przewlekła stabilna dławica piersiowa
Wskazanie

Przewlekła stabilna dławica piersiowa to zespół kliniczny charakteryzujący się nawracającym dyskomfortem w klatce piersiowej, najczęściej związanym z wysiłkiem fizycznym lub stresem emocjonalnym. Jest ona spowodowana niedokrwieniem mięśnia sercowego na skutek zwężenia tętnic wieńcowych, najczęściej na tle miażdżycy. Objawy są przewidywalne i powtarzalne, pojawiają się podczas wysiłku o podobnym natężeniu i ustępują po zaprzestaniu aktywności lub po zażyciu nitrogliceryny.

W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej stosuje się podejście farmakologiczne oraz niefarmakologiczne. Podstawą terapii jest modyfikacja czynników ryzyka choroby wieńcowej, w tym zaprzestanie palenia tytoniu, normalizacja ciśnienia tętniczego i stężenia lipidów, a także kontrola glikemii u osób z cukrzycą. Zaleca się również regularną aktywność fizyczną dostosowaną do możliwości pacjenta.

Farmakoterapia obejmuje leki przeciwdławicowe oraz zmniejszające ryzyko sercowo-naczyniowe. Wśród preparatów dostępnych w Polsce stosuje się: beta-adrenolityki (np. Metocard, Bisocard, Concor), antagonistów wapnia (np. Amlozek, Norvasc, Dilzem), długo działające azotany (np. Effox, Nitromint, Mono Mack), leki metaboliczne (np. Preductal MR), inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (np. Prestarium, Tritace, Enarenal) oraz kwas acetylosalicylowy w małej dawce (np. Acard, Polocard).

Jednym z największych wyzwań w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej jest utrzymanie długoterminowej adherencji pacjenta do zaleceń terapeutycznych, zwłaszcza że choroba ma charakter przewlekły i wymaga wieloletniego stosowania kilku leków jednocześnie. Problematyczne jest również występowanie tolerancji na azotany, co wymaga zastosowania schematu dawkowania z przerwą nocną. U niektórych pacjentów występują również działania niepożądane leków, takie jak hipotonia czy bradykardia po beta-adrenolitykach, obrzęki obwodowe po antagonistach wapnia, czy bóle głowy po azotanach, co może prowadzić do samowolnego przerywania terapii.

W przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego należy rozważyć rewaskularyzację mięśnia sercowego poprzez angioplastykę wieńcową (PCI) z implantacją stentu lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Wybór metody rewaskularyzacji zależy od charakterystyki zmian w tętnicach wieńcowych oraz chorób współistniejących.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl