sieć fibrynowa

Sieć fibrynowa to struktura przestrzenna utworzona z włókien fibryny, która powstaje w wyniku procesu krzepnięcia krwi. Fibryna jest nierozpuszczalnym białkiem, które tworzy się z rozpuszczalnego białka osocza – fibrynogenu, pod wpływem działania enzymu trombiny.

Proces tworzenia sieci fibrynowej rozpoczyna się od aktywacji kaskady krzepnięcia (drogi wewnątrzpochodnej lub zewnątrzpochodnej), co prowadzi do przekształcenia protrombiny w trombinę. Trombina odcina od cząsteczki fibrynogenu fibrynopeptydy A i B, przekształcając go w monomer fibryny. Monomery te łączą się spontanicznie, tworząc protofibryle, które następnie ulegają polimeryzacji i sieciowaniu przy udziale aktywowanego czynnika XIII, tworząc stabilną sieć fibrynową.

Sieć fibrynowa stanowi szkielet skrzepu, który zatrzymuje erytrocyty, leukocyty i płytki krwi, umożliwiając zatrzymanie krwawienia. Struktura ta jest kluczowym elementem hemostazy i gojenia ran. Zaburzenia w tworzeniu sieci fibrynowej mogą prowadzić do patologicznego krwawienia lub zakrzepicy.

W diagnostyce klinicznej ocena parametrów sieci fibrynowej ma istotne znaczenie w monitorowaniu zaburzeń krzepnięcia, stanów nadkrzepliwości oraz w ocenie skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego. Badania takie jak tromboelastografia czy test generacji trombiny pozwalają na ocenę dynamiki tworzenia i rozpadu sieci fibrynowej w czasie rzeczywistym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl