Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amlodipine Fair-Med 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Amlodipine Fair-Med

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania amlodypiny przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń dla ludzi w zakresie toksycznego wpływu na rozród, zaburzeń płodności oraz właściwości rakotwórczych i mutagennych.¹

Toksyczny wpływ na rozród

W badaniach przeprowadzonych na szczurach i myszach zaobserwowano istotne zaburzenia w procesie rozrodczym. Wykazano, że amlodypina powoduje opóźnienie porodu, przedłużony okres ciąży oraz znacząco obniża przeżywalność noworodków. Efekty te obserwowano po zastosowaniu dawek około 50-krotnie większych niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała).²

Wpływ na płodność

Przeprowadzono dwa niezależne badania oceniające potencjalny wpływ amlodypiny na płodność zwierząt laboratoryjnych:

• W pierwszym badaniu nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów, którym podawano amlodypinę w dawkach do 10 mg/kg/dobę (co stanowi 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla człowieka wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Badanie obejmowało podawanie leku samcom przez 64 dni i samicom przez 14 dni przed kryciem.³
• W drugim badaniu, samce szczurów otrzymywały amlodypinę bezylanu przez 30 dni w dawkach porównywalnych do dawek stosowanych u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg). W tym przypadku zaobserwowano istotne zmiany parametrów fizjologicznych związanych z płodnością, takie jak: zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w surowicy krwi oraz obniżenie gęstości spermy, liczby dojrzałych spermatydów i komórek Sertoliego.⁴

Właściwości rakotwórcze i mutagenne

Potencjalne właściwości rakotwórcze amlodypiny oceniano w długoterminowych badaniach na gryzoniach. Szczurom i myszom podawano lek w pokarmie przez okres 2 lat w trzech różnych dawkach: 0,5 mg/kg/dobę, 1,25 mg/kg/dobę i 2,5 mg/kg/dobę. W żadnej z badanych grup nie stwierdzono dowodów na działanie rakotwórcze leku.⁵

Warto zauważyć, że najwyższa stosowana dawka (2,5 mg/kg/dobę) w przypadku myszy była zbliżona do maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg), natomiast u szczurów była dwukrotnie większa od tej dawki (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Dawka ta była bliska maksymalnej tolerowanej dawce dla myszy, natomiast nie osiągnęła takiego poziomu u szczurów.⁶

Przeprowadzone testy mutagenności nie wykazały żadnego związku pomiędzy stosowaniem amlodypiny a występowaniem zmian genetycznych zarówno na poziomie genu, jak i chromosomu.⁷

Przelicznik dawek z badań przedklinicznych

Wszystkie porównania dawek między zwierzętami a ludźmi zostały oparte na standardzie wagi pacjenta wynoszącym 50 kg.⁸