mikrorozcieńczenie w bulionie
Mikrorozcieńczenie w bulionie to jedna z kluczowych metod wykorzystywanych w diagnostyce mikrobiologicznej do określania wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki lub inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Technika ta polega na seryjnym rozcieńczaniu badanej substancji w podłożu płynnym (bulionie), a następnie dodawaniu do każdego rozcieńczenia standardowej ilości zawiesiny badanego mikroorganizmu.
Metoda mikrorozcieńczeń w bulionie umożliwia wyznaczenie minimalnego stężenia hamującego (MIC – Minimal Inhibitory Concentration), czyli najniższego stężenia antybiotyku, które hamuje widoczny wzrost bakterii. Wykonuje się ją najczęściej na płytkach mikrotitracyjnych z 96 dołkami, co pozwala na jednoczesne badanie wielu próbek i znacząco zwiększa efektywność diagnostyki.
Zaletami tej metody są wysoka powtarzalność, możliwość automatyzacji procesu oraz uzyskiwanie ilościowych wyników wrażliwości mikroorganizmów na badane substancje. Mikrorozcieńczenia w bulionie stanowią referencyjną metodę w badaniach lekowrażliwości drobnoustrojów i są szeroko stosowane zarówno w diagnostyce klinicznej, jak i w badaniach naukowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Kolistymetat sodowy jest prolekiem, który po hydrolizie uwalnia kolistynę – polipeptydowy antybiotyk z grupy polimyksyn, działający selektywnie na bakterie Gram-ujemne poprzez uszkodzenie ich błony zewnętrznej. Mechanizm ten opiera się na interakcji kolistyny z lipopolisacharydami błony, co prowadzi do utraty integralności błony komórkowej i śmierci komórki bakteryjnej. Skuteczność kliniczna leku koreluje z parametrem farmakodynamicznym fAUC/MIC, co podkreśla konieczność stosowania dawki nasycającej dla szybkiego osiągnięcia terapeutycznego stężenia. Oporność na kolistymetat sodowy wynika z modyfikacji grup fosforanowych lipopolisacharydów (substytucja etanoloaminą lub aminoarabinozą), co uniemożliwia wiązanie leku z błoną. Naturalna oporność występuje u takich bakterii jak Burkholderia cepacia, Proteus spp., Providencia spp. i Serratia spp. Występuje oporność krzyżowa między kolistyną a polimyksyną B, jednak mechanizm działania różni się od innych antybiotyków, co pozwala na stosowanie kolistymetatu sodowego w zakażeniach wielolekoopornych.
Achromobacter xylosoxidans, acinetobacter baumannii, bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa bakterii, Burkholderia cepacia, dawka nasycająca, działanie bakteriobójcze, EUCAST, Haemophilus influenzae, integralność błony, Klebsiella, kolistymetat sodowy, kolistyna, lek przeciwbakteryjny, lipopolisacharyd, mechanizm działania, mikrorozcieńczenie w bulionie, minimalne stężenie hamujące, oporność bakterii, oporność krzyżowa, polimyksyna, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Stenotrophomonas maltophilia, szczep wielolekooporny, wartość graniczna MIC, współczynnik fAUC/MIC, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna -
Leksykon leków
Kolistymetat sodowy, będący prolekiem kolistyny, należy do grupy polimyksyn (ATC: J01XB01) i jest stosowany głównie w terapii zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, ze względu na swoje działanie polegające na uszkadzaniu błony komórkowej drobnoustrojów. Preparat dostępny jest w formie proszku do nebulizacji o dawkach 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m., rozpuszczanych odpowiednio w 3 ml i 4 ml roztworu o pH 6,5-8,5. Mechanizm oporności na kolistynę obejmuje modyfikacje lipopolisacharydów (LPS) w błonie komórkowej bakterii, co uniemożliwia wiązanie leku, a oporność krzyżowa występuje między kolistyną a polimyksyną B. Warto podkreślić, że oporność na polimyksyny nie przekłada się na oporność na inne klasy antybiotyków, co jest istotne w leczeniu infekcji wielolekoopornych.
bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa bakterii, Burkholderia cepacia, dawka nasycająca, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, gen mcr-1, kolistymetat sodowy, kolistyna, lek polipeptydowy, lek przeciwbakteryjny, lipopolisacharyd, mikrorozcieńczenie w bulionie, minimalne stężenie hamujące, oporność krzyżowa, polimyksyna, polimyksyna B, polimyksyna E, Proteus mirabilis, Pseudomonas, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do nebulizacji, terapia przeciwbakteryjna, współczynnik fAUC/MIC
