bioidentyczność

Bioidentyczność to termin odnoszący się do substancji, najczęściej hormonów, które posiadają dokładnie taką samą strukturę chemiczną i molekularną jak hormony naturalnie wytwarzane przez organizm ludzki. Koncepcja ta jest szczególnie istotna w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), gdzie dąży się do maksymalnego podobieństwa podawanych hormonów do tych endogennych.

W kontekście klinicznym hormony bioidentyczne są pozyskiwane głównie z roślin (najczęściej soi lub pochrzynu), a następnie modyfikowane w laboratorium, by uzyskać strukturę identyczną z ludzkim odpowiednikiem. Najczęściej wykorzystywane hormony bioidentyczne to estradiol, progesteron i testosteron. W przeciwieństwie do syntetycznych odpowiedników, hormony bioidentyczne mają teoretycznie wywoływać mniej działań niepożądanych, choć kwestia ta pozostaje przedmiotem debaty naukowej.

Należy podkreślić, że samo określenie „bioidentyczny” nie oznacza automatycznie większego bezpieczeństwa preparatu. Wszystkie leki hormonalne, niezależnie od pochodzenia, powinny być stosowane pod ścisłą kontrolą lekarską, z uwzględnieniem indywidualnych wskazań i przeciwwskazań. W praktyce klinicznej hormony bioidentyczne znajdują zastosowanie głównie w łagodzeniu objawów menopauzy, andropauzy oraz w niektórych zaburzeniach endokrynologicznych.