aminopenicylina
Aminopenicyliny to grupa antybiotyków beta-laktamowych, które zawierają grupę aminową przyłączoną do pierścienia penicyliny. Do najczęściej stosowanych aminopenicylin należą ampicylina i amoksycylina, które wykazują szersze spektrum działania przeciwbakteryjnego niż penicyliny naturalne (jak penicylina G).
Mechanizm działania aminopenicylin polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Wykazują one aktywność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich oraz niektórych Gram-ujemnych, w tym Escherichia coli, Proteus mirabilis, Haemophilus influenzae i Salmonella spp. Aminopenicyliny są jednak podatne na działanie beta-laktamaz, enzymów produkowanych przez niektóre bakterie.
W praktyce klinicznej aminopenicyliny są szeroko stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, układu moczowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Amoksycylina, ze względu na lepszą biodostępność po podaniu doustnym, często zastępuje ampicylinę w leczeniu ambulatoryjnym. Dla zwiększenia skuteczności, aminopenicyliny mogą być łączone z inhibitorami beta-laktamaz, takimi jak kwas klawulanowy czy sulbaktam.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat w postaci białego lub prawie białego krystalicznego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, dostępny w dawkach 1 g ampicyliny sodowej + 0,5 g sulbaktamu sodowego oraz 2 g ampicyliny sodowej + 1 g sulbaktamu sodowego. Każda fiolka o pojemności 20 mL zawiera odpowiednio 115 mg (5 mmol) lub 230 mg (10 mmol) sodu jako substancję pomocniczą. Preparat wymaga rekonstytucji przed podaniem, a objętość rozpuszczalnika i stężenie końcowe zależą od dawki i drogi podania, z maksymalnym stężeniem sulbaktamu + ampicyliny wynoszącym 125 + 250 mg/mL. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po rekonstytucji roztwór do wstrzyknięć domięśniowych (rozpuszczony w 0,5% lidokainie) należy zużyć w ciągu 1 godziny w temperaturze 25°C.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina sodowa, dezaktywacja in vitro, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, lidokaina, okres ważności, podanie domięśniowe, podanie dożylne w bolusie, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam sodowy, wstrzyknięcie domięśniowe, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Taromentin 2000 mg + 200 mg
Taromentin to preparat zawierający amoksycylinę (2000 mg) oraz kwas klawulanowy (200 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych. Dzięki połączeniu antybiotyku beta-laktamowego z inhibitorem beta-laktamaz, lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, skuteczny wobec patogenów produkujących beta-laktamazy. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia ucha, nosa i gardła (np. zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie nagłośni), zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, a także zakażenia jamy brzusznej i narządów płciowych u kobiet. Preparat jest również stosowany profilaktycznie w dużych zabiegach chirurgicznych w obrębie przewodu pokarmowego, jamy miednicy, głowy i szyi oraz dróg żółciowych.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, inhibitor beta-laktamaz, kwas klawulanowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka zakażeń, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Taromentin, ukąszenie przez zwierzę, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie kości i stawów, zakażenie narządów płciowych, zakażenie okołomigdałkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie nagłośni, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Ampicillin/Sulbactam Bausch Health to antybiotyk złożony, zawierający ampicylinę (aminopenicylina β-laktamowa) oraz sulbaktam (inhibitor β-laktamaz), dostępny w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, nagłośni, bakteryjne zapalenie płuc), zakażeń układu moczowego (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), zakażeń wewnątrzbrzusznych (zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, endometritis, zapalenie tkanek miednicy), posocznicy bakteryjnej, zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości i stawów oraz zakażeń wywołanych przez Neisseria gonorrhoeae. Preparat jest również stosowany w profilaktyce okołooperacyjnej w zabiegach jamy brzusznej, miednicy oraz przy przerwaniu ciąży i cesarskim cięciu.
aminopenicylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk złożony, antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie płuc, cesarskie cięcie, endometritis, gonokok, inhibitor beta-laktamaz, kamica żółciowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, posocznica bakteryjna, posocznica pooperacyjna, profilaktyka okołooperacyjna, rzeżączka, sulbaktam, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie krwi, zakażenie rany, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie nagłośni, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej miednicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amotaks 1 g
Amoksycylina, klasyfikowana jako J01CA04, jest półsyntetyczną penicyliną beta-laktamową o rozszerzonym spektrum działania, której mechanizm polega na hamowaniu białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Lek jest podatny na rozkład przez beta-laktamazy, co ogranicza jego skuteczność wobec bakterii wytwarzających te enzymy. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest czas, w którym stężenie amoksycyliny przekracza minimalne stężenie hamujące (T>MIC). EUCAST określił wartości graniczne MIC dla różnych drobnoustrojów, np. Enterobacteriaceae: wrażliwe ≤8 mg/l, oporne >8 mg/l; Enterococcus spp.: wrażliwe ≤4 mg/l, oporne >8 mg/l; Streptococcus pneumoniae i paciorkowce zieleniejące mają odpowiednio MIC wrażliwe ≤0,5 mg/l i oporne >2 mg/l. Wartości te odnoszą się do podawania dożylnego i uwzględniają epidemiologiczne wartości graniczne (ECOFF).
aminopenicylina, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-ujemna, bakteria wytwarzająca beta-laktamazę, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Borrelia burgdorferi, Clostridioides difficile, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, liza komórki, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporność naturalna, paciorkowiec zieleniejący, penicylina o rozszerzonym spektrum, penicylinaza, peptydoglikan bakteryjny, pierścień beta-laktamowy, pompa wyrzutowa, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, szczep oporny na metycylinę, wartość graniczna MIC, zakażenie szczepem - Leksykon leków
Interakcje leku – Hiconcil 250 mg/5 ml
Amoksycylina, aminopenicylina z grupy beta-laktamów, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne wpływające na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Probenecyd znacząco zmniejsza nerkowe wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, co prowadzi do zwiększenia i przedłużenia stężenia leku we krwi, dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Tetracykliny, działając bakteriostatycznie, antagonizują bakteriobójcze działanie amoksycyliny, co obniża jej efektywność i wymaga unikania ko-terapii. Allopurynol zwiększa ryzyko skórnych reakcji alergicznych, a metotreksat wykazuje podwyższoną toksyczność w wyniku zmniejszonego wydalania, co wymaga monitorowania stężenia i objawów toksyczności. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu) amoksycylina może podwyższać INR, co zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia oraz ewentualnej korekty dawki.
acenokumarol, allopurynol, aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, cefalosporyna, czas protrombinowy, działanie bakteriobójcze, działanie niepożądane, INR, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy doustny, metotreksat, metronidazol, nudność, odpowiedź immunologiczna, parametry krzepnięcia, probenecyd, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja disulfiramopodobna, ściana komórkowa bakterii, synteza białek bakteryjnych, tetracyklina, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, wymioty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 2 g + 1 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g ampicyliny + 0,5 g sulbaktamu oraz 2 g ampicyliny + 1 g sulbaktamu, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 1,063 g lub 2,126 g ampicyliny sodowej oraz 0,547 g lub 1,094 g sulbaktamu sodowego. Istotne jest uwzględnienie zawartości sodu: 115,1 mg (5 mmol) w dawce 1 g + 0,5 g oraz 230,2 mg (10 mmol) w dawce 2 g + 1 g, co ma znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt nie zawiera innych substancji pomocniczych i jest dostępny w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem (kolor niebieski dla dawki 1 g + 0,5 g, pomarańczowy dla dawki 2 g + 1 g).
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, ampicylina sodowa, cukier inwertowany, dekstroza, dezaktywacja in vitro, dieta niskosodowa, jałowa woda do wstrzykiwań, lidokaina, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja proszku, roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, stabilność fizyczna i chemiczna, sulbaktam, sulbaktam sodowy, warunki aseptyczne, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to antybiotyk złożony, zawierający ampicylinę (aminopenicylina beta-laktamowa) oraz sulbaktam (inhibitor beta-laktamaz), dostępny w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji. W przypadku przedawkowania obserwuje się nasilenie typowych działań niepożądanych, w tym reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz wysypki skórne. Szczególnie istotne są objawy neurologiczne, takie jak drgawki i zaburzenia świadomości, związane z wysokim stężeniem ampicyliny w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). Preparat zawiera także znaczące ilości sodu: 115 mg (5 mmol) w dawce 1 g + 0,5 g oraz 230 mg (10 mmol) w dawce 2 g + 1 g, co wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.
aminopenicylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, drgawki, działanie toksyczne, funkcja neurologiczna, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, inhibitor beta-laktamaz, niewydolność nerek, parametry nerkowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sulbaktam, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxil 250 mg/5 ml
Amoksycylina w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej Amoxil, dostępna w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, jest antybiotykiem β-laktamowym z grupy aminopenicylin o działaniu bakteriobójczym. Preparat znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, obejmując infekcje górnych dróg oddechowych (ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła), dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), przewodu pokarmowego (dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori) oraz innych zakażeń, takich jak ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów i choroba z Lyme. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz ciężkości zakażenia, a stosowanie preparatu wymaga uwzględnienia lokalnych wzorców oporności bakterii i zasad racjonalnej antybiotykoterapii.
aminopenicylina, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dysfagia, Helicobacter pylori, infekcyjne zapalenie wsierdzia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, rumień wędrujący, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg zawiera amoksycylinę trójwodną (861 mg) i charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym, z Tmax około 1 godziny. W badaniu na zdrowych ochotnikach dawka 250 mg trzy razy na dobę wykazała Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml, AUC(0-24 h) 26,7 ± 4,56 μg·h/ml oraz okres półtrwania (T1/2) 1,36 ± 0,56 h. Wchłanianie amoksycyliny jest liniowo zależne od dawki w zakresie 250–3000 mg i nie jest wpływane przez obecność pokarmu. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (18%), co umożliwia szeroką dystrybucję w organizmie, z pozorną objętością dystrybucji 0,3–0,4 l/kg. Amoksycylina przenika do wielu tkanek i płynów ustrojowych, takich jak pęcherzyk żółciowy, tkanki jamy brzusznej, skóra, mięśnie, płyn maziowy, otrzewnowy oraz ropnie, jednak jej penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczająca.
aminopenicylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, biodostępność amoksycyliny, funkcja nerek, hemodializa, klirens całkowity, kwas penicylinowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ospamox, parametr farmakokinetyczny, pęcherzyk żółciowy, penicylina, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, podanie doustne, probenecyd, stężenie terapeutyczne antybiotyku, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy aminopenicylin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunkę, nudności oraz wysypkę skórną, które występują odpowiednio często (≥ 1/100 do < 1/10). Bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują hematologiczne zaburzenia takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń) oraz poważne powikłania skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
AGEP, agranulocytoza, AlAT, alergiczne zapalenie naczyń, aminopenicylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, AspAT, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, klasyfikacja MedDRA, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, przewlekła choroba wątroby, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, jako aminopenicylina z grupy beta-laktamów, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, inne penicyliny oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie Amoxicillin Aurovitas (dostępne dawki: 500 mg, 750 mg, 1000 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksji, na antybiotyki beta-laktamowe takie jak cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowych. Wywiad alergologiczny powinien być szczegółowo przeprowadzony, aby uniknąć potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
aminopenicylina, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na amoksycylinę, niewydolność nerek, ostra białaczka limfatyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, substancja czynna, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ampicillin TZF 1 g
Produkt leczniczy Ampicillin TZF, zawierający ampicylinę w dawkach 500 mg, 1 g oraz 2 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Ampicylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy aminopenicylin, nie powoduje zaburzeń psychomotorycznych takich jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, które mogłyby ograniczać codzienne aktywności pacjenta. Zawartość sodu w preparacie (35,1 mg w dawce 500 mg, 70,2 mg w dawce 1 g oraz 140,4 mg w dawce 2 g) również nie wpływa na funkcje psychomotoryczne. Forma podania leku w postaci roztworu do wstrzykiwań nie modyfikuje tego profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Interakcje
Substancja Lactobacillus fermentum wykazuje zróżnicowaną wrażliwość na antybiotyki, co istotnie wpływa na skuteczność terapii probiotycznej. Szczepy są oporne na norfloksacynę, kwas nalidyksowy oraz metronidazol, co umożliwia ich jednoczesne stosowanie bez utraty efektu terapeutycznego. Natomiast antybiotyki takie jak penicylina, ampicylina, gentamycyna, klindamycyna, chloramfenikol oraz tetracyklina wykazują wysoką aktywność wobec Lactobacillus fermentum, co może prowadzić do znacznego obniżenia lub całkowitej utraty skuteczności probiotyku. Ponadto, środki plemnikobójcze zawierające nonoksynol-9 oraz sulfametoksazol mogą umiarkowanie zmniejszać efektywność terapii. Warto podkreślić, że brak jest udokumentowanych interakcji z alkoholem, jednak ze względu na potencjalny wpływ alkoholu na mikrobiom jelitowy, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu.
aminopenicylina, ampicylina, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk linkozamidowy, chinolon, chloramfenikol, estrogen dopochwowy, flora jelitowa, fluorochinolon, gentamycyna, klindamycyna, kolonizacja pochwy, kwas nalidyksowy, Lactobacillus fermentum, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwpierwotniakowy, metronidazol, nonoksynol-9, norfloksacyna, penicylina, probiotykoterapia, produkt leczniczy, środek plemnikobójczy, substancja przeciwdrobnoustrojowa, sulfametoksazol, sulfonamid, tetracyklina, witamina B-complex - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duomox 1 g
Amoksycylina, jako aminopenicylina beta-laktamowa, nie wykazuje teratogenności w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, jednak dane kliniczne dotyczące jej stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone. Dotychczasowe obserwacje nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych płodu po ekspozycji na amoksycylinę, niemniej decyzja o terapii powinna być podjęta wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W kontekście płodności brak jest jednoznacznych danych klinicznych, choć badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na parametry reprodukcyjne.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, Duomox, ekspozycja na lek, farmakokinetyka leku, laktacja, model zwierzęcy, płodność, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka ludzkiego, reakcja alergiczna, teratogenność leku, wrodzona wada rozwojowa, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ospamox 750 mg 750 mg
Przedawkowanie amoksycyliny, substancji czynnej Ospamox 750 mg, może prowadzić do objawów toksyczności obejmujących głównie przewód pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka) oraz poważne zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, które mogą zagrażać funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Szczególnie istotnym powikłaniem jest krystaluria, występująca częściej przy dawkach przekraczających 4 g/dobę i niedostatecznym nawodnieniu, co może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek. U pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek lub po bardzo dużych dawkach amoksycyliny mogą pojawić się drgawki jako objaw neurotoksyczności, wymagający pilnej interwencji.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk β-laktamowy, anuria, drgawka, eliminacja pozaustrojowa, hemodializa, krystaluria, leczenie nerkozastępcze, leczenie objawowe, leczenie zatrucia, neurotoksyczność, niewydolność nerek, objaw toksyczny, odwodnienie, oliguria, Ospamox, ostre uszkodzenie nerek, parametr nerkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoxicillin Aurovitas w dawce 1000 mg amoksycyliny trójwodnej, będący antybiotykiem β-laktamowym z grupy aminopenicylin, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany w leczeniu licznych infekcji bakteryjnych u dorosłych i dzieci. W zakresie górnych dróg oddechowych stosuje się go m.in. w ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok, ostrym zapaleniu ucha środkowego oraz ostrym paciorkowcowym zapaleniu migdałków i gardła. W dolnych drogach oddechowych lek jest efektywny w nagłym zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalnym zapaleniu płuc. Ponadto, Amoxicillin Aurovitas znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i bezobjawowych zakażeń układu moczowego, w tym ostrego zapalenia pęcherza, bezobjawowego bakteriomoczu w ciąży oraz ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. W terapii zakażeń przewodu pokarmowego stosuje się go w durze brzusznym, durze rzekomym oraz w eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej.
aminopenicylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk β-laktamowy, bakteriemia, bakteriomocz bezobjawowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, wrzód trawienny, zakażenie protezy stawowej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc pozaszpitalne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ampicillin TZF 500 mg
Ampicylina, substancja czynna preparatu Ampicillin TZF dostępnego w dawkach 500 mg, 1 g oraz 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. W przeciwieństwie do niektórych antybiotyków, które mogą powodować efekty neuropsychiatryczne, takie jak senność czy zawroty głowy, ampicylina nie działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i nie upośledza funkcji poznawczych oraz motorycznych. Preparat zawiera sód w ilości 35,1 mg (500 mg), 70,2 mg (1 g) oraz 140,4 mg (2 g) na fiolkę, jednak ta zawartość nie wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjenta.
aminopenicylina, Ampicillin TZF, ampicylina, ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, fluorochinolon, funkcja psychomotoryczna, funkcje poznawcze i motoryczne, infekcja z gorączką, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat zawierający ampicylinę sodową i sulbaktam sodowy, dostępny w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co jest istotne przy nadwrażliwościach, jednak zawiera sód – odpowiednio 115 mg (5 mmol) w dawce 1 g + 0,5 g oraz 230 mg (10 mmol) w dawce 2 g + 1 g. Roztwór po rekonstytucji musi być klarowny lub opalizujący i stosowany jednorazowo. Zalecane objętości rozpuszczalnika do rekonstytucji to 3,2 mL dla dawki 1,5 g (0,5 + 1 g) i 6,4 mL dla dawki 3 g (1 + 2 g), co pozwala uzyskać maksymalne stężenia końcowe 125 mg/mL sulbaktamu i 250 mg/mL ampicyliny. Preparat jest pakowany w fiolki 20 mL z różnokolorowymi uszczelniaczami ułatwiającymi identyfikację dawki.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, ampicylina sodowa, bolus dożylny, chlorek sodu, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, rozcieńczenie produktu leczniczego, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, stężony roztwór, sulbaktam, sulbaktam sodowy, wstrzyknięcie lub infuzja, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Wskazania do stosowania
Amoksycylina, antybiotyk półsyntetyczny z grupy aminopenicylin, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest stosowana w leczeniu zakażeń układu oddechowego (m.in. ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), skóry i tkanek miękkich, kości i stawów oraz w eradykacji Helicobacter pylori i leczeniu choroby z Lyme. Preparaty doustne zawierają amoksycylinę trójwodną, a dożylne – amoksycylinę sodową. Połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym (np. Augmentin ES, zawierający 600 mg amoksycyliny i 42,9 mg kwasu klawulanowego na 5 ml) rozszerza spektrum działania o bakterie produkujące beta-laktamazy, co jest szczególnie istotne w leczeniu zakażeń wywołanych przez penicylinooporne Streptococcus pneumoniae u dzieci oraz ciężkich zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości i stawów.
aminopenicylina, amoksycylina, amoksycylina sodowa, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, bakteryjne zapalenie zatok, beta-laktamaza, bezobjawowy bakteriomocz, chirurgia dróg żółciowych, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, kwas klawulanowy, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, protezowanie stawu, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Streptococcus pneumoniae, zakażenie narządów płciowych, zakażenie okołomigdałkowe, zapalenie gardła, zapalenie kości i szpiku, zapalenie nagłośni, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie wyrostka sutkowatego - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Przedawkowanie
Amoksycylina, aminopenicylina beta-laktamowa, jest szeroko stosowana zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz – kwasem klawulanowym. Przedawkowanie amoksycyliny prowadzi do objawów toksycznych, głównie ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzeń gospodarki elektrolitowej i odwodnienia. Kluczowym powikłaniem jest krystaluria, czyli wytrącanie się kryształów amoksycyliny w moczu, co może skutkować ostrą niewydolnością nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Dodatkowo, u pacjentów z cewnikami dopęcherzowymi obserwuje się ryzyko wytrącania się leku w cewnikach i ich niedrożności. Neurologicznie, przedawkowanie może manifestować się drgawkami, szczególnie u osób z upośledzoną funkcją nerek lub po podaniu bardzo dużych dawek amoksycyliny.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badania biochemiczne krwi, badanie ogólne moczu, benzodiazepiny, biegunka, cewnik dopęcherzowy, drgawki, fenytoina, hemodializa, inhibitor beta-laktamaz, kreatynina, krystalizacja leku, krystaluria, kwas klawulanowy, lek przeciwdrgawkowy, niewydolność nerek, nudności, objawy toksyczne, odwodnienie, śpiączka farmakologiczna, uszkodzenie kanalików nerkowych, uszkodzenie OUN, wymioty, wytrącanie amoksycyliny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka związana z antybiotykami – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Biegunka związana z antybiotykami (AAD) występuje u 5-30% pacjentów leczonych antybiotykami i objawia się oddawaniem luźnych, wodnistych stolców ≥3 razy dziennie, pojawiając się w trakcie terapii lub do 2 miesięcy po jej zakończeniu. Patogeneza obejmuje zaburzenie mikroflory jelitowej (ok. 10^10 bakterii/g treści jelitowej), toksyczne działanie antybiotyku oraz nadmierny wzrost patogenów oportunistycznych, zwłaszcza Clostridioides difficile. Ryzyko AAD wzrasta przy stosowaniu aminopenicylin, cefalosporyn III generacji, klindamycyny i fluorochinolonów oraz u pacjentów >65 lat, z immunosupresją, na OIT, z długą hospitalizacją lub stosujących inhibitory pompy protonowej. Obraz kliniczny waha się od łagodnej biegunki do ciężkiego rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, z gorączką (80%), leukocytozą (80%), bólem brzucha i odwodnieniem. Diagnostyka obejmuje badania stolca (antygen, toksyny, PCR C. difficile), morfologię, elektrolity oraz w ciężkich przypadkach endoskopię.
aminopenicylina, badanie PCR, biegunka związana z antybiotykami, bilans płynów, cefalosporyna, Clostridioides difficile, elektrolit, fidaksomycyna, fluorochinolon, infekcja Clostridioides difficile, infekcja wtórna, inhibitor pompy protonowej, klindamycyna, kolonoskopia, kwas klawulanowy, Lactobacillus, lek przeciwbakteryjny, leukocytoza, loperamid, metronidazol, mikroflora jelitowa, nietrzymanie stolca, odwodnienie, perforacja jelita, probiotyk, przeszczepienie mikrobioty kałowej, pseudobłona, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Saccharomyces boulardii, sigmoidoskopia, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toksyna bakteryjna, toksyna Clostridioides difficile, wankomycyna, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g ampicyliny + 0,5 g sulbaktamu oraz 2 g ampicyliny + 1 g sulbaktamu, w formie jałowego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 115,1 mg (5 mmol) lub 230,2 mg (10 mmol) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt nie zawiera innych substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku, a jego stabilność fizykochemiczna zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika oraz temperatury przechowywania. Niezgodność farmaceutyczna z aminoglikozydami wymaga oddzielnego przygotowania i podawania tych leków, aby uniknąć inaktywacji aminoglikozydów in vitro.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, chlorek sodu, cukier inwertowany, fiolka ze szkła, infuzja dożylna, korek z gumy bromobutylowej, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Cefadroksyl – Właściwości farmakodynamiczne
Cefadroksyl, antybiotyk z grupy cefalosporyn I generacji, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Jego spektrum aktywności obejmuje głównie bakterie Gram-dodatnie, takie jak Streptococcus spp. (w tym beta-hemolizujące grup A, B, C, G oraz penicylinowrażliwe Streptococcus pneumoniae) oraz Staphylococcus spp. (koagulazo-dodatnie i -ujemne, z wyjątkiem szczepów MRSA). Wśród Gram-ujemnych cefadroksyl jest skuteczny wobec Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Moraxella catarrhalis oraz niektórych szczepów Haemophilus influenzae. Oporność na cefadroksyl może wynikać z produkcji beta-laktamaz typu ESBL, AmpC, zmniejszonego powinowactwa PBP, obniżonej przepuszczalności błony komórkowej oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla Enterobacteriaceae w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych: wrażliwość ≤ 16 mg/l, oporność > 16 mg/l, natomiast wrażliwość Staphylococcus spp. przewiduje się na podstawie cefoksytyny.
aminopenicylina, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna pierwszej generacji, cefalosporynaza chromosomalna, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, EUCAST, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liza komórki bakteryjnej, mechanizm działania, minimalne stężenie hamujące, oporność na metycylinę, paciorkowiec beta-hemolizujący, parametr farmakokinetyczno-farmakodynamiczny, pompa efflux, Proteus mirabilis, przepuszczalność błony komórkowej, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej, szczep metycylinowrażliwy, wartość graniczna MIC, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Chlorowodorek ambroksolu, obecny w preparacie Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml (kod ATC: R05CB06), wykazuje wielokierunkowe działanie mukolityczne, potwierdzone badaniami przedklinicznymi i klinicznymi. Substancja zwiększa wydzielanie śluzu, stymuluje produkcję surfaktantu płucnego oraz poprawia funkcję rzęsek nabłonka dróg oddechowych, co skutkuje efektywnym klirensem śluzowo-rzęskowym i ułatwieniem odkrztuszania. Dodatkowo ambroksol wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez odwracalne, stężeniowo zależne blokowanie kanałów sodowych w neuronach, co przekłada się na zmniejszenie bólu gardła i dyskomfortu w obrębie górnych dróg oddechowych. W badaniach in vitro wykazano także działanie przeciwzapalne, polegające na redukcji uwalniania cytokin z komórek jednojądrzastych i o różnokształtnych jądrach, co może ograniczać stan zapalny w układzie oddechowym.
Ambroksol Hasco, aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, chlorowodorek ambroksolu, cytokiny, działanie przeciwzapalne, erytromycyna, kanał sodowy, klirens śluzowo-rzęskowy, komórki jednojądrzaste, lek mukolityczny, odkrztuszanie, plwocina, surfaktant płucny, wydzielina oskrzelowo-płucna, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g
Preparat Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to antybiotyk złożony, łączący ampicylinę (β-laktam z grupy aminopenicylin) oraz sulbaktam (inhibitor β-laktamaz), dostępny w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Wskazany jest do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, nagłośni, bakteryjne zapalenie płuc), układu moczowego (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), jamy brzusznej i miednicy (zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, zakażenia ginekologiczne, zapalenie tkanki łącznej miednicy), skóry i tkanek miękkich, kości i stawów oraz zakażeń rzeżączkowych wywołanych przez Neisseria gonorrhoeae. Preparat jest również stosowany w leczeniu bakteriemii powiązanej z wymienionymi zakażeniami oraz profilaktycznie w okresie przed- i pooperacyjnym u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej i miednicy.
aminopenicylina, ampicylina sodowa, bakteriemia, bakteryjne zapalenie płuc, drobnoustroje chorobotwórcze, inhibitor beta-laktamaz, nadciśnienie tętnicze, Neisseria gonorrhoeae, niewydolność serca, odmiedniczkowe zapalenie nerek, sulbaktam sodowy, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie ginekologiczne, zakażenie kości i stawów, zakażenie okołooperacyjne, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie nagłośni, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej miednicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amoxil 500 mg/5 ml
Amoksycylina, aminopenicylina β-laktamowa, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (~70%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml po około 1,5 godziny). Wchłanianie leku nie jest istotnie zaburzone przez obecność pokarmu. Farmakokinetyka amoksycyliny wykazuje liniową zależność dawka–efekt w zakresie 250–3000 mg. Lek wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (~18%), a jego objętość dystrybucji wynosi 0,3–0,4 l/kg, co umożliwia penetrację do wielu tkanek i płynów ustrojowych, z wyjątkiem płynu mózgowo-rdzeniowego. Amoksycylina przenika przez łożysko oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w terapii kobiet w ciąży i karmiących. Metabolizm leku jest ograniczony, z wydalaniem 10–25% dawki w postaci metabolitów (kwas penicylinowy), natomiast główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe, z okresem półtrwania około 1,36 ± 0,56 godziny i klirensem całkowitym około 25 l/godzinę.
aminopenicylina, antybiotyk beta-laktamowy, biodostępność leku, dysfagia, hemodializa, hepatotoksyczność, klirens całkowity, kwas penicylinowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pęcherzyk żółciowy, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, probenecyd, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 500 mg 500 mg
Ospamox (amoksycylina) jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy aminopenicylin, dostępnym w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych z linią podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego oraz paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła. Ponadto, Ospamox jest wskazany w zakażeniach dolnych dróg oddechowych, w tym zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalnym zapaleniu płuc wywołanym przez Streptococcus pneumoniae wrażliwego na amoksycylinę. W zakresie układu moczowego stosuje się go w ostrym zapaleniu pęcherza moczowego, bezobjawowym bakteriomoczu w ciąży oraz ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, pod warunkiem potwierdzenia wrażliwości bakterii na amoksycylinę.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, dwunastnica, eradykacja Helicobacter pylori, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rak żołądka, ropień okołozębowy, rumień wędrujący, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, zakażenie bakteryjne, zakażenie związane z protezowaniem stawów, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia