rumień pohistaminowy
Rumień pohistaminowy to reakcja skórna, która pojawia się po podaniu histaminy lub uwolnieniu jej w skórze w wyniku różnych bodźców. Charakteryzuje się zaczerwienieniem skóry (rumieniem) oraz często obrzękiem i uczuciem ciepła w miejscu reakcji.
Jest to typowy objaw reakcji alergicznej lub pseudoalergicznej, gdy komórki tuczne (mastocyty) uwalniają histaminę, która rozszerza naczynia krwionośne, zwiększa ich przepuszczalność i stymuluje zakończenia nerwowe. Rumień pohistaminowy może występować jako składowa odpowiedzi w testach skórnych, reakcjach na leki, pokarmach czy po ukąszeniach owadów.
W diagnostyce alergologicznej rumień pohistaminowy jest istotnym elementem oceny w testach punktowych (prick test) i śródskórnych, gdzie histamina służy jako kontrola dodatnia. Nasilenie rumienia jest często mierzone i porównywane z reakcją na badane alergeny.
Leczenie rumienia pohistaminowego obejmuje przede wszystkim eliminację czynnika wywołującego oraz stosowanie leków przeciwhistaminowych, które blokują receptory H1 i hamują działanie histaminy. W przypadkach ciężkich reakcji mogą być wymagane glikokortykosteroidy lub adrenalinę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Allefin Allergy, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazującym wysokie powinowactwo (Ki = 3,2 nmol/l) oraz długi okres półtrwania dysocjacji od receptorów (115 ± 38 minut). Po jednorazowym podaniu dawki 5 mg blokada receptorów H1 wynosi 90% po 4 godzinach i utrzymuje się na poziomie 57% po 24 godzinach. W badaniach klinicznych lewocetyryzyna wykazała istotną przewagę nad placebo i desloratadyną w hamowaniu objawów pohistaminowych, takich jak bąbel i rumień, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001). Ponadto, lek wykazuje szybkie działanie łagodzące objawy alergiczne, zaczynając już po 1 godzinie od podania, oraz hamuje migrację eozynofilów i uwalnianie VCAM-1, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych, choroba atopowa, desloratadyna, enancjomer cetyryzyny, eotaksyna, jakość życia zależna od zdrowia, komora Boydena, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1, rumień pohistaminowy, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza, uwalnianie histaminy, VCAM-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fenistil 1 mg/ml
Dimetyndenu maleinian, substancja czynna leku Fenistil (1 mg/ml, krople doustne), jest antagonistą receptorów histaminowych H1 z grupy pochodnych alkiloaminowych (kod ATC: R06AB03). Mechanizm działania polega na blokowaniu wiązania histaminy z receptorami H1, co zapobiega rozwojowi objawów alergicznych, takich jak obrzęk, zaczerwienienie i świąd. Dodatkowo dimetyndenu maleinian wykazuje działanie antagonistyczne wobec kinin oraz słabe działanie przeciwcholinergiczne, co rozszerza spektrum terapeutyczne leku. Kluczowym efektem farmakodynamicznym jest zmniejszenie nadmiernej przepuszczalności naczyń włosowatych, co jest istotne w reakcjach nadwrażliwości typu wczesnego. Współpodawanie z lekami przeciwhistaminowymi działającymi na receptory H2 prowadzi do całkowitego zahamowania wpływu histaminy na układ krążenia, co może być korzystne w ciężkich reakcjach alergicznych.
ciężka reakcja alergiczna, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwcholinergiczne, histamina, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość typu wczesnego, objaw alergiczny, obrzęk skóry, przepuszczalność naczyń włosowatych, reakcja alergiczna, reakcja skórna, receptor H2, receptor histaminowy H1, rumień pohistaminowy, stan alergiczny, świąd