alergenność
Alergenność to cecha substancji określająca jej zdolność do wywoływania reakcji alergicznych w organizmie. Substancje o wysokiej alergenności, zwane alergenami, mogą indukować nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego u osób predysponowanych genetycznie.
W praktyce klinicznej stopień alergenności substancji jest istotnym parametrem podczas diagnostyki i leczenia chorób alergicznych. Alergenność zależy od wielu czynników, m.in. od struktury molekularnej substancji, jej stabilności w środowisku, zdolności do pokonywania barier ochronnych organizmu oraz reaktywności z przeciwciałami IgE.
Ocena alergenności substancji może być przeprowadzana metodami in vitro (np. testy immunoenzymatyczne) oraz in vivo (testy skórne). W alergologii klinicznej znajomość profilu alergenności różnych substancji pozwala na opracowanie skutecznych strategii diagnostycznych, terapeutycznych oraz profilaktycznych, takich jak immunoterapia swoista czy eliminacja alergenów ze środowiska pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elidel 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne pimekrolimusa (Elidel 10 mg/g) wykazały, że substancja ta nie wywołuje działania genotoksycznego, karcynogennego ani fotokarcynogennego przy stosowaniu miejscowym na skórę. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły toksyczność jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych efektów. W badaniach doustnych u szczurów zaobserwowano wpływ na narządy rozrodcze i hormony płciowe przy dawkach 10-40 mg/kg mc/dobę (20-60-krotność maksymalnego narażenia u ludzi), z NOAEL dla płodności samic wynoszącą 10 mg/kg mc/dobę. U królików dawka 20 mg/kg mc/dobę (7-krotność maksymalnego narażenia) powodowała wzrost resorpcji zarodków, bez wpływu na liczbę żywych płodów.
alergenność, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, chłoniak, Elidel, embriotoksyczność, fotoalergia, fotokarcynogenność, fototoksyczność, genotoksyczność, hormony płciowe, karcynogenność, LOAEL, narażenie pacjenta, narządy rozrodcze, NOAEL, pimekrolimus, podanie miejscowe, resorpcja zarodków, toksyczność doustna, właściwości antygenne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Actair 300 IR
Tabletki podjęzykowe ACTAIR zawierają standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 300 IR na tabletkę. Ze względu na dużą masę cząsteczkową alergenów oraz ich właściwości fizykochemiczne, absorpcja systemowa po podaniu podjęzykowym jest bardzo niska lub znikoma. W efekcie terapeutycznym ACTAIR nie odzwierciedla się stężenie alergenów we krwi, co odróżnia ten preparat od konwencjonalnych leków, których skuteczność zależy od parametrów farmakokinetycznych takich jak Cmax, AUC czy t1/2. Działanie immunomodulujące zachodzi lokalnie w błonie śluzowej jamy ustnej i układzie immunologicznym, a nie poprzez dystrybucję ogólnoustrojową.
absorpcja układowa, alergenność, badanie farmakokinetyczne, biodostępność systemowa, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dyfuzja bierna, działanie immunomodulujące, efekt terapeutyczny, okres półtrwania, punktowy test skórny, stężenie leku we krwi, substancja czynna, tabletka podjęzykowa, układ immunologiczny, wskaźnik reaktywności, wyciąg alergenu roztocza kurzu domowego