepożądane
Prochloroperazyna, będąca pochodną fenotiazyny i substancją czynną preparatu Chloropernazinum (10 mg tabletki), wykazuje skuteczność terapeutyczną, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Wśród hematologicznych powikłań najczęściej obserwuje się łagodną leukopenię (≥1/1 000 do <1/100), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek, wymagającą monitorowania morfologii krwi. Znacznie rzadsza, ale poważniejsza jest agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1 000), niezależna od dawki, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Prochloroperazyna może także indukować hiperprolaktynemię o nieznanej częstości, manifestującą się mlekotokiem, ginekomastią, zaburzeniami miesiączkowania i impotencją, co wpływa na jakość życia pacjentów i ich współpracę terapeutyczną.
agranulocytoza, alergia kontaktowa skóry, amenorrhea, bromokryptyna, Chloropernazinum, dantrolen, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, fototoksyczność, galaktorrhea, ginekomastia, granulocyty obojętnochłonne, hiperprolaktynemia, hipertermia, morfologia krwi, neuroleptyk pochodny fenotiazyny, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna, stężenie prolaktyny, system MedDRA, tachykardia, toczeń rumieniowaty, wtórny hipogonadyzm, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Calcium Gluconate hameln 95 mg/ml
Calcium Gluconate hameln to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 95 mg/ml wapnia glukonianu, co odpowiada 0,21 mmol jonów wapnia na 1 ml. Typowa ampułka 10 ml zawiera 950 mg wapnia glukonianu (2,12 mmol jonów wapnia) oraz dodatkowo 0,11 mmol jonów wapnia pochodzących z wapnia cukrzanu, co łącznie daje 2,23 mmol jonów wapnia na ampułkę. Preparat jest bezbarwny, przejrzysty, o pH 6,0-7,0 i osmolalności 270-310 mOsmol/kg, co umożliwia bezpieczne podanie domięśniowe lub dożylne. Ampułki wykonane są ze szkła typu I, a lek można przechowywać w temperaturze pokojowej, chroniąc przed światłem i dziećmi. Okres ważności zamkniętych ampułek wynosi 3 lata, natomiast po otwarciu preparat należy zużyć natychmiast. Roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w 5% glukozie lub 0,9% NaCl w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie.
amfoterycyna, ampułka ze szkła, bezpieczeństwo farmakoterapii, cefalotyna sodowa, cefazolina sodowa, ceftriakson, chlorowodorek dobutaminy, jon wapnia, nierozpuszczalny kompleks, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe i dożylne, prochloroperazyna, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór wodorowęglanowy, tetracyklina, wapń cukrzan, wapń glukonian, wlew dożylny, wytrącenie osadu - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Prochloroperazyna w dawce 10 mg (dimaleinian) zawarta w produkcie Chloropernazinum wykazuje działanie sedatywne i uspokajające, co może istotnie obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Najczęstszym objawem niepożądanym jest senność, która bezpośrednio wpływa na sprawność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien wyraźnie poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia senności i kategorycznie odradzić prowadzenie pojazdów oraz obsługę urządzeń wymagających koncentracji w pierwszych dniach stosowania leku.
charakterystyka produktu leczniczego, Chloropernazinum, czas reakcji, dimaleinian prochloroperazyny, działanie sedatywne, funkcje poznawcze, leki o działaniu ośrodkowym, objaw niepożądany, pochodne fenotiazyny, potencjał sedatywny, prochloroperazyna, sedacja, senność, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Chloropernazinum zawiera prochloroperazyny dimaleinian w dawce 10 mg na tabletkę jako substancję czynną. Dokumentacja produktu nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, co wymaga opierania się na danych klinicznych oraz innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego, takich jak wskazania, przeciwwskazania oraz ostrzeżenia. Dodatkowo, tabletki zawierają 69,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chloropernazinum 10 mg
Dimaleinian prochloroperazyny, zawarty w preparacie Chloropernazinum, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, co wynika z długotrwałego stosowania leku i braku współczesnych, szczegółowych badań przedklinicznych. Ocena bezpieczeństwa powinna bazować przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu klinicznym, uwzględniając informacje zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego, takie jak przeciwwskazania, ostrzeżenia, interakcje i działania niepożądane. Prochloroperazyna, jako pochodna fenotiazyny, posiada dobrze poznany profil bezpieczeństwa wynikający z wieloletniego stosowania w praktyce medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Przeciwwskazania stosowania
Prochloroperazyna, będąca pochodną fenotiazyny, jest stosowana w terapii różnych schorzeń, jednak jej użycie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na przeciwwskazania. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na prochloroperazynę dimaleinian, substancję czynną zawartą w preparacie Chloropernazinum 10 mg (1 tabletka zawiera 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu). Ponadto, istotne jest uwzględnienie nadwrażliwości na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (69,8 mg na tabletkę), która może wywoływać reakcje alergiczne lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe u pacjentów z niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alternatywna opcja terapeutyczna, Chloropernazinum, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, laktaza jednowodna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna, prochloroperazyna dimaleinian, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Prochloroperazyna, należąca do grupy fenotiazyn, powinna być stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Dostępne dane nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania tego leku w ciąży, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalnie szkodliwy wpływ na przebieg ciąży. W przypadku konieczności terapii u kobiet ciężarnych, lek należy podawać tylko w sytuacjach absolutnej konieczności, a jego stosowanie powinno być przerwane na początku porodu, szczególnie do momentu rozszerzenia szyjki macicy do 3-4 cm, ze względu na ryzyko wydłużenia okresu porodu. Należy również poinformować pacjentkę o możliwych działaniach niepożądanych u noworodka, takich jak letarg, paradoksalna nadpobudliwość, drżenia oraz obniżony wynik w skali Apgar.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chloropernazinum 10 mg
Prochloroperazyna, substancja czynna Chloropernazinum w dawce 10 mg w formie tabletek, jest pochodną fenotiazyny z grupą piperazynową (kod ATC: N05AB04). Działa jako silny neuroleptyk o właściwościach psychodepresyjnych, przeciwpsychotycznych oraz przeciwwymiotnych. Mechanizm jej działania opiera się na blokadzie receptorów dopaminergicznych, głównie D2, w ośrodkach podkorowych mózgu, podwzgórzu oraz układzie limbicznym, co odpowiada za efekt przeciwpsychotyczny i psychodepresyjny. Działanie przeciwwymiotne wynika z hamowania receptorów w pniu mózgu oraz nerwu błędnego w przewodzie pokarmowym.
chemoreceptory, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, jądra podstawy mózgu, nerw błędny, neuroleptyk, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, podwzgórze, prochloroperazyna, przewód pokarmowy, receptory dopaminergiczne, receptory dopaminergiczne D₂, układ limbiczny, układ pozapiramidowy - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Prochloroperazyna, będąca pochodną fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u osób z agranulocytozą lub nadwrażliwością na fenotiazyny. U pacjentów z padaczką konieczne jest ścisłe monitorowanie ze względu na obniżenie progu drgawkowego. Zaleca się regularne kontrolowanie morfologii krwi w celu wczesnego wykrycia agranulocytozy. W przypadku gorączki o niewyjaśnionej etiologii należy natychmiast przerwać leczenie z uwagi na ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego, którego objawy obejmują hipertermię, zaburzenia świadomości, wzmożone napięcie mięśniowe oraz dysfunkcje układu autonomicznego.
agranulocytoza, arytmia komorowa, choroba Parkinsona, działanie antydopaminergiczne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, guz chromochłonny, hipertermia, hipertermia i hipotermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, idiosynkrazja, jaskra z wąskim kątem, miastenia, morfologia krwi, nadwrażliwość na fenotiazyny, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napięcie mięśni szkieletowych, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, objawy odstawienne, padaczka, parkinsonizm polekowy, pheochromocytoma, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna, próg drgawkowy, przerost gruczołu krokowego, spadek ciśnienia ortostatyczny, układ autonomiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Chloropernazinum 10 mg
Stosowanie prochloroperazyny (Chloropernazinum) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na niewystarczające dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko teratogenne wykazane w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lek w dawce 10 mg powinien być stosowany u ciężarnych wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu i noworodka. Neuroleptyki mogą wydłużać poród, dlatego zaleca się wstrzymanie podawania leku do momentu rozszerzenia szyjki macicy do 3-4 cm. Ekspozycja płodu na prochloroperazynę, zwłaszcza w III trymestrze, może skutkować u noworodka letargiem, paradoksalną nadpobudliwością, drżeniami oraz obniżonym wynikiem w skali Apgar.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Chloropernazinum 10 mg
Dimaleinian prochloroperazyny, substancja czynna preparatu Chloropernazinum w dawce 10 mg w formie tabletek, wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mechanizm działania leku, należącego do grupy przeciwpsychotycznych, może indukować senność, szczególnie w początkowym okresie terapii, co znacząco obniża zdolność koncentracji i reakcji pacjenta. Lekarz powinien bezwzględnie poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, nawet jeśli pacjent nie odczuwa subiektywnie senności, oraz odradzić wykonywanie tych czynności przynajmniej w pierwszych dniach leczenia. Zalecenia te należy dostosować indywidualnie, monitorując reakcję pacjenta podczas wizyt kontrolnych.
alternatywna opcja terapeutyczna, błąd medyczny, Chloropernazinum, dawka dobowa, dimaleinian prochloroperazyny, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwpsychotyczny, początkowy okres leczenia, prochloroperazyna, schemat dawkowania, senność, substancja czynna, wizyta kontrolna, zdolność reakcji - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Prochloroperazyna, klasyfikowana pod kodem ATC N05AB04, jest pochodną fenotiazyny z grupą piperazynową, wykazującą silne działanie neuroleptyczne i przeciwpsychotyczne. Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, w tym w ośrodkach podkorowych, podwzgórzu oraz układzie limbicznym. Substancja ta wykazuje również silne działanie przeciwwymiotne, realizowane poprzez hamowanie receptorów w chemoreceptorowej strefie wyzwalającej (CTZ) w pniu mózgu oraz modulację przewodnictwa nerwu błędnego w przewodzie pokarmowym. Prochloroperazyna jest dostępna w postaci dimaleinianu w preparacie Chloropernazinum.
akatyzja, chemoreceptor, dimaleinian prochloroperazyny, działanie przeciwwymiotne, jądra podstawy mózgu, nerw błędny, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostra dystonia, parkinsonizm polekowy, pochodna fenotiazyny, podwzgórze, późna dyskineza, prochloroperazyna, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D1, receptor dopaminergiczny D2, układ limbiczny, układ pozapiramidowy