enancjomer cetyryzyny

Enancjomer cetyryzyny, znany jako lewocetryzyna, jest farmakologicznie aktywnym prawoskrętnym enancjomerem cetyryzyny. Cetryzyna jest mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów, lecz to właśnie lewocetryzyna (R-enantiomer) wykazuje znacznie silniejsze działanie przeciwhistaminowe.

Lewocetryzyna jest selektywnym antagonistą receptorów histaminowych H1, stosowanym w leczeniu objawów alergii, takich jak katar sienny, pokrzywka czy atopowe zapalenie skóry. W porównaniu do cetyryzyny, lewocetryzyna charakteryzuje się dwukrotnie wyższym powinowactwem do receptorów H1, co pozwala na stosowanie jej w mniejszych dawkach przy zachowaniu podobnej skuteczności klinicznej.

Farmakokinetyka lewocetryzyny obejmuje szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiąganie maksymalnego stężenia w osoczu po około 0,9 godziny oraz długi okres półtrwania wynoszący około 8-9 godzin. Lek jest wydalany głównie przez nerki w formie niezmienionej, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetryzyna cechuje się minimalnym przenikaniem przez barierę krew-mózg, co przekłada się na zredukowane działanie sedatywne w porównaniu do starszych preparatów przeciwhistaminowych. Profil bezpieczeństwa lewoceteryzyny jest korzystny, a najczęstsze działania niepożądane obejmują suchość w jamie ustnej, zmęczenie i bóle głowy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl