przeżywalność noworodków
Przeżywalność noworodków to kluczowy wskaźnik w neonatologii i położnictwie, określający odsetek dzieci, które przeżywają okres noworodkowy (pierwsze 28 dni życia). Jest to jeden z najważniejszych parametrów oceny jakości opieki perinatalnej i neonatologicznej w danym regionie lub placówce medycznej.
Czynniki wpływające na przeżywalność noworodków obejmują: wiek ciążowy, masę urodzeniową, stan kliniczny po urodzeniu (oceniany m.in. w skali Apgar), dostępność specjalistycznej opieki neonatologicznej oraz występowanie wad wrodzonych i powikłań okołoporodowych. Szczególne znaczenie ma przeżywalność noworodków skrajnie niedojrzałych (urodzonych poniżej 28. tygodnia ciąży) oraz noworodków z bardzo małą masą urodzeniową (poniżej 1500 g).
W ostatnich dekadach obserwuje się systematyczną poprawę przeżywalności noworodków, zwłaszcza wcześniaków, co jest związane z postępem w opiece perinatalnej, rozwojem oddziałów intensywnej terapii noworodka, udoskonaleniem metod wsparcia oddechowego (w tym nieinwazyjnej wentylacji) oraz stosowaniem surfaktantu. Kluczową rolę odgrywa również regionalizacja opieki perinatalnej z odpowiednim transportem in utero do ośrodków referencyjnych.
Współczesne dane wskazują, że przeżywalność noworodków urodzonych po 32. tygodniu ciąży zbliża się do 100% w krajach rozwiniętych, podczas gdy dla noworodków urodzonych między 23. a 25. tygodniem ciąży wynosi od 10% do 50% i jest silnie uzależniona od dostępności zaawansowanych technik intensywnej terapii oraz doświadczenia ośrodka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Farmak 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, co koreluje z działaniami niepożądanymi u pacjentów. Wysokie dawki tikagreloru u samic szczurów powodowały zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni enzymatyczne) oraz różnice międzygatunkowe wskazują na niskie prawdopodobieństwo klinicznego znaczenia tych efektów u ludzi. Margines bezpieczeństwa dla toksyczności rozwojowej wynosił odpowiednio 5,1 u szczurów i 4,5 u królików, przy czym obserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe płodów i opóźnienia rozwojowe przy dawkach toksycznych dla matek.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa płodu, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność po podaniu, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tilobrastil 90 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tikagreloru oraz jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania leku Tilobrastil. W badaniach toksyczności na różnych gatunkach zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z obserwacjami klinicznymi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne oraz specyficzna dla gryzoni aktywność enzymatyczna) wskazują na niskie prawdopodobieństwo ich znaczenia klinicznego u ludzi. Badania toksyczności rozwojowej wykazały niewielkie nieprawidłowości u szczurów (margines bezpieczeństwa 5,1) oraz opóźnienie dojrzewania wątroby i układu szkieletowego u królików (margines bezpieczeństwa 4,5) przy dawkach toksycznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko rozwojowe przy zachowaniu odpowiednich marginesów bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, dawkowanie, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej, zwiększona aktywność enzymatyczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu zawartego w preparacie Flucofast wykazały, że toksyczne efekty obserwowane u zwierząt pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, z dawkami 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższymi niż u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano jednak zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy podaniu doustnym (5-20 mg/kg/dobę) oraz pozajelitowym (5-75 mg/kg/dobę). W badaniach teratogennych stwierdzono dawkozależne efekty: dawki 5-10 mg/kg nie wywoływały zmian, natomiast dawki ≥25 mg/kg indukowały anomalie rozwojowe, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia. Przy bardzo wysokich dawkach (80-320 mg/kg) obserwowano poważniejsze wady, w tym falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, falistość żeber, Fluconazole Polfarmex, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Igzelym 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru, obejmujące farmakologię, toksykologię i genotoksyczność, potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co przypisano zaburzeniom hormonalnym i specyficznej dla gryzoni aktywności enzymatycznej w wątrobie. Zmiany te uznano za mało istotne klinicznie dla ludzi. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików wykazano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe przy dawkach toksycznych, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5 w stosunku do dawek klinicznych.
badanie farmakokinetyczne, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tikagrelor, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi i specyficzną dla gryzoni aktywnością enzymatyczną w wątrobie. Zjawiska te uznano za mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach i królikach wykazano niewielkie nieprawidłowości przy toksycznych dawkach, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał karcynogenny, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Acuphase 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu zuklopentyksolu wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, z niską toksycznością ostrą oraz brakiem istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych w trzech pokoleniach, jednak bez negatywnego wpływu na płodność przy kopulacji. Podawanie zuklopentyksolu z pokarmem wiązało się z zaburzeniami krycia i zmniejszeniem liczebności miotów, natomiast nie stwierdzono działania teratogennego ani toksyczności dla płodu. W badaniach około- i pourodzeniowych dawki 5 i 15 mg/kg/dobę powodowały zwiększenie liczby martwych płodów, zmniejszenie przeżywalności noworodków oraz opóźniony rozwój potomstwa, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne i może być związane z zaniedbaniami matek narażonych na toksyczne dawki.
antagonista receptora D2, dekanonian zuklopentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, komórki wysp trzustkowych, lek neuroleptyczny, martwy płód, octan zuklopentyksolu, opóźniony rozwój, potencjał mutagenny, przeżywalność noworodków, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie mięśni, zmniejszenie liczebności miotu, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych dotyczących skojarzenia kandesartanu, amlodypiny oraz hydrochlorotiazydu (HCT) nie przeprowadzono dedykowanych testów toksyczności, jednak dane dotyczące poszczególnych składników i kombinacji kandesartanu z HCT nie wykazały nowych efektów toksycznych. Kandesartan w dużych dawkach wpływał na parametry erytrocytów (zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu), funkcję nerek (śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików, wzrost mocznika i kreatyniny) oraz powodował rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakologicznym. Wykazano fetotoksyczność kandesartanu w późnej ciąży, brak mutagenności i rakotwórczości. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała na płodność, choć obserwowano obniżenie hormonów gonadotropowych i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia u szczurów. Nie wykazano działania rakotwórczego ani genotoksycznego amlodypiny.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, aparat przykłębuszkowy, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, karcynogenność, komórka Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, obniżenie ciśnienia krwi, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, przeżywalność noworodków, rozrost komórek, spermatyda, testosteron, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, zapalenie śródmiąższowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frisium 10 10 mg
Badania przedkliniczne klobazamu (Frisium 10) wykazały dawkozależne efekty toksyczności przewlekłej u szczurów (12-1000 mg/kg/dobę), psów (2,5-80 mg/kg/dobę) i małp (2,5-20 mg/kg/dobę). U szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano zmniejszenie aktywności spontanicznej, przyrostu masy ciała, zahamowanie ośrodka oddechowego oraz hipotermię. U psów i małp początkowo występowały objawy neurologiczne (uspokojenie, senność, ataksja, drżenia), które z czasem ustępowały. Klobazam nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego. W badaniach rakotwórczości u szczurów dawka 100 mg/kg/dobę spowodowała istotny wzrost liczby gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co wiąże się z aktywacją tarczycy typową dla benzodiazepin, jednak zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków.
aktywacja tarczycy, ataksja, badanie reprodukcyjne, benzodiazepina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, hipotermia, klobazam, laktacja, N-demetyloklobazam, NOAEL, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, reprodukcja, śmiertelność zarodków, talidomid, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, nie był badany bezpośrednio jako połączenie tych substancji w badaniach przedklinicznych. Dane dotyczące bezpieczeństwa opierają się na badaniach poszczególnych składników. Atorwastatyna nie wykazała działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, jednak toksyczne dawki u ciężarnych samic powodowały toksyczność płodu, opóźniony rozwój potomstwa i zmniejszoną przeżywalność poporodową. Przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są porównywalne do stężeń w mleku, choć brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania u szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego, choć u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przezłożyskowe, przeżywalność noworodków, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowy i płodowy, spermatyda, teratogenność, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucorta 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach długoterminowych (24 miesiące) na myszach i szczurach stosowano dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji względem dawek klinicznych. Nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Wpływ teratogenny był dawko-zależny: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały toksyczności płodowej, natomiast dawki 25-50 mg/kg mc. powodowały zmiany anatomiczne i opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. skutkowały zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz wadami rozwojowymi, takimi jak falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
bezpieczeństwo stosowania flukonazolu, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodkowa, toksyczność płodowa, wpływ na płodność, wpływ na przebieg porodu, wpływ na rozwój płodu, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Bupiwakainy chlorowodorek, zawarty w preparacie BUPIVACAINUM HYDROCHLORICUM WZF 0,5% (5 mg/ml), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na rozród ani płodność u ludzi, jednak badania przedkliniczne na szczurach wskazały na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i obniżonej przeżywalności potomstwa przy dużych dawkach. W związku z tym lek nie powinien być stosowany we wczesnej ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Przed podjęciem decyzji o terapii konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenie alternatywnych metod znieczulenia. Preparat zawiera również sód (3,15 mg/ml), co może mieć znaczenie u pacjentek z nadciśnieniem lub stanem przedrzucawkowym.
badania przedkliniczne, bupiwakaina chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dieta niskosodowa, embriogeneza, karmienie piersią, metody znieczulenia, nadciśnienie ciążowe, objawy niepożądane, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozród, stan przedrzucawkowy, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że toksyczny wpływ na rozród u zwierząt pojawia się przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała), manifestując się opóźnieniem porodu, przedłużeniem ciąży oraz obniżoną przeżywalnością noworodków. W dwóch niezależnych badaniach płodności na szczurach, podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg wg mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność, natomiast w badaniu drugim, przy dawkach porównywalnych do ludzkich, zaobserwowano istotne obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu oraz zmniejszenie parametrów spermatogenezy u samców.
amlodypina, amlodypina bezylanu, badanie długoterminowe, dawka porównywalna, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, przedłużony okres ciąży, przeżywalność noworodków, testosteron w surowicy, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia płodności, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. W długoterminowych badaniach na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. W badaniach toksyczności rozwojowej dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. wiązały się z anatomicznymi zmianami u płodów, takimi jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego i opóźnienie kostnienia.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, efekt teratogenny, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zmiana hormonalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 150 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy długotrwałym podawaniu doustnym u myszy i szczurów w dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki zalecanej u ludzi). U samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. W zakresie wpływu na reprodukcję, flukonazol nie zaburzał płodności przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Efekty teratogenne były zależne od dawki: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. powodowały anomalie anatomiczne płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia), a dawki 80-320 mg/kg mc. wiązały się z wysoką śmiertelnością zarodków i poważnymi wadami rozwojowymi (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki).
anomalia anatomiczna, dodatkowe żebra, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, układ kielichowo-miedniczkowy, zaburzenie porodu, zmiana hormonalna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy Marcaine-Adrenaline 0,5% zawiera chlorowodorek bupiwakainy w stężeniu 5 mg/ml oraz winian adrenaliny odpowiadający 5 µg/ml. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu bupiwakainy na przebieg porodu u ludzi, jednak dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko dla przeżywalności noworodków oraz embriogenezę przy podawaniu dużych dawek w okresie ciąży. W związku z tym stosowanie preparatu u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży powinno być rozważane wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Decyzja o zastosowaniu powinna opierać się na indywidualnej ocenie klinicznej oraz aktualnej wiedzy medycznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Reddy 60 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru oraz jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. Zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego u kilku gatunków zwierząt przy narażeniu odpowiadającym warunkom klinicznym, co koreluje z obserwacjami klinicznymi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni zwiększenie aktywności enzymatycznej wątroby) sugerują niskie prawdopodobieństwo istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów i królików odnotowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5, a także zmniejszoną masę urodzeniową i opóźnienie wzrostu potomstwa, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dojrzewanie wątroby, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, guz macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, substancja czynna, tikagrelor, tikagrelor znakowany radioaktywnie, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, układ szkieletowy, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 8 mg + 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Caramlo, zawierającego kandesartan cyleksetylu i amlodypinę, wskazują na brak istotnej toksyczności w dawkach klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała zaburzenia porodu, takie jak opóźnienie terminu porodu, wydłużony czas trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach płodności u szczurów stosowano dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) bez wpływu na płodność, choć w innym badaniu zaobserwowano zmniejszenie stężenia gonadotropin, testosteronu oraz obniżoną jakość nasienia. Badania rakotwórczości amlodypiny (0,5-2,5 mg/kg/dobę) nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, amlodypina, amlodypiny bezylan, aparat przykłębuszkowy, erytrocyty, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kandesartan cyleksetylu, komórki Sertoliego, krwinki czerwone, opóźnienie porodu, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, spermatydy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, testosteron, toksyczność rozrodcza, zaburzenia porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sumilar HCT, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały brak teratogenności ramiprylu w badaniach na szczurach, królikach i małpach oraz brak zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Jednakże podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg mc/dobę samicom szczura w ciąży i laktacji powodowało trwałe uszkodzenia nerek potomstwa, manifestujące się poszerzeniem miedniczek nerkowych. U młodych szczurów obserwowano również nieodwracalne uszkodzenia nerek po pojedynczych dawkach. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg mc) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność młodych, natomiast dawki do 10 mg/kg mc/dobę (8-krotnie wyższe niż u ludzi w przeliczeniu na mg/m²) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
funkcja rozrodcza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, męski układ rozrodczy, parametr płodności, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność noworodków, ramipryl i amlodypina, rozwój nerek, spermatyda, testosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa płodu, właściwość teratogenna, wydłużenie porodu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak istotnego potencjału rakotwórczego, mimo że u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki terapeutycznej u ludzi) zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz limfocytach ludzkich (do 1000 μg/ml), nie wykazały genotoksycznego działania flukonazolu. Ponadto, doustne i pozajelitowe podawanie flukonazolu w dawkach do 20 mg/kg mc./dobę nie wpływało negatywnie na płodność szczurów obu płci.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt, opóźnienie kostnienia, płodność, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, test mutagenności, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycosyst 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach karcynogenicznych na myszach i szczurach, przy dawkach doustnych 2,5, 5 oraz 10 mg/kg/dobę (2-7-krotnie wyższych niż u ludzi), nie stwierdzono właściwości rakotwórczych, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Kompleksowe testy mutagenności, w tym testy na Salmonella typhimurium oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro (do stężenia 1000 µg/mL), wykazały brak działania mutagennego. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 20 mg/kg doustnie oraz do 75 mg/kg pozajelitowo.
badanie in vitro, badanie in vivo, dodatkowe żebro, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, Mycosyst, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, stężenie estrogenów, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, co potwierdzają badania na myszach i szczurach, gdzie dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, z wyjątkiem częstszego występowania gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Teratogenność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (25-320 mg/kg mc.), manifestującą się anatomicznymi zmianami u płodów, takimi jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia, falistość żeber, rozszczep podniebienia oraz nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, a także zwiększoną śmiertelnością zarodków przy najwyższych dawkach.
badanie niekliniczne, bezpieczeństwo stosowania flukonazolu, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, falistość żeber, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, układ kielichowo-miedniczkowy, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność