inhibitor fosfodiesterazy III
Inhibitory fosfodiesterazy III (PDE III) to grupa leków, które zwiększają stężenie cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach, blokując jego rozkład. Mechanizm działania opiera się na zahamowaniu enzymu fosfodiesterazy typu III, co prowadzi do wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP, który jest ważnym przekaźnikiem w komórkach mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych.
Główne efekty farmakologiczne inhibitorów PDE III obejmują działanie inotropowe dodatnie (zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego), działanie wazodylatacyjne (rozszerzenie naczyń krwionośnych) oraz działanie chronotropowe dodatnie (przyspieszenie akcji serca). Dzięki tym właściwościom leki z tej grupy poprawiają rzut serca i zmniejszają obciążenie następcze.
Do inhibitorów fosfodiesterazy III należą m.in. milrinon, amrinon, enoximon i pimobendan. Znajdują zastosowanie głównie w leczeniu ostrej niewydolności serca, szczególnie w przypadkach opornych na leczenie konwencjonalne. Mogą być również stosowane w okresie okołooperacyjnym u pacjentów kardiochirurgicznych z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory.
Należy pamiętać, że inhibitory PDE III mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca i nasilać niedokrwienie mięśnia sercowego, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania stanu hemodynamicznego pacjenta. Przeciwwskazane są u pacjentów z ciężką stenozą aortalną lub inną przeszkodą w drodze odpływu lewej komory.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Anagrelid Sandoz, klasyfikowany jako lek przeciwnowotworowy (kod ATC: L01XX35), jest stosowany w terapii zaburzeń mieloproliferacyjnych, zwłaszcza nadpłytkowości samoistnej. Mechanizm działania polega na hamowaniu ekspresji czynników transkrypcyjnych GATA-1 i FOG-1, co prowadzi do opóźnienia dojrzewania megakariocytów oraz zmniejszenia ich rozmiarów i ploidii, skutkując redukcją liczby płytek krwi. W badaniach klinicznych (700-012, 700-014, 700-999, 13970-301) u ponad 4000 pacjentów uzyskano pełną odpowiedź definiowaną jako zmniejszenie liczby płytek do ≤600 x 10^9/l lub redukcję o ≥50% utrzymującą się przez minimum 4 tygodnie, z czasem odpowiedzi od 4 do 12 tygodni. Nie wykazano jednak jednoznacznych korzyści klinicznych w zakresie zmniejszenia incydentów zakrzepowo-krwotocznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Grenalvon 0,5 mg
Analiza bezpieczeństwa anagrelidu (Grenalvon) opiera się na danych z czterech badań klinicznych obejmujących łącznie ponad 4,5 tysiąca pacjentów, z dawką średnią około 2 mg/dobę, stosowaną nawet do 5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), zatrzymanie płynów i nudności (po ok. 6%) oraz biegunka (ok. 5%). Działania te korelują z mechanizmem działania anagrelidu jako inhibitora fosfodiesterazy III (PDE III). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z międzynarodowymi standardami, co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka i planowanie monitoringu klinicznego.
anagrelid, biegunka, ból głowy, działanie inotropowe, fosfodiesteraza III, Grenalvon, inhibitor fosfodiesterazy III, kołatanie serca, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, retencja płynów, titracja dawki, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Interakcje leku – Cilostazol LEK-AM 100 mg
Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W dawce 150 mg dwa razy na dobę nie wydłuża czasu krwawienia u zdrowych osób, jednak współstosowanie z innymi lekami przeciwpłytkowymi (np. ASA, klopidogrel) i przeciwzakrzepowymi wymaga ostrożności ze względu na ryzyko addytywnego działania i zwiększonego ryzyka krwawień. Szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu z co najmniej dwoma dodatkowymi lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi. W badaniu CASTLE odnotowano wzrost częstości krwotoków przy jednoczesnym stosowaniu cylostazolu, ASA i klopidogrelu. W przypadku doustnych antykoagulantów, takich jak warfaryna, zaleca się częste monitorowanie parametrów krzepnięcia (PT, APTT) pomimo braku bezpośredniego wpływu cylostazolu na te parametry.
agregacja płytek, alkaloid sporyszu, atorwastatyna, cylostazol, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P-450, cyzapryd, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor fosfodiesterazy III, interakcja z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, lowastatyna, omeprazol, pimozyd, ryfampicyna, symwastatyna, tachykardia odruchowa, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grenalvon
Anagrelid, stosowany w leczeniu zaburzeń hematologicznych, wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Lek nie jest zalecany przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie górną granicę normy, a u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny i mocznika. Nagłe odstawienie anagrelidu może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. W okresie po zakończeniu terapii obserwuje się efekt „odbicia” z możliwym przekroczeniem wartości wyjściowych liczby trombocytów, co wymaga częstych kontroli morfologii krwi. Monitorowanie powinno obejmować pełną morfologię, parametry wątrobowe (AlAT, AspAT), nerkowe (kreatynina, mocznik) oraz elektrolity (potas, magnez, wapń).
biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia, elektrokardiografia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, substancja pomocnicza, torsade de pointes, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół wydłużonego odstępu QTc, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Vipharm
Stosowanie anagrelidu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz przekracza 5-krotnie górną granicę normy. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi i powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatię i zastoinową niewydolność serca, zwłaszcza u pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub przyjmujących inhibitory CYP1A2, które mogą zwiększać stężenie anagrelidu i jego metabolitu 3-hydroksy anagrelidu.
aminotransferazy, anagrelid, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, dysfagia, efekt odbicia, elektrolity, enzymy wątrobowe, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Levosimendan Kabi to lek inotropowy o podwójnym mechanizmie działania: zwiększa wrażliwość białek kurczliwych mięśnia sercowego na jony wapnia poprzez wiązanie z troponiną C oraz rozszerza naczynia krwionośne przez otwieranie ATP-zależnych kanałów potasowych w mięśniach gładkich naczyń. W badaniach hemodynamicznych u pacjentów z niewydolnością serca dawki nasycające od 3 do 24 µg/kg mc. oraz infuzje ciągłe 0,05-0,2 µg/kg mc./min poprawiały pojemność minutową serca, frakcję wyrzutową i objętość wyrzutową, jednocześnie obniżając ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych oraz opór naczyniowy. Levosimendan zwiększa przepływ wieńcowy i perfuzję mięśnia sercowego bez istotnego wzrostu zużycia tlenu, a także obniża stężenie endoteliny-1 u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, nie podnosząc poziomu amin katecholowych w osoczu.
amina katecholowa, ATP-zależny kanał potasowy, badanie hemodynamiczne, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie w prawym przedsionku, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, częstość akcji serca, duszność spoczynkowa, działanie inotropowe, endotelina-1, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, idiopatyczna kardiomiopatia rozstrzeniowa, inhibitor fosfodiesterazy III, jon wapnia, leczenie trombolityczne, lek beta-adrenolityczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lewozymendan, mechaniczna wentylacja, mięsień gładki naczyń krwionośnych, natriuretyczny peptyd typu B, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, objętość wyrzutowa, obwodowy opór naczyniowy, ogłuszony mięsień sercowy, ostra niewydolność serca, ostra zdekompensowana niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja mięśnia sercowego, pojemność minutowa serca, przepływ wieńcowy krwi, przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa, receptor beta-adrenergiczny, rzut skurczowy serca, troponina C, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik sercowy, wsparcie inotropowe, wstrząs kardiogenny, zastoinowa niewydolność serca, zużycie tlenu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelid Nordic
Stosowanie anagrelidu wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego, takich jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatia, kardiomegalia oraz zastoinowa niewydolność serca. Monitorowanie powinno obejmować pełną morfologię krwi (hemoglobina, leukocyty, płytki), funkcję wątroby (ALT, AST), czynność nerek (stężenie kreatyniny i mocznika) oraz elektrolity (potas, magnez, wapń). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wydłużonym odstępem QT (wrodzonym lub nabytym), hipokaliemią oraz przy stosowaniu inhibitorów CYP1A2, które mogą zwiększać stężenie anagrelidu i jego aktywnego metabolitu 3-hydroksyanagrelidu. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie EKG i echokardiografii oraz korekta zaburzeń elektrolitowych.
3-hydroksyanagrelid, anagrelid, badanie czynności wątroby, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, ból głowy, brak laktazy, cykliczny adenozynomonofosforan, częstoskurcz komorowy, hipokaliemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kołatanie serca, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelid Nordic
Leczenie anagrelidem wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu krążenia, takich jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatia, kardiomegalia oraz zastoinowa niewydolność serca. Monitorowanie powinno obejmować pełną morfologię krwi (hemoglobina, leukocyty, płytki), funkcje wątroby (ALT, AST), nerek (kreatynina, mocznik) oraz stężenia elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego QT, hipokaliemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QTc. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujący inhibitory CYP1A2 mogą mieć podwyższone Cmax anagrelidu i jego metabolitu 3-hydroksyanagrelidu, co wymaga dodatkowej uwagi.
