przewlekła encefalopatia pourazowa
Przewlekła encefalopatia pourazowa (CTE, Chronic Traumatic Encephalopathy) to postępująca choroba neurodegeneracyjna wywoływana przez powtarzające się urazy głowy i wstrząśnienia mózgu. Schorzenie to charakteryzuje się gromadzeniem nieprawidłowo sfosforylowanego białka tau w mózgu, co prowadzi do jego stopniowej degeneracji.
Choroba najczęściej występuje u sportowców uprawiających dyscypliny kontaktowe (boks, piłka nożna, hokej, futbol amerykański), żołnierzy oraz osób narażonych na powtarzające się mikrourazy głowy. Objawy CTE rozwijają się stopniowo, często pojawiając się dopiero wiele lat po ustaniu ekspozycji na urazy. Wśród manifestacji klinicznych dominują zaburzenia poznawcze, problemy z pamięcią, zmiany osobowości, impulsywność, agresja, depresja oraz myśli samobójcze.
Diagnostyka CTE za życia pacjenta pozostaje wyzwaniem, gdyż pewne rozpoznanie możliwe jest tylko w badaniu pośmiertnym mózgu. Współczesne techniki neuroobrazowania (MRI, PET) oraz biomarkery płynu mózgowo-rdzeniowego mogą wspomóc diagnostykę różnicową. Obecnie nie istnieje skuteczne leczenie przyczynowe CTE, a terapia skupia się na łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia pacjentów. Najważniejszą strategią pozostaje profilaktyka pierwotna poprzez ograniczanie ekspozycji na urazy głowy i wdrażanie odpowiednich protokołów postępowania po wstrząśnieniu mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Urazowe uszkodzenie mózgu – Etiologia i przyczyny
Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) definiuje się jako uszkodzenie funkcji lub struktury mózgu spowodowane siłą zewnętrzną, obejmujące urazy penetrujące i niepenetrujące. Klasyfikacja TBI uwzględnia ciężkość urazu: łagodne (wstrząśnienie mózgu, >75% przypadków), umiarkowane oraz ciężkie, często związane z utratą przytomności i śpiączką. Uszkodzenia dzielą się na pierwotne (stłuczenia, krwawienia, uszkodzenia neuronalne) oraz wtórne (obrzęk mózgu, niedotlenienie, wzrost ciśnienia śródczaszkowego). Główne przyczyny TBI to upadki (48-50% hospitalizacji, szczególnie u osób >65 r.ż. i dzieci), wypadki komunikacyjne (14-20%), urazy sportowe (10-15%), przemoc (10-11%) oraz urazy bojowe. Mechanizmy uszkodzeń obejmują m.in. coup-contrecoup oraz rozlane uszkodzenie aksonalne (DAI), które jest charakterystyczne dla urazów z gwałtownym przyspieszeniem-hamowaniem i może prowadzić do trwałej niepełnosprawności.
choroba Alzheimera, ciśnienie śródczaszkowe, gen APOE-e4, hipoksja mózgu, krwawienie śródczaszkowe, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok podtwardówkowy, mechanizm coup-contrecoup, obrzęk mózgu, padaczka pourazowa, przewlekła encefalopatia pourazowa, rozlane uszkodzenie aksonalne, stłuczenie mózgu, upadek z wysokości, uraz niepenetrujący, uraz penetrujący, urazowe uszkodzenie mózgu, uszkodzenie tkanki mózgowej, wgłobienie mózgu, wstrząśnienie mózgu, zaburzenie lękowe, zespół dziecka potrząsanego, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół poudarowy – Epidemiologia
Zespół poudarowy (PCS) definiowany jest jako utrzymujące się ponad 3 miesiące objawy po łagodnym urazie mózgu (mTBI). Epidemiologia PCS jest zróżnicowana, z częstością występowania wahającą się od 11% do 64%, zależnie od kryteriów diagnostycznych i populacji. Szacuje się, że około 15% pacjentów po mTBI rozwija PCS, a u dzieci i młodzieży odsetek ten wynosi około 25,3%. Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską, wcześniejsze zaburzenia lękowe, historię bólów głowy, wcześniejsze urazy mózgu, niski status społeczno-ekonomiczny oraz toczące się procesy sądowe. Objawy PCS są subiektywne i obejmują zmęczenie (21,7%), ból głowy (55% wśród zmęczonych pacjentów) oraz zaburzenia poznawcze i emocjonalne. Mediana czasu trwania PCS wynosi około 7 miesięcy, a u 11,8% pacjentów objawy utrzymują się ponad 2 lata. Diagnostyka jest utrudniona brakiem obiektywnych testów i nakładaniem się symptomów z innymi schorzeniami, takimi jak migreny czy zaburzenia psychiczne.
biomarker surowicy, ból głowy, depresja, łagodny uraz mózgu, migrenowy ból głowy, objaw emocjonalny, objaw fizyczny, objaw poznawczy, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewlekła encefalopatia pourazowa, status funkcjonalny, symptomatologia, uraz głowy, uraz mózgu, wstrząśnienie mózgu, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zaburzenie psychiczne, zespół bólu przewlekłego, zespół objawów poudarowych, zespół poudarowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół poudarowy – Objawy
Zespół poudarowy (persistent post-concussive symptoms, PPCS) to zespół objawów utrzymujących się powyżej 4 tygodni po lekkim urazie mózgu, najczęściej po wstrząśnieniu. Objawy obejmują dolegliwości fizyczne (np. bóle głowy, zawroty głowy, nadwrażliwość na światło i dźwięk), poznawcze (trudności z pamięcią, koncentracją, funkcjami wykonawczymi), emocjonalne (lęk, depresja, drażliwość) oraz zaburzenia snu (bezsenność, nadmierna senność). Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 7-10 dni po urazie i utrzymują się ponad 3 miesiące, a u 10-15% pacjentów mogą trwać rok lub dłużej. Częstość występowania zespołu poudarowego szacuje się na 10-20% po wstrząśnieniu, choć dane wskazują na możliwe niedoszacowanie. Czynniki ryzyka to m.in. wiek (20-30 lat, ale także starszy wiek), wcześniejsze urazy mózgu, historia chorób psychicznych, płeć żeńska oraz współistniejące zaburzenia neurologiczne. Ciężkość początkowego urazu nie koreluje z ryzykiem rozwoju PPCS, jednak nasilenie wczesnych objawów wstrząśnienia wiąże się z dłuższym czasem powrotu do zdrowia.
bezsenność, ból głowy napięciowy, bóle głowy, czynniki ryzyka, jakość życia pacjenta, lekki uraz mózgu, mgła mózgowa, migrena, nadwrażliwość na światło, objawy poudarowe, przewlekła encefalopatia pourazowa, przewlekłe zmęczenie, szumy uszne, wstrząśnienie mózgu, zaburzenia funkcji wykonawczych, zaburzenia koncentracji, zaburzenia nastroju, zaburzenia pamięci, zaburzenia przetwarzania informacji, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół poudarowy, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Uraz głowy i wstrząśnienie mózgu – Objawy
Wstrząśnienie mózgu (mTBI) jest łagodnym urazem mózgu powstałym na skutek mechanicznego przesunięcia mózgu w czaszce, często bez utraty przytomności (występuje w ~10% przypadków). Objawy obejmują ból głowy, zawroty, nudności, zaburzenia widzenia, zmęczenie, a także deficyty poznawcze takie jak dezorientacja, trudności z koncentracją i pamięcią krótkotrwałą. Przebieg kliniczny dzieli się na fazę ostrą (24-48h), podostrą (1-2 tygodnie) oraz fazę zdrowienia, z typowym czasem ustępowania objawów u dorosłych wynoszącym 10-14 dni, a u dzieci do 4 tygodni. Objawy utrzymujące się powyżej 3-4 tygodni definiują zespół pourazowy (PCS), który dotyka 11,4-38,7% pacjentów i może obejmować przewlekłe bóle głowy, zaburzenia poznawcze, równowagi oraz zmiany nastroju. Czynniki wpływające na przebieg to wiek, płeć, historia urazów, nasilenie objawów początkowych oraz współistniejące schorzenia.
anizokoria, ból głowy, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, dezorientacja, mgła mózgowa, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, nudności i wymioty, obrzęk mózgu, płynotok uszny, podwójne widzenie, przewlekła encefalopatia pourazowa, szumy uszne, udar mózgu, uraz głowy, urazowe uszkodzenie mózgu, utrata przytomności, utrata węchu, wstrząśnienie mózgu, zaburzenia lękowe, zaburzenia mowy, zaburzenia nastroju, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy, zespół drugiego uderzenia, zespół pourazowy - Leksykon chorób i schorzeń
Wstrząs mózgu – Objawy
Wstrząs mózgu (mTBI) to łagodny uraz traumatyczny mózgu, wynikający z gwałtownego przemieszczenia mózgu w czaszce, prowadzący do zmian chemicznych i uszkodzeń komórek nerwowych. Objawy obejmują szeroki zakres dolegliwości fizycznych (ból głowy, nudności, zaburzenia równowagi, diplopia, fotofobię, tinnitus), poznawczych (dezorientacja, amnezja, trudności z koncentracją i przetwarzaniem informacji) oraz emocjonalnych (drażliwość, depresja, lęk). Objawy mogą pojawić się natychmiast lub z opóźnieniem do kilku dni po urazie. Standardowy czas powrotu do zdrowia wynosi około 14 dni u dorosłych i 30 dni u dzieci, jednak 20-50% pacjentów doświadcza utrzymujących się objawów po miesiącu, definiowanych jako zespół po wstrząsie mózgu (PCS). Czynniki ryzyka przedłużonego zdrowienia to m.in. wiek, płeć, wcześniejsze urazy, ciężkość początkowych objawów oraz współistniejące zaburzenia psychiczne.
amnezja, ból głowy, ciało migdałowate, diplopia, faza ostra, faza przewlekła, faza zdrowienia, fotofobia, hipokamp, hyperacusis, kora przedruchowa, kora somatosensoryczna, łagodny uraz traumatyczny mózgu, objawy emocjonalne, objawy poznawcze, objawy somatyczne, obszar Broca, omdlenie, płat ciemieniowy, przewlekła encefalopatia pourazowa, terapia poznawcza, terapia przedsionkowa, tinnitus, układ przedsionkowy, uraz głowy, urazowe uszkodzenie mózgu, wahania nastroju, wstrząs mózgu, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy, zespół drugiego uderzenia, zespół multidyscyplinarny, zespół po wstrząsie mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Urazowe uszkodzenie mózgu – Objawy
Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) charakteryzuje się szerokim spektrum objawów zależnych od ciężkości urazu, lokalizacji uszkodzenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Łagodne TBI (wstrząśnienie mózgu) manifestuje się bólami głowy, zawrotami głowy, nudnościami, zaburzeniami snu i funkcji poznawczych, które zwykle ustępują w ciągu 2-4 tygodni, choć u 20-50% pacjentów mogą utrzymywać się dłużej. Umiarkowane i ciężkie TBI wiążą się z poważniejszymi objawami, takimi jak utrata przytomności powyżej 30 minut (umiarkowane) lub ponad 24 godziny (ciężkie), drgawki, rozszerzenie źrenic, zaburzenia mowy, osłabienie kończyn oraz zmiany widoczne w badaniach obrazowych (krwawienia, obrzęk). Długoterminowe następstwa obejmują deficyty poznawcze (trudności z koncentracją, pamięcią, funkcjami wykonawczymi), zaburzenia emocjonalne (depresja u ~25% pacjentów, lęk, drażliwość) oraz zmiany behawioralne (impulsywność, agresja, zmiany osobowości). Występują także objawy fizyczne i sensoryczne, takie jak przewlekłe bóle głowy, zaburzenia równowagi, napady padaczkowe, dysartria, afazja oraz zaburzenia zmysłów (fotofobia, szumy uszne, utrata węchu u 30% pacjentów).
afazja, amnezja pourazowa, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Alzheimera, deficyt poznawczy, depresja, diplopia, dysartria, dysfagia, dysfunkcja przedsionkowa, fotofobia, funkcje wykonawcze, funkcjonowanie poznawcze, impulsywność, krwawienie wewnątrzczaszkowe, napad padaczkowy, niedotlenienie mózgu, obrzęk mózgu, padaczka pourazowa, przewlekła encefalopatia pourazowa, przewlekłe zmęczenie, rozszerzenie źrenicy, śmierć mózgu, spastyczność, śpiączka, stan minimalnej świadomości, stan wegetatywny, szumy uszne, udar mózgu, urazowe uszkodzenie mózgu, utrata przytomności, wahania nastroju, wodogłowie, wstrząśnienie mózgu, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia lękowe, zaburzenia pamięci krótkotrwałej, zaburzenia snu, zamglenie umysłu, zawroty głowy, zespół stresu pourazowego, zespół zamknięcia - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół poudarowy – Diagnostyka i diagnoza
Zespół poudarowy (Persistent Post-Concussive Symptoms, PCS) to zespół objawów utrzymujących się powyżej 3 miesięcy po urazie głowy, obejmujący symptomy fizyczne (np. ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie), poznawcze (trudności z pamięcią, koncentracją), emocjonalne i behawioralne. Diagnoza PCS opiera się na kryteriach ICD-10, DSM-IV oraz Konsensusie Berlińskim, które różnią się czasem trwania objawów (od 2 tygodni do 3 miesięcy) oraz liczbą wymaganych symptomów (minimum 3). Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu, badania neurologicznego, oceny neuropsychologicznej oraz badań obrazowych (CT, MRI, fMRI, DTI, SPECT, PET) głównie w celu wykluczenia innych patologii. W praktyce klinicznej diagnoza ma charakter kliniczny, gdyż brak jest jednoznacznych testów potwierdzających PCS, a objawy są niespecyficzne i często nakładają się z innymi schorzeniami, takimi jak PTSD, migrena czy zaburzenia lękowe.
amnezja pourazowa, badanie neurologiczne, bezsenność, biomarkery płynu mózgowo-rdzeniowego, ból głowy, DSM-IV, dysfunkcja przysadki, EEG, elektroencefalografia, fibromialgia, funkcje przedsionkowe, funkcje wykonawcze, funkcjonalny rezonans magnetyczny, ICD-10, łagodny uraz mózgu, mgła mózgowa, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, migrena, nadwrażliwość na światło, obrazowanie tensora dyfuzji, PET, problemy z pamięcią, przewlekła encefalopatia pourazowa, PTSD, rezonans magnetyczny, SPECT, testy neuropsychologiczne, tomografia komputerowa, uraz głowy, zaburzenia depresyjne, zaburzenia przedsionkowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy, zespół chronicznego zmęczenia, zespół poudarowy, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła encefalopatia pourazowa – Diagnostyka i diagnoza
Przewlekła encefalopatia pourazowa (CTE) to postępująca choroba neurodegeneracyjna powiązana z powtarzającymi się urazami głowy, której definitywna diagnoza możliwa jest jedynie pośmiertnie na podstawie charakterystycznych zmian neuropatologicznych, takich jak okołonaczyniowe złogi hiperfosforylowanego białka tau (p-tau) w neuronach i astrocytach, nieregularne rozmieszczenie tych złogów w głębokich warstwach kory mózgowej oraz splątki astrocytarne i neurofibrylarne w różnych strukturach mózgu. Kryteria diagnostyczne ustalone przez NINDS i NIBIB obejmują także ocenę próbek ze śródmózgowia, mostu i rdzenia przedłużonego. W praktyce klinicznej stosuje się kryteria zespołu encefalopatii pourazowej (TES), które uwzględniają ekspozycję na urazy głowy, postępujące zaburzenia poznawcze i neurobehawioralne utrzymujące się co najmniej 12 miesięcy, jednak ich zastosowanie jest obecnie ograniczone do celów badawczych i nie potwierdza jednoznacznie obecności zmian neuropatologicznych charakterystycznych dla CTE.
choroba Parkinsona, funkcjonalny rezonans magnetyczny, hiperfosforylowane białko tau, kwaśne białko włókienkowe gleju, obrazowanie podatności magnetycznej, obrazowanie tensora dyfuzji, otępienie czołowo-skroniowe, pień mózgu, płyn mózgowo-rdzeniowy, pozytonowa tomografia emisyjna, przewlekła encefalopatia pourazowa, rezonans magnetyczny, spektroskopia rezonansu magnetycznego, splątki neurofibrylarne, stwardnienie zanikowe boczne, test neuropsychologiczny, tkanka mózgowa, tomografia komputerowa, wstrząśnienie mózgu, zespół encefalopatii pourazowej, zmiana neuropatologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła encefalopatia pourazowa – Objawy
Przewlekła encefalopatia pourazowa (CTE) to postępująca, nieodwracalna choroba neurodegeneracyjna mózgu, powiązana z powtarzającymi się urazami głowy. Objawy rozwijają się z opóźnieniem, zwykle około 10 lat po ekspozycji na urazy, i manifestują się w dwóch formach: młodzieńczej z dominującymi zaburzeniami nastroju i zachowania (depresja, lęk, impulsywność) oraz późnej, około 60. roku życia, z przewagą deficytów poznawczych prowadzących do demencji. CTE charakteryzuje się czterema stadami progresji, od łagodnych objawów takich jak bóle głowy, problemy z koncentracją i łagodna agresja, przez nasilające się zaburzenia nastroju, pamięci i funkcji wykonawczych, aż do zaawansowanej demencji, parkinsonizmu i zaburzeń motorycznych. Około 75% pacjentów w stadium III wykazuje znaczące upośledzenie poznawcze. Objawy dzielą się na cztery kategorie: poznawcze (utrata pamięci krótkotrwałej, zaburzenia funkcji wykonawczych, dezorientacja), behawioralne (wybuchowość, agresja, zmiany osobowości), nastroju (depresja, labilność emocjonalna) oraz motoryczne (parkinsonizm, ataksja, dyzartria). Zaburzenia snu, w tym zaburzenia zachowania w fazie REM i bezdech senny, są często współwystępujące.
apatia, ataksja, bezdech senny, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba neuronu ruchowego, choroba Parkinsona, deficyt pamięci, demencja, donepezil, dysfagia, dyzartria, funkcje wykonawcze, labilność emocjonalna, memantyna, pamięć krótkotrwała, parkinsonizm, przewlekła encefalopatia pourazowa, spastyczność, stan lękowy, stwardnienie zanikowe boczne, wahania nastroju, zaburzenia funkcji wykonawczych, zaburzenia językowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zaburzenia zachowania w fazie REM, zaburzenie zachowania, zachowanie impulsywne, zdolności poznawcze - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła encefalopatia pourazowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przewlekła encefalopatia pourazowa (CTE) to postępująca, zwyrodnieniowa choroba mózgu związana z powtarzającymi się urazami głowy, w tym wstrząśnieniami i subklinicznymi urazami, prowadząca do akumulacji patologicznego białka tau. Objawy obejmują zaburzenia poznawcze, deficyty pamięci, zmiany nastroju, impulsywność, agresję oraz otępienie. Diagnostyka przyżyciowa jest ograniczona, a potwierdzenie rozpoznania możliwe jest jedynie pośmiertnie. Opieka pielęgniarska koncentruje się na ocenie neurologicznej, monitorowaniu funkcji poznawczych i motorycznych, zarządzaniu objawami behawioralnymi oraz zapewnieniu bezpieczeństwa pacjenta. Kluczowe jest indywidualne planowanie opieki, obejmujące wsparcie poznawcze, fizyczne, emocjonalne i edukację pacjentów oraz ich rodzin. Farmakoterapia obejmuje inhibitory cholinesterazy (np. donepezil), leki przeciwdepresyjne (sertralina, escitalopram), przeciwpsychotyczne oraz stymulanty (metylfenidat), stosowane w celu łagodzenia objawów.
agonista dopaminy, badanie neuropsychologiczne, białko tau, biomarker, choroba Alzheimera, dieta śródziemnomorska, donepezil, escitalopram, fizjoterapeuta, funkcja poznawcza, galantamina, immunoterapia, inhibitor cholinesterazy, karbidopa, lek neuroprotekcyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, logopeda, metylfenidat, mindfulness, neuroobrazowanie, objaw wstrząśnienia mózgu, ocena neurologiczna, otępienie, patogeneza choroby, płyn mózgowo-rdzeniowy, pramipeksol, przewlekła encefalopatia pourazowa, regulacja emocji, rehabilitacja poznawcza, rywastygmina, sertralina, stymulant, technika deeskalacji, technika relaksacyjna, terapeuta zajęciowy, terapia behawioralna, terapia przeciwzapalna, terapia zajęciowa, uraz głowy, wirtualna rzeczywistość, wstrząśnienie mózgu, zaburzenie połykania, zaburzenie poznawcze - Leksykon chorób i schorzeń
Uraz głowy i wstrząśnienie mózgu – Epidemiologia
Urazy głowy, w tym łagodne urazy traumatyczne mózgu (mTBI) i wstrząśnienia mózgu, stanowią istotny problem zdrowia publicznego o globalnym zasięgu, z około 42 milionami przypadków mTBI rocznie na świecie. Częstość występowania TBI wynosi około 939/100 000 osób, co przekłada się na 5,48 miliona ciężkich TBI rocznie. W USA w 2014 roku odnotowano 2,87 miliona wizyt związanych z TBI, jednak dane te mogą być zaniżone z powodu niezgłaszania łagodnych urazów. Szczególnie narażone są grupy młodych osób (15-30 lat), mężczyźni oraz dzieci i młodzież, u których 12-miesięczna częstość wstrząśnień wynosi do 12%, a wśród dzieci związanych ze sportem 7-15%. Najczęstsze przyczyny to wypadki komunikacyjne, upadki oraz urazy sportowe, z istotnym udziałem broni palnej w grupie 25-34 lat. Wstrząśnienia mózgu wiążą się z wysokimi kosztami ekonomicznymi (w USA 76,5 mld USD w 2010 r.) oraz znacznym obciążeniem systemu opieki zdrowotnej, z ponad 214 tysiącami hospitalizacji i 69 tysiącami zgonów rocznie.
deprywacja społeczna, diagnostyka obrazowa, diagnoza kliniczna, łagodny uraz traumatyczny mózgu, leczenie ambulatoryjne, powrót do zdrowia, pracownik służby zdrowia, przewlekła encefalopatia pourazowa, status społeczno-ekonomiczny, strategia zapobiegania, uraz głowy, uraz mózgu, uraz sportowy, uraz traumatyczny mózgu, wstrząśnienie mózgu, wypadek komunikacyjny, zespół po wstrząśnieniu mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła encefalopatia pourazowa – Epidemiologia
Przewlekła encefalopatia pourazowa (CTE) to postępująca choroba neurodegeneracyjna związana z powtarzającymi się urazami głowy, której rozpoznanie jest możliwe jedynie pośmiertnie na podstawie badania neuropatologicznego. Epidemiologia CTE jest trudna do określenia, jednak dane wskazują na wysoką częstość występowania wśród zawodowych sportowców uprawiających sporty kontaktowe, z częstością sięgającą od 17% do nawet 99% w zależności od dyscypliny i badanej populacji (np. 91,7% u byłych zawodników NFL). Ryzyko rozwoju CTE koreluje z ekspozycją na powtarzające się urazy głowy, szczególnie wstrząśnienia mózgu i urazy podwstrząśnieniowe, a także z siłą uderzeń. Czynniki ryzyka obejmują także wiek, długość kariery sportowej oraz obecność allelu ApoE4. Poza sportowcami, grupy wysokiego ryzyka to personel wojskowy narażony na wybuchy, ofiary przemocy domowej oraz osoby z przewlekłymi napadami padaczkowymi. W USA w 2014 roku odnotowano około 2,87 miliona wizyt na oddziałach ratunkowych, hospitalizacji i zgonów związanych z urazami mózgu, z czego ponad 837 000 dotyczyło dzieci.
badanie neuropatologiczne, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, choroba prionowa, choroba z ciałami Lewy’ego, gen APOE4, łagodny uraz mózgu, mózgowa angiopatia amyloidowa, otępienie czołowo-skroniowe, powtarzający się uraz głowy, przewlekła encefalopatia pourazowa, stwardnienie zanikowe boczne, system nadzoru, uraz mózgu, wstrząśnienie mózgu, zespół encefalopatii pourazowej, zespół stresu pourazowego, zwyrodnienie czołowo-skroniowe