zakażenie protezy stawowej
Zakażenie protezy stawowej (periprosthetic joint infection, PJI) to poważne powikłanie po zabiegach endoprotezoplastyki, występujące u około 1-2% pacjentów. Infekcja może rozwinąć się we wczesnym okresie pooperacyjnym (do 3 miesięcy), opóźnionym (3-24 miesiące) lub późnym (powyżej 24 miesięcy od implantacji).
Głównymi czynnikami ryzyka są: cukrzyca, otyłość, RZS, immunosupresja, przebyte operacje stawu oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich. Najczęstszymi patogenami są gronkowce (S. aureus, S. epidermidis), paciorkowce, enterokoki oraz pałeczki Gram-ujemne. Objawy kliniczne obejmują ból, obrzęk, zaczerwienienie, wyciek z rany, ograniczenie ruchomości stawu oraz ogólnoustrojowe oznaki infekcji.
Diagnostyka zakażenia protezy stawowej opiera się na badaniach laboratoryjnych (OB, CRP, prokalcytonina), badaniach obrazowych (RTG, USG, scyntygrafia, MRI), punkcji stawu z badaniem mikrobiologicznym płynu oraz badaniach histopatologicznych. Kryteria diagnostyczne według Musculoskeletal Infection Society (MSIS) obejmują obecność przetoki, dodatnie posiewy oraz podwyższone parametry zapalne w płynie stawowym.
Leczenie zakażenia protezy stawowej jest wieloetapowe i obejmuje terapię antybiotykową oraz interwencję chirurgiczną. Strategia chirurgiczna zależy od czasu wystąpienia infekcji, stanu pacjenta i rodzaju patogenu. Obejmuje debridement z zachowaniem protezy (DAIR), wymianę jednoetapową, wymianę dwuetapową z czasowym wprowadzeniem spacera antybiotykowego, artrodezy lub amputacji w przypadkach zaawansowanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Wskazania do stosowania
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg (≥ 200 000 j.m. i ≥ 400 000 j.m. w 3,0 ml), jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie u dorosłych i dzieci od urodzenia. Stosowana pozajelitowo, wykazuje skuteczność w powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich, zakażeniach kości i stawów (w tym zapaleniu kości i szpiku, zapaleniu stawów, zakażeniach implantów ortopedycznych), szpitalnym i pozaszpitalnym zapaleniu płuc, powikłanych zakażeniach dróg moczowych, infekcyjnym zapaleniu wsierdzia oraz zapaleniu otrzewnej związanym z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową (CAPD). W terapii bakteriemii powiązanej z tymi zakażeniami konieczne jest stosowanie odpowiednio wysokich dawek i długotrwała terapia. Teikoplanina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, w zależności od rodzaju patogenu i ciężkości zakażenia, z uwzględnieniem lokalnych danych dotyczących antybiotykooporności i aktualnych wytycznych klinicznych.
antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykooporność, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia, biofilm, cewnikowanie pęcherza moczowego, Clostridium difficile, dializa otrzewnowa, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enterokoki, leczenie skojarzone, metycylinooporny Staphylococcus aureus, MRSA, pozaszpitalne zapalenie płuc, szczep wielolekooporny, szpitalne zapalenie płuc, terapia parenteralna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie protezy stawowej, zakażenie rany operacyjnej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie kości i stawów, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Teicopix 400 mg
Teikoplanina, główny składnik leku Teicopix, jest antybiotykiem glikopeptydowym stosowanym w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci od urodzenia. Produkt dostępny jest w dawkach 200 mg i 400 mg (odpowiednio ≥200 000 j.m. i ≥400 000 j.m.) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub doustnego podania. Wskazania obejmują powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakaźne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych metodą CAPD oraz bakteriemię. Teikoplanina jest również alternatywą doustną w leczeniu biegunek i zapalenia jelita grubego wywołanych przez Clostridium difficile, gdy inne terapie są przeciwwskazane lub niedostępne.
antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykooporność, bakteriemia, Clostridium difficile, dializa otrzewnowa, leczenie pozajelitowe, pozaszpitalne zapalenie płuc, szczep bakteryjny oporny, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie protezy stawowej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoxicillin Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawiera amoksycylinę trójwodną – antybiotyk o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat jest wskazany w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, ucha środkowego, gardła i migdałków, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń układu moczowego, takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto amoksycylina znajduje zastosowanie w leczeniu duru brzusznego, eradykacji Helicobacter pylori, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz choroby z Lyme, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami inwazyjnymi.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiogram, antybiotyk szerokowidmowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bezobjawowy bakteriomocz, Borrelia burgdorferi, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, hepatotoksyczność, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja alergiczna, ropień okołozębowy, Salmonella typhi, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hiconcil 250 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 250 mg i 500 mg, jest antybiotykiem beta-laktamowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, dur brzuszny i dur rzekomy, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykację Helicobacter pylori oraz chorobę z Lyme. Ponadto, Hiconcil jest wskazany w profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami mogącymi wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, proteza stawowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 750 mg
Ospamox to preparat zawierający amoksycylinę trójwodną, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Lek jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc o łagodnym i umiarkowanym przebiegu, a także zakażeń układu moczowego takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży oraz łagodne i umiarkowane odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto Ospamox znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zapaleń ucha środkowego, paciorkowcowego zapalenia migdałków i gardła, duru brzusznego i rzekomego, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej, ropni okołozębowych, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz boreliozy w stadium wczesnym. Lek jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup wysokiego ryzyka podczas procedur medycznych mogących wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, funkcja nerek, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, ostre zapalenie pęcherza moczowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Targocid 200 mg
Lek Targocid zawiera teikoplaninę, antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub doustnego podania (3,0 ml roztworu zawiera odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny). Preparat jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na metycylinę (MRSA, MRCNS). Wskazania obejmują zakażenia skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych z powikłaniami, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych (CAPD) oraz bakteriemię. Doustne podanie jest rekomendowane w leczeniu nawracających lub opornych zakażeń Clostridium difficile, zwłaszcza gdy standardowa terapia metronidazolem lub wankomycyną zawiodła. Terapia może być prowadzona u dorosłych i dzieci od urodzenia, z dostosowaniem dawki do wieku i masy ciała.
alergia na penicyliny, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia, cefalosporyna, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, gronkowiec koagulazoujemny, infekcyjne zapalenie wsierdzia, leczenie pozajelitowe, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, metronidazol, MRSA, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oporność bakterii, pacjent dializowany, polityka antybiotykowa, pozaszpitalne zapalenie płuc, sepsa, septyczne zapalenie stawów, szczep oporny na metycylinę, szpitalne zapalenie płuc, teikoplanina, terapia skojarzona, wankomycyna, zakażenie bakteryjne, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie protezy stawowej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk peptydowy stosowany pozajelitowo u dorosłych i dzieci od urodzenia, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg (odpowiednio ≥ 200 000 j.m. i ≥ 400 000 j.m. teikoplaniny) w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji. Lek wskazany jest do leczenia powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, zapalenia płuc (szpitalnego i pozaszpitalnego), powikłanych zakażeń dróg moczowych, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia otrzewnej u pacjentów dializowanych otrzewnowo (CAPD) oraz bakteriemii. Ponadto, teikoplanina może być stosowana jako alternatywne leczenie doustne w zakażeniach Clostridium difficile, szczególnie gdy inne leki pierwszego wyboru są nieskuteczne lub przeciwwskazane.
antybiotyk peptydowy, bakteriemia, Clostridium difficile, dializa otrzewnowa, infekcja skórna, infekcja układu moczowego, leczenie pozajelitowe, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, oporność patogenów, patogen Gram-dodatni, rekonstytucja leku, ropień, spektrum działania antybiotyku, teikoplanina, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie krwi, zakażenie protezy stawowej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie powięzi, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk z grupy penicylin, zawierający amoksycylinę trójwodną, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany w leczeniu wielu infekcji, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, ucha środkowego, gardła i migdałków, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc, a także infekcji układu moczowego takich jak ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto stosowany jest w terapii duru brzusznego, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów, eradykacji Helicobacter pylori oraz choroby z Lyme. Profilaktycznie zalecany jest w zapobieganiu infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami inwazyjnymi.
amoksycylina, antybiogram, antybiotyk penicylinowy, bakteriomocz, bakteriuria, bakteryjne zapalenie zatok, borelioza, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, dysfagia, Helicobacter pylori, infekcja bakteryjna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duomox 500 mg
Duomox, zawierający amoksycylinę trójwodną, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, dostępnym w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej o dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, obejmujących infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych (np. ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), zakażenia układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także zakażenia przewodu pokarmowego (dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori). Ponadto, Duomox jest stosowany w leczeniu ropni okołozębowych, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz boreliozy (choroby z Lyme), a także w profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka poddawanych zabiegom stomatologicznym i innym procedurom inwazyjnym.
amoksycylina trójwodna, antybiotykooporność, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, Helicobacter pylori, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień okołozębowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie okołozębowe, zakażenie protezy stawowej, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie stawów zakaźne – Epidemiologia
Zapalenie stawów zakaźne (septic arthritis) to stan zapalny stawów wywołany infekcją bakteryjną, charakteryzujący się wysoką śmiertelnością i ryzykiem trwałego uszkodzenia stawu. Zapadalność w krajach rozwiniętych wynosi od 2 do 10 przypadków na 100 000 osób rocznie, z wyższymi wartościami w niektórych regionach, np. 12,0/100 000 w Nowej Zelandii czy 41,2/100 000 w Tajlandii. Choroba wykazuje bimodalny rozkład wiekowy, z szczytem zachorowań u dzieci w wieku 2-3 lat oraz u osób powyżej 55 roku życia, a ryzyko wzrasta znacząco u pacjentów powyżej 80 lat (do 73,4/100 000). Mężczyźni chorują dwukrotnie częściej niż kobiety, z wyjątkiem rzeżączkowego zapalenia stawów, które dominuje u kobiet. Najczęstszym patogenem jest Staphylococcus aureus (50-70% przypadków), w tym szczepy MRSA, co komplikuje terapię. Zakażenia protez stawowych stanowią 1,5-10% wszystkich endoprotez, z wyższym ryzykiem po rewizjach (do 20%). Monoartykularny przebieg dominuje (85-90%), a najczęściej zajęte są stawy kolanowy (45-50%) i biodrowy (30-35%).
anemia sierpowatokrwinkowa, antybiotykoterapia, bakteriemia, chondrokalcynoza, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, dna moczanowa, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, endoprotezoplastyka stawu kolanowego, glikokortykosteroid, gronkowiec koagulazo-ujemny, infekcja bakteryjna, iniekcja dostawowa, Kingella kingae, lek immunosupresyjny, martwica kości, metycylinooporny Staphylococcus aureus, Neisseria gonorrhoeae, posocznica, przewlekła choroba wątroby, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego, reumatoidalne zapalenie stawów, rzeżączkowe zapalenie stawów, Staphylococcus aureus, uszkodzenie chrząstki stawowej, wstrząs septyczny, zakażenie HIV, zakażenie protezy stawowej, zakażenie rzeżączką, zapalenie jednostawowe, zapalenie stawów zakaźne, zapalenie wielostawowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxil 250 mg/5 ml
Amoksycylina w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej Amoxil, dostępna w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, jest antybiotykiem β-laktamowym z grupy aminopenicylin o działaniu bakteriobójczym. Preparat znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, obejmując infekcje górnych dróg oddechowych (ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła), dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), przewodu pokarmowego (dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori) oraz innych zakażeń, takich jak ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów i choroba z Lyme. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz ciężkości zakażenia, a stosowanie preparatu wymaga uwzględnienia lokalnych wzorców oporności bakterii i zasad racjonalnej antybiotykoterapii.
aminopenicylina, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dysfagia, Helicobacter pylori, infekcyjne zapalenie wsierdzia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, rumień wędrujący, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 250 mg/5 ml
Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, dostępnym w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych infekcji górnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła), dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), a także zakażeń układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek). Ponadto Ospamox jest wskazany w terapii duru brzusznego i duru rzekomego, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów, eradykacji Helicobacter pylori oraz choroby z Lyme. Preparat może być również stosowany profilaktycznie w zapaleniu wsierdzia u pacjentów wysokiego ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i procedurami dróg oddechowych.
amoksycylina trójwodna, antybiogram, antybiotyk o szerokim spektrum, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, choroba z Lyme, dur brzuszny, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, fenyloketonuria, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja fruktozy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja nadwrażliwości, ropień okołozębowy, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zawiesina doustna, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amotaks Dis 500 mg
Amotaks Dis to preparat zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1 g, dostępny w formie dwustronnie wypukłych tabletek z wgłębieniem umożliwiającym podział na pół. Lek należy stosować zgodnie z aktualnymi wytycznymi antybiotykoterapii, uwzględniając lokalne wzorce oporności oraz wyniki posiewów i antybiogramów, szczególnie w ciężkich lub opornych zakażeniach. Preparat jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, ucha środkowego, gardła i migdałków, zakażeń dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), infekcji układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także duru brzusznego, eradykacji Helicobacter pylori, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów, boreliozy oraz profilaktyki zapalenia wsierdzia.
amoksycylina trójwodna, antybiogram, antybiotyk penicylinowy, antybiotykoterapia, bakteriemia, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, fenyloketonuria, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, oporność bakteryjna, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka zapalenia wsierdzia, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxil 500 mg/5 ml
Amoksycylina trójwodna, substancja czynna preparatu Amoxil, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, dostępnym w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych infekcji górnych dróg oddechowych (np. bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła), dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek) oraz przewodu pokarmowego (dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori). Ponadto Amoxil jest stosowany w leczeniu ropni okołozębowych, zakażeń związanych z protezowaniem stawów, choroby z Lyme oraz w profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badanie mikrobiologiczne, bakteriomocz bezobjawowy, bakteryjne zapalenie zatok, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dolne drogi oddechowe, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, górne drogi oddechowe, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amotaks 500 mg/5 ml
Amotaks, zawierający amoksycylinę, jest stosowany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju infekcji, ciężkości stanu pacjenta oraz parametrów takich jak wiek, masa ciała i funkcja nerek. Dawkowanie u dorosłych waha się od 250 mg do 2 g co 8 lub 12 godzin, z maksymalnymi dawkami do 6 g na dobę w przypadku późnej postaci choroby z Lyme. U dzieci dawki wynoszą od 20 do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, z wyższymi dawkami stosowanymi w cięższych zakażeniach, np. durze brzusznym (100 mg/kg mc./dobę). W niewydolności nerek dawki są odpowiednio redukowane, np. przy GFR 10-30 ml/min maksymalnie 500 mg dwa razy na dobę u dorosłych, a u dzieci <40 kg do 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę. W przypadku hemodializy zaleca się dodatkowe dawki 15 mg/kg mc. przed i po zabiegu, a maksymalna dawka dla pacjentów dializowanych otrzewnowo to 500 mg/dobę.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, choroba z Lyme, dializa otrzewnowa, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, metronidazol, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie migdałków, patogen, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, stężenie terapeutyczne, wrażliwość na antybiotyk, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefazolin Phagecon 1 g
Cefazolin Phagecon to cefalosporyna I generacji dostępna w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierająca 1,048 g cefazoliny sodowej (odpowiadającej 1 g cefazoliny) na fiolkę. Lek jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę u dorosłych i dzieci powyżej 1. miesiąca życia. Wskazania obejmują zakażenia układu oddechowego (m.in. Streptococcus pneumoniae, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A), układu moczowego i płciowego (Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Enterobacter, enterokoki), skóry i tkanek miękkich (Staphylococcus aureus, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A), kości i stawów (Staphylococcus aureus), dróg żółciowych (E. coli, paciorkowce, P. mirabilis, Klebsiella, S. aureus) oraz infekcyjne zapalenie wsierdzia (S. aureus, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A). Cefazolina jest również stosowana w profilaktyce okołooperacyjnej w zabiegach o wysokim ryzyku zakażeń, w tym w chirurgii serca, ortopedii i chirurgii naczyniowej. Lek zawiera 2,2 mmola sodu (48,3 mg) na fiolkę, co stanowi 2,5% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
bakteriemia, cefalosporyna pierwszej generacji, cewnik moczowy, ciężkie zakażenie, dysfagia, Enterobacter, enterokok, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, infekcyjne zapalenie wsierdzia, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, ostre zapalenie wsierdzia, paciorkowiec beta-hemolizujący, podostre zapalenie wsierdzia, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka okołooperacyjna, Proteus mirabilis, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień, róża, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, szpitalne zapalenie płuc, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie pooperacyjne, zakażenie protezy stawowej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amotaks 500 mg
Amoksycylina w postaci kapsułek twardych Amotaks 500 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju zakażenia, jego ciężkości, lokalizacji, a także wieku, masy ciała i funkcji nerek pacjenta. U dorosłych i dzieci ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 2 g co 8 lub 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 6 g/dobę w ciężkich zakażeniach, np. późnej postaci choroby z Lyme. Czas terapii jest zmienny, zwykle od 7 do 30 dni, zgodnie z wytycznymi i odpowiedzią kliniczną. U dzieci <40 kg dawkowanie wynosi od 20 do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, z wyższymi dawkami stosowanymi w cięższych zakażeniach i chorobie z Lyme. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z GFR, np. przy GFR <10 ml/min maksymalna dawka to 500 mg/dobę u dorosłych i 15 mg/kg mc. raz na dobę u dzieci. U pacjentów hemodializowanych stosuje się dawkę 15 mg/kg mc. raz na dobę z dodatkowymi dawkami przed i po dializie.
amoksycylina, antybiotykooporność, bakteriomocz, choroba z Lyme, dializa otrzewnowa, dur brzuszny, działanie niepożądane, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, metronidazol, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre bakteryjne zapalenie zatok, podanie pozajelitowe, pozaszpitalne zapalenie płuc, przesączanie kłębuszkowe, ropień okołozębowy, wrażliwość na antybiotyk, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoxicillin Aurovitas w dawce 1000 mg amoksycyliny trójwodnej, będący antybiotykiem β-laktamowym z grupy aminopenicylin, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany w leczeniu licznych infekcji bakteryjnych u dorosłych i dzieci. W zakresie górnych dróg oddechowych stosuje się go m.in. w ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok, ostrym zapaleniu ucha środkowego oraz ostrym paciorkowcowym zapaleniu migdałków i gardła. W dolnych drogach oddechowych lek jest efektywny w nagłym zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalnym zapaleniu płuc. Ponadto, Amoxicillin Aurovitas znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i bezobjawowych zakażeń układu moczowego, w tym ostrego zapalenia pęcherza, bezobjawowego bakteriomoczu w ciąży oraz ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. W terapii zakażeń przewodu pokarmowego stosuje się go w durze brzusznym, durze rzekomym oraz w eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej.
aminopenicylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk β-laktamowy, bakteriemia, bakteriomocz bezobjawowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, wrzód trawienny, zakażenie protezy stawowej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc pozaszpitalne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Wskazania do stosowania
Sulbaktam, będący penicylinowym inhibitorem beta-laktamaz, działa poprzez nieodwracalne blokowanie enzymów beta-laktamaz, co chroni towarzyszące mu antybiotyki beta-laktamowe (np. ampicylinę, cefoperazon) przed degradacją enzymatyczną i przywraca ich skuteczność wobec opornych szczepów bakterii. W Polsce dostępne są preparaty zawierające sulbaktam w połączeniu z ampicyliną (np. Ampicilin+Sulbactam, Unasyn) oraz cefoperazonem (Sulperazon), stosowane w formach parenteralnych i doustnych. Kombinacje te są wskazane w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń, w tym dróg oddechowych, moczowych, wewnątrzbrzusznych, ginekologicznych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, a także w terapii posocznicy i bakteriemii. Sulbaktam z ampicyliną jest również stosowany profilaktycznie w chirurgii jamy brzusznej i miednicy oraz przy cesarskim cięciu, co zmniejsza ryzyko zakażeń pooperacyjnych i posocznicy.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie płuc, beta-laktamaza, cefoperazon, cellulitis, drobnoustrój wrażliwy, inhibitor beta-laktamaz, leczenie parenteralne, martwicze zapalenie powięzi, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, rzeżączka niepowikłana, rzeżączkowe zapalenie odbytnicy, septyczne zapalenie stawów, sultamycylina, terapia skojarzona, wstrząs septyczny, zakażenie dróg moczowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie protezy stawowej, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie stopy cukrzycowej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie kości, zapalenie nagłośni, zapalenie najądrzy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej miednicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Paciorkowiec grupy a – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zakażenia inwazyjne wywołane przez Streptococcus pyogenes (GAS) cechują się wysoką śmiertelnością, szczególnie w przypadku zespołu wstrząsu toksycznego (STSS) – około 60%. W ostatnich latach obserwuje się wzrost śmiertelności z 21,9% (2006-2019) do 41,4% (2020-2024), co może być związane z osłabieniem statusu immunologicznego populacji. Kluczowymi prognostycznymi markerami są prokalcytonina (PCT > 35,1 µg/L, czułość 100%, swoistość 82,35%) oraz mleczany (> 5 mmol/L, czułość 90,91%, swoistość 91,67%). W okresie 2020-2024 do prognostycznych biomarkerów dołączyły także mioglobina i kreatynina. W STSS wyróżniono trzy fenotypy pacjentów (hiperinflamacyjny, niskiej perfuzji, hipogammaglobulinemiczny), co umożliwia indywidualizację terapii, a zastosowanie spersonalizowanego leczenia, w tym ECMO i hemoadsorpcji, poprawiło przeżywalność do 77% mimo wysokiego średniego wyniku SOFA (17 ± 5,7).
angina paciorkowcowa, ECMO, gorączka reumatyczna, inwazyjne zakażenie GAS, kreatynina, krzywa ROC, lewofloksacyna, łożysko, martwicze zapalenie powięzi, mioglobina, mleczan, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec grupy A, paciorkowiec grupy B, poinfekcyjne kłębuszkowe zapalenie nerek, prokalcytonina, ropień okołomigdałkowy, ryfampicyna, sepsa noworodkowa, skala APACHE II, skala SOFA, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zespół wstrząsu toksycznego, zespół wstrząsu toksycznego paciorkowcowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hiconcil 500 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę w postaci trójwodnej (250 mg lub 500 mg amoksycyliny, odpowiednio 286,95 mg i 573,90 mg amoksycyliny trójwodnej), jest szeroko stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują ostre zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (np. ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), zakażenia układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), infekcje przewodu pokarmowego (duru brzusznego i rzekomego, eradykacji Helicobacter pylori) oraz inne stany, takie jak ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów i choroba z Lyme. Ponadto, Hiconcil jest stosowany profilaktycznie w zapobieganiu infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i procedurami dróg oddechowych.
amoksycylina trójwodna, bakteriomocz bezobjawowy, bakteryjne zapalenie zatok, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków paciorkowcowe, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 500 mg/5 ml
Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują ostre infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych (np. bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła), zakażenia układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także dur brzuszny, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykację Helicobacter pylori oraz chorobę z Lyme. Lek jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka. Decyzja o zastosowaniu Ospamoxu powinna uwzględniać potwierdzoną lub wysoce prawdopodobną etiologię bakteryjną, lokalne wytyczne antybiotykoterapii oraz epidemiologię i wzorce oporności bakterii.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, astma, bezobjawowy bakteriomocz, choroba wrzodowa, choroba z Lyme, cukrzyca, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, fenyloketonuria, infekcja dróg oddechowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja fruktozy, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, ropień okołozębowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie protezy stawowej, zakażenie stomatologiczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie gronkowcowe – Zapobieganie i profilaktyka
Zakażenia wywołane przez Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA, stanowią poważne zagrożenie kliniczne, prowadząc do inwazyjnych infekcji krwi, stawów, kości, płuc i serca. Kluczowe w profilaktyce jest utrzymanie higieny osobistej, w tym mycie rąk wodą i mydłem przez 15-20 sekund oraz stosowanie środków dezynfekujących na bazie alkoholu (minimum 60%). Rany należy natychmiast oczyszczać i zabezpieczać jałowymi opatrunkami, a przedmioty osobiste, takie jak ręczniki czy golarki, nie powinny być współdzielone. W środowisku szpitalnym niezbędne są procedury izolacji pacjentów z MRSA, rygorystyczna higiena rąk personelu, dezynfekcja powierzchni oraz badania przesiewowe w kierunku nosicielstwa S. aureus, umożliwiające wdrożenie dekolonizacji mupirocyną donosową i kąpieli chlorheksydyną, co znacząco redukuje ryzyko zakażeń okołooperacyjnych i u pacjentów dializowanych.
atopowe zapalenie skóry, badanie przesiewowe, całkowita artroplastyka stawu, infekcja miejsca operowanego, kąpiel z chlorheksydyną, kolonizacja bakteryjna, MRSA, mupirocyna donosowa, nawracające zakażenie, nosiciel S. aureus, oddział intensywnej opieki neonatologicznej, profilaktyka antybiotykowa, środek do dezynfekcji rąk, środek ochrony osobistej, Staphylococcus aureus, terapia fagowa, zakażenie gronkowcowe, zakażenie protezy stawowej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne, zatrucie pokarmowe, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Teikoplanina BRADEX to antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na metycylinę (MRSA). Preparat jest dostępny w formie proszku liofilizowanego do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po rozpuszczeniu daje stężenia odpowiednio 66,7 mg/mL (200 mg) i 133,3 mg/mL (400 mg). Podanie może odbywać się domięśniowo, dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja) oraz doustnie, przy czym podanie doustne jest zarezerwowane dla leczenia zakażeń Clostridium difficile. Lek jest wskazany w terapii ciężkich zakażeń skóry i tkanek miękkich, osteomyelitis, septycznego zapalenia stawów, zakażeń protez stawowych, zapalenia płuc (szpitalnego i pozaszpitalnego), zakażeń układu moczowego, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia otrzewnej u pacjentów dializowanych oraz bakteriemii towarzyszącej tym zakażeniom.
antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykoterapia, bakteriemia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, Clostridium difficile, drogi podania leku, infekcyjne zapalenie wsierdzia, martwicze zapalenie powięzi, metronidazol, MRSA, oporność bakteryjna, pozaszpitalne zapalenie płuc, septyczne zapalenie stawów, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie protezy stawowej, zakażone owrzodzenie, zapalenie kości i szpiku, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej