lipoarabinomannan
Lipoarabinomannan (LAM) jest kompleksowym glikolipidem występującym w ścianie komórkowej prątków, w tym Mycobacterium tuberculosis, czynnika etiologicznego gruźlicy. Stanowi ważny antygen powierzchniowy i czynnik wirulencji tych bakterii.
Struktura LAM obejmuje rdzeń mannozowy połączony z łańcuchami arabinogalaktanowymi oraz zakotwiczony w błonie komórkowej bakterii poprzez fosfolipidowy ogon mannozylofosfatydyloinozytolowy. W zależności od gatunku prątków, LAM może zawierać różne motywki terminalne, jak na przykład mannozę w przypadku ManLAM występującego u M. tuberculosis.
LAM odgrywa istotną rolę w patogenezie gruźlicy poprzez modulowanie odpowiedzi immunologicznej gospodarza. Wpływa na hamowanie dojrzewania fagosomów, blokowanie fuzji fagosomów z lizosomami oraz zaburzanie produkcji cytokin prozapalnych, co ułatwia przetrwanie prątków w makrofagach.
W diagnostyce medycznej LAM znalazł zastosowanie jako biomarker do wykrywania gruźlicy, szczególnie u pacjentów z HIV. Testy oparte na wykrywaniu LAM w moczu (np. Determine TB LAM Ag) są rekomendowane przez WHO do diagnostyki gruźlicy u osób zakażonych HIV z niską liczbą limfocytów CD4.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Gruźlica – Patofizjologia i mechanizm
Gruźlica (TB) jest zakaźną chorobą wywoływaną przez Mycobacterium tuberculosis, która najczęściej atakuje płuca, ale może również zajmować inne narządy. Transmisja odbywa się drogą powietrzną przez inhalację kropli aerozolu zawierających 1-10 prątków o średnicy 1-5 µm, które docierają do pęcherzyków płucnych. Zakażenie przebiega w trzech fazach: pierwotnej, latentnej (utajonej) i aktywnej. W fazie latentnej, która dotyczy około 90% zakażonych, układ odpornościowy kontroluje namnażanie bakterii, zapobiegając rozwojowi objawów. Reaktywacja zakażenia, prowadząca do aktywnej postaci choroby, jest szczególnie częsta u pacjentów z immunosupresją, np. współzakażonych HIV, u których ryzyko rozwoju aktywnej gruźlicy wynosi ponad 10% rocznie. Patogeneza opiera się na zdolności prątków do unikania zniszczenia przez makrofagi pęcherzykowe poprzez hamowanie fuzji fagosomu z lizosomem, m.in. dzięki wydzielaniu antygenu ESAT-6, co umożliwia przetrwanie i namnażanie się bakterii wewnątrz komórek gospodarza.
aktywna gruźlica, białko szoku cieplnego, fagocytoza, fuzja fagosomu z lizosomem, gruźlica płuc, gruźlica prosówkowa, interferon gamma, komórka dendrytyczna, lekooporność, limfocyt CD8, lipoarabinomannan, makrofag pęcherzykowy, martwica serowata, Mycobacterium tuberculosis, nadwrażliwość typu opóźnionego, prątek gruźlicy, TNF-alfa, transmisja powietrzna, węzeł chłonny, witamina D, zakażenie latentne, zakażenie rozsiane, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Gruźlica – Diagnostyka i diagnoza
Gruźlica (TB) pozostaje globalnym wyzwaniem zdrowotnym, z około 10,6 mln zachorowań w 2022 roku, z czego tylko 7,5 mln zostało zdiagnozowanych. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie obejmującej wywiad, badanie fizykalne, testy immunologiczne (TST, IGRA), obrazowanie (RTG klatki piersiowej z czułością 87-98%) oraz badania bakteriologiczne (mikroskopia, hodowla, testy molekularne NAAT). Testy IGRA charakteryzują się wysoką specyficznością (>95%) i czułością 80-90%, nie są jednak w stanie odróżnić zakażenia utajonego od aktywnej choroby. Mikroskopia fluorescencyjna LED zwiększa czułość diagnostyki o około 10% w porównaniu do tradycyjnej metody Ziehl-Neelsena. Hodowla na podłożach stałych i płynnych (np. BACTEC MGIT 960) pozostaje złotym standardem, z czułością 87,7-89,7%, choć wymaga do 6 tygodni na wynik. Testy molekularne, takie jak GeneXpert MTB/RIF i Xpert MTB/RIF Ultra, umożliwiają szybkie wykrycie M. tuberculosis i oporności na ryfampicynę w ciągu 2 godzin, z czułością do 96% i swoistością 99%.
amplifikacja izotermiczna, badanie bakteriologiczne, czynnik ryzyka, deaminaza adenozyny, gruźlica pozapłucna, gruźlica wielolekooporna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, interferon gamma, krwioplucie, leczenie przeciwbakteryjne, lipoarabinomannan, mikroskopia fluorescencyjna, Mycobacterium tuberculosis, nocne poty, powiększenie węzłów chłonnych, przewlekły kaszel, QuantiFERON-TB, radiografia klatki piersiowej, sekwencjonowanie całego genomu, skórny test tuberkulinowy, test amplifikacji kwasów nukleinowych, test IGRA, test tuberkulinowy, tomografia komputerowa, utajone zakażenie gruźlicą, utrata masy ciała