gen mcr-1
Gen mcr-1 (mobilized colistin resistance) to gen kodujący oporność bakterii na kolistynę, antybiotyk polipeptydowy z grupy polimyksyn, uznawany za lek ostatniej szansy w leczeniu zakażeń wywołanych przez wielolekooporne bakterie Gram-ujemne. Gen mcr-1 został po raz pierwszy zidentyfikowany w 2015 roku w Chinach u szczepów Escherichia coli wyizolowanych od zwierząt hodowlanych oraz pacjentów.
Oporność na kolistynę związana z obecnością genu mcr-1 jest przekazywana horyzontalnie poprzez plazmidy, co umożliwia szybkie rozprzestrzenianie się tej oporności między różnymi gatunkami bakterii. Mechanizm oporności polega na modyfikacji lipopolisacharydu (LPS) bakteryjnej błony zewnętrznej poprzez dodanie fosfoetanoloaminy do lipidu A, co zmniejsza powinowactwo kolistyny do błony komórkowej bakterii.
Pojawienie się i rozprzestrzenianie genu mcr-1 stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, gdyż ogranicza opcje terapeutyczne w leczeniu zakażeń wielolekoopornymi bakteriami Gram-ujemnymi. Monitoring występowania genu mcr-1 jest istotnym elementem nadzoru nad opornością na antybiotyki, szczególnie w kontekście potencjalnego ryzyka jednoczesnego występowania tego genu z innymi mechanizmami oporności, takimi jak wytwarzanie karbapenemaz.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Kolistymetat sodowy, będący prolekiem kolistyny (polimyksyny E), wykazuje bakteriobójcze działanie zależne od stężenia wobec bakterii Gram-ujemnych poprzez uszkodzenie ich błony zewnętrznej. Mechanizm oporności opiera się na modyfikacjach lipopolisacharydów (LPS) błony zewnętrznej, głównie przez zastępowanie grup fosforanowych etanoloaminą lub aminoarabinozą, co jest charakterystyczne dla szczepów naturalnie opornych, takich jak Proteus mirabilis czy Burkholderia cepacia. Istnieje oporność krzyżowa między kolistyną a polimyksyną B, jednak oporność na kolistynę nie implikuje oporności na inne klasy antybiotyków. W terapii istotnym parametrem farmakodynamicznym jest współczynnik faUC/MIC, który koreluje z efektywnością kliniczną leku.
aktywność przeciwbakteryjna, bakterie Gram-ujemne, błona komórkowa bakterii, błona zewnętrzna bakterii, Burkholderia cepacia, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, EUCAST, gen mcr-1, kolistymetat sodowy, kolistyna, lek przeciwbakteryjny, lipopolisacharydy, metoda mikrorozcieńczeń, minimalne stężenie hamujące, oporność krzyżowa, polimyksyna, polimyksyna B, proszek do sporządzania roztworu, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do nebulizacji, szczep oporny, szczep wrażliwy -
Leksykon leków
Kolistymetat sodowy, będący prolekiem kolistyny, należy do grupy polimyksyn (ATC: J01XB01) i jest stosowany głównie w terapii zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, ze względu na swoje działanie polegające na uszkadzaniu błony komórkowej drobnoustrojów. Preparat dostępny jest w formie proszku do nebulizacji o dawkach 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m., rozpuszczanych odpowiednio w 3 ml i 4 ml roztworu o pH 6,5-8,5. Mechanizm oporności na kolistynę obejmuje modyfikacje lipopolisacharydów (LPS) w błonie komórkowej bakterii, co uniemożliwia wiązanie leku, a oporność krzyżowa występuje między kolistyną a polimyksyną B. Warto podkreślić, że oporność na polimyksyny nie przekłada się na oporność na inne klasy antybiotyków, co jest istotne w leczeniu infekcji wielolekoopornych.
bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa bakterii, Burkholderia cepacia, dawka nasycająca, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, gen mcr-1, kolistymetat sodowy, kolistyna, lek polipeptydowy, lek przeciwbakteryjny, lipopolisacharyd, mikrorozcieńczenie w bulionie, minimalne stężenie hamujące, oporność krzyżowa, polimyksyna, polimyksyna B, polimyksyna E, Proteus mirabilis, Pseudomonas, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do nebulizacji, terapia przeciwbakteryjna, współczynnik fAUC/MIC
