BRUE
BRUE (Brief Resolved Unexplained Event) to termin medyczny wprowadzony w 2016 roku przez Amerykańską Akademię Pediatryczną, zastępujący dawniejsze określenie ALTE (Apparent Life-Threatening Event). BRUE odnosi się do nagłego, krótkotrwałego epizodu u niemowląt poniżej 1. roku życia, charakteryzującego się kombinacją objawów: zmianą kolorytu skóry (najczęściej sinica lub bladość), nieprawidłowym oddychaniem, zmianą napięcia mięśniowego (zwykle obniżenie) i/lub zmianą poziomu świadomości.
Kluczową cechą BRUE jest to, że zdarzenie ustępuje samoistnie, trwa krótko (zwykle poniżej 1 minuty) i pozostaje niewyjaśnione pomimo dokładnego wywiadu i badania przedmiotowego. Pacjentów z BRUE dzieli się na grupy niskiego i wysokiego ryzyka, co determinuje dalsze postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne. Do grupy niskiego ryzyka zalicza się niemowlęta powyżej 60. dnia życia, urodzone po 32. tygodniu ciąży, bez wcześniejszych epizodów BRUE, z epizodem trwającym krócej niż 1 minutę i niewymagające resuscytacji.
Diagnostyka BRUE powinna być zindywidualizowana i opierać się na dokładnym wywiadzie oraz badaniu przedmiotowym. U pacjentów z grupy niskiego ryzyka nie zaleca się rutynowego wykonywania badań obrazowych, laboratoryjnych czy hospitalizacji. Natomiast pacjenci z grupy wysokiego ryzyka wymagają pogłębionej diagnostyki i obserwacji szpitalnej, ponieważ epizod może być objawem poważniejszych schorzeń, takich jak infekcje, zaburzenia metaboliczne, kardiologiczne czy neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Epidemiologia
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) jest powszechnym zjawiskiem u niemowląt, szczególnie w pierwszych 4 miesiącach życia, z częstością występowania sięgającą 60-70%. Objawy ustępują samoistnie u około 60% niemowląt do 6. miesiąca życia i u 90% do 8-10 miesiąca. GERD, definiowana jako refluks powodujący objawy wpływające na funkcjonowanie lub powikłania, występuje u około 12,6-26,5% niemowląt, z tendencją do spadku częstości wraz z wiekiem. Czynniki ryzyka obejmują wcześniactwo, narażenie na dym tytoniowy, zaburzenia neurologiczne, przepuklinę rozworu przełykowego, astmę, mukowiscydozę oraz zaburzenia zdrowia psychicznego matki. Diagnostyka GERD opiera się głównie na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z możliwością zastosowania 24-godzinnego monitorowania pH przełyku oraz wielokanałowej impedancji śródprzełykowej (MII-pH), która wykazuje wyższą czułość, szczególnie u niemowląt z objawami pozaprzełykowymi.
atrezja przełyku, badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, badanie przesiewowe, BRUE, choroba refluksowa przełyku, cofanie treści żołądkowej, dolny zwieracz przełyku, dysplazja oskrzelowo-płucna, ekspozycja na dym tytoniowy, endoskopia przewodu pokarmowego, impedancja śródprzełykowa, karmienie piersią, monitorowanie pH przełyku, mózgowe porażenie dziecięce, mukowiscydoza, niska masa urodzeniowa, omeprazol, pH-metria, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekły kaszel, refluks kwaśny, refluks niekwaśny, refluks żołądkowo-przełykowy, ulewanie pokarmu, zaburzenie neurologiczne, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Ataki zatrzymania oddechu – Diagnostyka i diagnoza
Ataki zatrzymania oddechu (breath-holding spells) dotyczą około 5% zdrowych dzieci w wieku od 6 miesięcy do 6 lat, z największą częstością między 6 a 18 miesiącem życia. Wyróżnia się dwa typy ataków: sinicze (cyjanotyczne), charakteryzujące się płaczem, wstrzymaniem oddechu i sinicą, oraz blade (pallidotyczne), związane z bradykardią i bladością, często mylone z napadami drgawkowymi. Patogeneza nie jest w pełni poznana, ale sugeruje się rolę dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego oraz niedokrwistości z niedoboru żelaza, która może zwiększać wrażliwość na hipoksję i wpływać na metabolizm katecholamin. Typowa częstość ataków to 1-6 epizodów tygodniowo, choć u 25% dzieci mogą występować wielokrotne ataki dziennie. Diagnostyka opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym i wykluczeniu innych stanów, takich jak zaburzenia drgawkowe, kardiogenne omdlenia czy zespół wydłużonego QT.
atak blady, atak cyjanotyczny, atak siniczy, atak zatrzymania oddechu, badanie fizykalne, badanie podmiotowe, badanie przedmiotowe, BRUE, dysautonomia, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dziedziczenie autosomalne dominujące, elektroencefalografia, elektrokardiografia, ferrytyna, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, omdlenie kardiogenne, padaczka, wyładowanie drgawkowe, zaburzenie drgawkowe, zespół wydłużonego QT