układ szkieletowy

Układ szkieletowy stanowi wewnętrzne rusztowanie organizmu człowieka, składające się z 206 kości u dorosłego człowieka. Pełni funkcje podporowe, ochronne dla narządów wewnętrznych, a także uczestniczy w tworzeniu krwinek i magazynowaniu minerałów. Struktura ta dzieli się na szkielet osiowy (czaszka, kręgosłup, klatka piersiowa) oraz szkielet obwodowy (kończyny górne i dolne wraz z obręczami).

Z punktu widzenia klinicznego, układ szkieletowy jest miejscem licznych patologii, od wrodzonych wad rozwojowych, przez urazy (złamania, zwichnięcia), choroby metaboliczne (osteoporoza, osteomalacja), infekcyjne (zapalenie kości i szpiku), aż po nowotwory pierwotne i przerzutowe. Diagnostyka obejmuje obrazowanie (RTG, TK, MRI, scyntygrafia), badania laboratoryjne oraz histopatologiczne.

Kluczową rolę w funkcjonowaniu układu szkieletowego odgrywa metabolizm kostny, czyli równowaga między procesami kościotworzenia (osteoblasty) a resorpcji kości (osteoklasty). Zaburzenia tej homeostazy prowadzą do chorób układu kostnego, których właściwa diagnostyka i leczenie stanowią istotny obszar zainteresowania ortopedii, reumatologii i endokrynologii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl