arytmia komorowa torsades de pointes
Torsades de pointes to specyficzny rodzaj wielokształtnej częstoskurczu komorowego (VT), charakteryzujący się stopniową zmianą amplitudy zespołów QRS, które wydają się „skręcać” wokół linii izoelektrycznej EKG. Nazwa pochodzi z języka francuskiego i oznacza „skręcanie wokół punktów”.
Najczęstszą przyczyną torsades de pointes jest wydłużenie odstępu QT, które może być wrodzone (zespoły długiego QT) lub nabyte, najczęściej w wyniku działania leków (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne, antybiotyki, przeciwgrzybicze), zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), bradykardii lub choroby organicznej serca.
Klinicznie torsades de pointes może objawiać się kołataniem serca, zawrotami głowy, omdleniami, a w przypadku przekształcenia w migotanie komór – nagłym zatrzymaniem krążenia. Arytmia ta zwykle jest krótkotrwała i samoograniczająca się, jednak może nawracać i prowadzić do migotania komór.
Leczenie torsades de pointes obejmuje przede wszystkim eliminację czynnika wywołującego (odstawienie leku, korekcję zaburzeń elektrolitowych), podanie siarczanu magnezu dożylnie, przyspieszenie rytmu serca (izoproterenol, czasowa stymulacja) w celu skrócenia odstępu QT oraz w przypadkach niestabilnych – defibrylację elektryczną. U pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT może być konieczne zastosowanie beta-blokerów lub wszczepienie kardiowertera-defibrylatora.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Interakcje
Laktuloza, stosowana m.in. w preparatach Duphalac i Lactulosum Forte Polfarmex, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez obniżanie pH w jelicie grubym oraz indukcję zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. Obniżenie pH może osłabiać działanie leków o uwalnianiu zależnym od pH w okrężnicy, co wymaga rozważenia alternatywnych form podania. Laktuloza nasila utratę potasu, co jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków tiazydowych, kortykosteroidów, amfoterycyny B oraz korzenia lukrecji, a także glikozydów nasercowych, gdzie ryzyko kardiotoksyczności jest wysokie. W przypadku glikozydów nasercowych zaleca się monitorowanie stężenia potasu i funkcji serca, a w przypadku amfoterycyny B i diuretyków – suplementację potasu. Ponadto, laktuloza może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (acenokumarol, fenprokumon), co wymaga kontroli parametrów krzepnięcia (INR).
acenokumarol, amfoterycyna B, arytmia komorowa torsades de pointes, biodostępność, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, droperidol, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie kardiotoksyczne, działanie przeczyszczające, encefalopatia wątrobowa, fenprokumon, funkcja serca, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, kortykosteroid, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek zobojętniający kwas solny, neomycyna, parametr krzepnięcia, perystaltyka jelit, suplementacja potasu, utrata potasu, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe