Staphylococcus oporny na metycylinę

Staphylococcus oporny na metycylinę, znany jako MRSA (Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus), to szczep bakterii gronkowca złocistego, który wykazuje oporność na antybiotyki beta-laktamowe, w tym metycylinę, oksacylinę oraz inne penicyliny i cefalosporyny. Oporność ta wynika z obecności genu mecA, kodującego zmodyfikowane białko wiążące penicylinę (PBP2a), które ma niskie powinowactwo do antybiotyków beta-laktamowych.

MRSA jest istotnym patogenem w zakażeniach szpitalnych (HA-MRSA), ale występuje również w środowisku pozaszpitalnym (CA-MRSA). Zakażenia MRSA mogą manifestować się jako infekcje skóry i tkanek miękkich, zapalenie płuc, zakażenia krwi, zapalenie wsierdzia czy zakażenia kości i stawów. Szczególnie niebezpieczne są inwazyjne zakażenia MRSA, które mogą prowadzić do sepsy i stanów zagrożenia życia.

Leczenie zakażeń MRSA wymaga zastosowania antybiotyków z innych grup, takich jak glikopeptydy (wankomycyna, teikoplanina), linezolid, daptomycyna, tigecyklina czy kotrimoksazol. Wybór terapii zależy od lokalizacji zakażenia, ciężkości stanu pacjenta oraz wyników antybiogramu. Istotne znaczenie w zapobieganiu rozprzestrzeniania się MRSA mają procedury kontroli zakażeń, w tym izolacja pacjentów, właściwa higiena rąk personelu medycznego oraz racjonalna antybiotykoterapia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl