Interakcje leku
Nossin 5 mg

Lewocetyryzyna, będąca aktywnym enancjomerem cetyryzyny, wykazuje profil interakcji lekowych oparty głównie na danych dotyczących racematu cetyryzyny. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z lekami takimi jak fenazon, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd oraz diazepam. Przy jednoczesnym podawaniu teofiliny w dawce 400 mg/dobę obserwowano zmniejszenie klirensu cetyryzyny o około 16%, co ma niewielkie znaczenie kliniczne. Natomiast rytonawir (600 mg dwa razy na dobę) zwiększa ekspozycję na cetyryzynę o około 40%, co może nasilać działania niepożądane leku, a jednocześnie zmniejsza ekspozycję na rytonawir o 11%. Lewocetyryzyna nie zmniejsza stopnia wchłaniania przy podaniu z pokarmem, jednak spowalnia szybkość absorpcji, co może wpływać na czas początku działania leku.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lewocetyryzyna, jako aktywny enancjomer cetyryzyny, wykazuje określony profil interakcji z innymi lekami, który należy uwzględnić podczas prowadzenia terapii. Badania dotyczące bezpośrednich interakcji samej lewocetyryzyny nie zostały przeprowadzone w pełnym zakresie, jednak dostępne są dane dotyczące racematu – cetyryzyny, które można zastosować w ocenie potencjalnych interakcji lewocetyryzyny dichlorowodorku.1

Interakcje z lekami o potencjalnym znaczeniu klinicznym

Badania z raceniczną formą cetyryzyny nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji z kilkoma powszechnie stosowanymi lekami, takimi jak fenaz on, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd i diazepam. Analizując te dane, można przyjąć podobny profil bezpieczeństwa dla lewocetyryzyny, która jest czynnym farmakologicznie enancjomerem cetyryzyny.2

Interakcje z teofiliną

W badaniach klinicznych zaobserwowano, że przy wielokrotnym podawaniu teofiliny (w dawce 400 mg raz na dobę) występowało niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny, wynoszące około 16%. Jest to interakcja o niewielkim znaczeniu klinicznym, jednak należy ją uwzględnić u pacjentów jednocześnie przyjmujących oba te leki. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii, równoczesne podawanie cetyryzyny nie wykazało wpływu na ekspozycję organizmu na teofilinę.3

Interakcje z rytonawirem

Jednoczesne stosowanie rytonawiru w dawce 600 mg dwa razy na dobę z cetyryzyną (10 mg na dobę) powodowało zwiększenie całkowitego wpływu cetyryzyny na organizm o około 40%. Jest to istotna klinicznie interakcja, która może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lewocetyryzyny. Interesującym aspektem tej interakcji jest również niewielkie zmniejszenie (o 11%) ekspozycji na rytonawir podczas jednoczesnego stosowania z cetyryzyną.4

Interakcje z pokarmem

Przyjmowanie lewocetyryzyny wraz z pokarmem nie zmniejsza stopnia jej wchłaniania, wpływa natomiast na szybkość absorpcji leku. Jest to istotna informacja z punktu widzenia praktyki klinicznej, szczególnie w kontekście początku działania leku. Pacjentom, u których szybki początek działania jest pożądany, można zalecić przyjmowanie leku na czczo.5

Interakcje lewocetyryzyny z alkoholem

Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z alkoholem wymaga szczególnej ostrożności. U pacjentów wrażliwych może dojść do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Skutkuje to znaczącym obniżeniem czujności i zdolności reagowania, co może stwarzać zagrożenie podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji, jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.6

Mimo że lewocetyryzyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji i charakteryzuje się mniejszym przechodzeniem przez barierę krew-mózg niż leki pierwszej generacji, to jednak interakcja z alkoholem może być klinicznie istotna. Pacjenci powinni zostać wyraźnie poinformowani o konieczności unikania spożywania alkoholu podczas terapii lewocetyryzyny, szczególnie jeśli planują prowadzenie pojazdów lub wykonywanie innych czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Interakcje z lekami hamującymi czynność OUN

Lewocetyryzyna może wchodzić w interakcje z innymi środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Dotyczy to w szczególności leków takich jak:

  • Benzodiazepiny i inne leki nasenne
  • Opioidy
  • Barbiturany
  • Leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym
  • Leki przeciwpsychotyczne
  • Niektóre leki przeciwdrgawkowe

Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z wymienionymi grupami leków może prowadzić do nasilenia działania sedatywnego i znaczącego obniżenia czujności i zdolności reagowania. U pacjentów wrażliwych może to powodować nadmierną senność, zaburzenia koordynacji ruchowej i wydłużony czas reakcji.7

Tabela interakcji lewocetyryzyny

Substancja wchodząca w interakcję Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Alkohol Nasilenie działania depresyjnego na OUN, obniżenie czujności i zdolności reagowania Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, poinformować pacjenta o zagrożeniach
Inne leki hamujące czynność OUN (benzodiazepiny, opioidy, barbiturany) Nasilenie działania sedatywnego, obniżenie czujności i zdolności reagowania Wysoki Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki jednego lub obu leków
Rytonawir Zwiększenie ekspozycji na cetyryzę o ok. 40%, zmniejszenie ekspozycji na rytonawir o 11% Średni Monitorować pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych lewocetyryzyny
Teofilina Zmniejszenie klirensu cetyryzyny o 16%, brak wpływu na ekspozycję na teofilinę Niski Zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawkowania
Fenaz on Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Pseudoefedryna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Cymetydyna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Ketokonazol Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Erytromycyna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Azytromycyna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Glipizyd Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Diazepam Brak istotnych klinicznie interakcji w badaniach z cetyryzyną, jednak jako lek z grupy benzodiazepin może teoretycznie nasilać działanie sedatywne Niski do średniego Zachować ostrożność u pacjentów wrażliwych
Pokarm Nie zmniejsza stopnia wchłaniania lewocetyryzyny, zmniejsza szybkość wchłaniania Niski Można przyjmować niezależnie od posiłków, w celu szybszego działania zaleca się przyjmowanie na czczo

Uwagi dotyczące potencjalnych interakcji

Należy zauważyć, że dla lewocetyryzyny nie przeprowadzono pełnych badań interakcji z induktorami CYP3A4, które mogłyby potencjalnie przyspieszyć metabolizm leku. Wnioski dotyczące profilu interakcji lewocetyryzyny opierają się w dużej mierze na danych uzyskanych z badań racematu cetyryzyny.8

W praktyce klinicznej szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących jednocześnie lewocetyryzę i leki o potencjale sedatywnym, w tym alkohol. W tych przypadkach zaleca się szczegółowy instruktaż pacjenta oraz rozważenie modyfikacji dawkowania jednego lub obu leków, jeśli jest to konieczne.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl