siatka fibrynowa

Siatka fibrynowa stanowi kluczowy element procesu krzepnięcia krwi, tworząc rusztowanie strukturalne dla powstającego skrzepu. Jest ona produktem końcowym kaskady krzepnięcia, formowanym przez przekształcenie rozpuszczalnego fibrynogenu w nierozpuszczalne włókna fibryny pod wpływem działania trombiny.

W procesie tworzenia siatki fibrynowej trombina odcina fragmenty fibrynopeptydów A i B z cząsteczki fibrynogenu, co prowadzi do ekspozycji miejsc wiążących i umożliwia spontaniczną polimeryzację monomerów fibryny. Powstające włókna są następnie stabilizowane przez czynnik XIIIa poprzez tworzenie wiązań krzyżowych, co znacząco zwiększa wytrzymałość mechaniczną skrzepu.

Prawidłowa struktura siatki fibrynowej ma fundamentalne znaczenie w hemostazii, stanowiąc nie tylko mechaniczną barierę zatrzymującą krwawienie, ale również rusztowanie dla migrujących komórek uczestniczących w procesach naprawczych. Zaburzenia w formowaniu siatki fibrynowej obserwuje się w wielu stanach patologicznych, w tym w koagulopatiach wrodzonych i nabytych, chorobach wątroby oraz podczas masywnych krwotoków.

W diagnostyce laboratoryjnej ocena tworzenia siatki fibrynowej jest możliwa poprzez testy tromboelastografii (TEG) oraz tromboelastometrii (ROTEM), które dostarczają cennych informacji o kinetyce formowania skrzepu, jego strukturze i stabilności, co ma istotne znaczenie w terapii zaburzeń krzepnięcia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl