immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej
Immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej (VZIG – Varicella-Zoster Immune Globulin) to preparat zawierający przeciwciała przeciwko wirusowi Varicella-Zoster, wywołującemu ospę wietrzną i półpasiec. Jest pozyskiwana z osocza dawców z wysokim mianem przeciwciał przeciwko temu wirusowi.
Preparat ten stosowany jest głównie w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z grupy wysokiego ryzyka, które miały kontakt z wirusem ospy wietrznej i nie były wcześniej zaszczepione lub nie przechodziły choroby. Do grup tych należą: noworodki matek, które zachorowały na ospę wietrzną na 5 dni przed lub 2 dni po porodzie, pacjenci z obniżoną odpornością, kobiety ciężarne bez odporności na ospę wietrzną oraz wcześniaki.
Immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej powinna być podana jak najszybciej po ekspozycji, optymalnie w ciągu 96 godzin, choć może być skuteczna nawet do 10 dni po kontakcie. Podawana jest domięśniowo w dawce zależnej od masy ciała pacjenta. Preparat ten nie zapobiega całkowicie rozwojowi choroby, ale zmniejsza ryzyko jej wystąpienia i łagodzi jej przebieg.
Należy pamiętać, że immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej nie jest substytutem aktywnej immunizacji, którą stanowi szczepionka przeciw ospie wietrznej. W praktyce klinicznej preparaty VZIG są stopniowo zastępowane przez immunoglobulinę ludzką podawaną dożylnie (IVIG), która również zawiera odpowiednie przeciwciała.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw ospie wietrznej – Leczenie
Szczepionka przeciw ospie wietrznej (Varivax) to żywa atenuowana szczepionka, która indukuje długotrwałą odpowiedź immunologiczną, zapewniającą 90-98% skuteczność po podaniu dwóch dawek (pierwsza dawka w wieku 12-15 miesięcy, druga w 4-6 lat u dzieci; u młodzieży i dorosłych dwie dawki w odstępie 4-8 tygodni). Szczepienie jest również efektywne jako profilaktyka poekspozycyjna, szczególnie gdy podane w ciągu 3 dni od kontaktu (skuteczność ~90%) lub do 5 dni (~70%). Szczepionka jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży, osób z ciężkim immunosupresją, aktywną gruźlicą oraz po ciężkich reakcjach alergicznych na składniki preparatu. Po szczepieniu zaleca się unikanie ciąży przez minimum 4 tygodnie. Działania niepożądane są zwykle łagodne i obejmują miejscowe reakcje, łagodną gorączkę oraz wysypkę o niskim nasileniu.
acyklowir, dysfagia, famcyklowir, immunoglobulina, immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwhistaminowy, mukowiscydoza, ospa wietrzna, półpasiec, profilaktyka poekspozycyjna, przełomowe zakażenie, reakcja anafilaktyczna, szczepionka atenuowana, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka Shingrix, walacyklowir, wirus ospy wietrznej, wirus varicella zoster, wtórna infekcja bakteryjna, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw ospie wietrznej – Zapobieganie i profilaktyka
Szczepionka przeciw ospie wietrznej (Varicella-Zoster Virus, VZV) wykazuje wysoką skuteczność w profilaktyce pierwotnej i poekspozycyjnej (PEP). Dwudawkowy schemat szczepienia, zalecany przez CDC, obejmuje podanie pierwszej dawki w wieku 12-15 miesięcy, a drugiej w 4-6 roku życia u dzieci, oraz dwie dawki w odstępie co najmniej 28 dni u młodzieży i dorosłych bez wcześniejszej odporności. Skuteczność szczepionki wynosi około 98% u dzieci i 75% u dorosłych, a ochrona utrzymuje się co najmniej 11-20 lat. Szczepionka podana w ciągu 3-5 dni od ekspozycji na VZV zmniejsza ryzyko zachorowania lub łagodzi przebieg choroby, z efektywnością PEP sięgającą do 80% przy podaniu w ciągu 3 dni. Szczególnie wskazane jest szczepienie osób z grup ryzyka, w tym kobiet w wieku rozrodczym, pracowników ochrony zdrowia oraz osób mających kontakt z immunosupresyjnymi pacjentami.
acyklowir, chemioterapia, ciężki niedobór odporności, działanie niepożądane, immunoglobulina dożylna, immunoglobulina przeciw wirusowi ospy wietrznej, immunoglobulina przeciwwirusowa, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwwirusowy, mukowiscydoza, obniżona odporność, odporność komórkowa, ospa wietrzna, półpasiec, profilaktyka poekspozycyjna, przegląd Cochrane, randomizowane badanie kliniczne, reakcja anafilaktyczna, status immunologiczny, szczepionka przeciw ospie wietrznej, walacyklowir, wirus ospy wietrznej, wyszczepialność, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, żywy atenuowany wirus