adenozynomonofosforan, anagrelid, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, działania niepożądane układu krążenia, działanie inotropowe, echokardiografia, elektrokardiografia, elektrolity, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitory CYP1A2, kardiomegalia, kardiomiopatia, kołatanie serca, kreatynina i mocznik, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nadzór kliniczny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Accord
Anagrelid, będący inhibitorem fosfodiesterazy III cAMP, wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych, takich jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatia czy zastoinowa niewydolność serca. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest kompleksowa ocena układu krążenia (EKG, echokardiografia) oraz monitorowanie parametrów hematologicznych (morfologia krwi), biochemicznych (AlAT, AspAT, kreatynina, mocznik) i elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (przeciwwskazanie przy aktywności aminotransferaz >5x ULN), nerek, hipokalemią, hipomagnezemią oraz u osób przyjmujących inhibitory CYP1A2. Po odstawieniu anagrelidu obserwuje się wzrost liczby płytek krwi w ciągu 4 dni, powrót do wartości wyjściowych w 10-14 dni, co wymaga częstych kontroli hematologicznych.
aktywność aminotransferaz, amrynon, anagrelid, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, biopsja szpiku kostnego, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, enoksymon, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kwas acetylosalicylowy, mielofibroza, milrynon, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olprynon, ostra białaczka szpikowa, stężenie kreatyniny i mocznika, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelid Aurovitas
Anagrelid (Anagrelid Aurovitas, 0,5 mg) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz hematologicznego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka, a stosowanie leku jest przeciwwskazane przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie normę. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi, zwiększając ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Zaleca się regularne badania morfologii krwi, funkcji wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną uwagę należy zwrócić na wydłużenie odstępu QTc i ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego QT, hipokalemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na QTc. Przed i w trakcie leczenia wskazane jest wykonanie EKG i echokardiografii.
anagrelid, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, efekt odbicia, hipokalemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kwas acetylosalicylowy, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, przerwanie leczenia, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Cilostop 100 mg
Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Monoterapia cylostazolem w dawce 150 mg 2×/dobę nie wydłuża czasu krwawienia, jednak połączenie z ASA zwiększa hamowanie agregacji płytek o 23-25%, a jednoczesne stosowanie z co najmniej dwoma lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko krwawień (potwierdzone w badaniu CASTLE). W przypadku warfaryny i innych doustnych antykoagulantów nie stwierdzono istotnego wpływu na PT, APTT ani czas krwawienia, jednak zaleca się ostrożność i częste monitorowanie parametrów krzepnięcia. Cylostazol metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 i CYP2C19, a jego aktywność farmakologiczna może być znacząco zwiększona przez inhibitory tych enzymów, co wymaga redukcji dawki do 50 mg 2×/dobę (np. erytromycyna, ketokonazol, omeprazol). Słabszy inhibitor CYP3A4, diltiazem, zwiększa AUC cylostazolu o 44% bez konieczności modyfikacji dawki.
agregacja płytek krwi, atorwastatyna, cylostazol, CYP2C19, cyzapryd, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, diltiazem, doustny antykoagulant, działanie hipotensyjne, dziurawiec, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P-450, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, ketokonazol, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lowastatyna, nadmierny spadek ciśnienia, omeprazol, parametr hemodynamiczny, pimozyd, pochodna sporyszu, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, tachykardia odruchowa, układ krzepnięcia, warfaryna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Vipharm 0,5 mg
Anagrelide Vipharm, zawierający chlorowodorek anagrelidu jednowodny w dawkach 0,5 mg i 1 mg, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 4 tysiące pacjentów, z dawką średnią około 2 mg/dobę i terapią trwającą do 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), retencja płynów i nudności (po ok. 6%), a także biegunka (ok. 5%). Działania te są związane z inhibicją fosfodiesterazy III (PDE III) i mogą być łagodzone przez stopniowe dostosowanie dawki. Występują również poważniejsze powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca (tachykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków), zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz torsade de pointes, a także udar mózgu, który jest powikłaniem zakrzepowym. Wśród innych istotnych działań niepożądanych wymienia się nadciśnienie płucne, śródmiąższową chorobę płuc, zapalenie płuc i alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, które manifestują się dusznością i wymagają pilnej interwencji.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia, chlorowodorek anagrelidu, częstoskurcz komorowy, diplopia, dławica piersiowa, duszność, dyzartria, inhibitor fosfodiesterazy III, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kapsułka twarda, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, pancytopenia, parestezja, powikłanie zakrzepowe, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, udar mózgu, układ krwiotwórczy, wylew podskórny, wymioty, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stepcil 100 mg
Badania przedkliniczne cylostazolu, substancji czynnej leku Stepcil, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. U psów zaobserwowano zmiany chorobowe w układzie sercowo-naczyniowym, jednak nie występowały one u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo swoistą toksyczność sercową. Nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc w badaniach na psach i małpach. Testy mutagenności (m.in. mutacje genów bakterii, aberracje chromosomalne in vivo) były negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie embriofetotoksyczne, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, komórki jajnika chomika chińskiego, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, szpik kostny, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Analiza bezpieczeństwa stosowania anagrelidu w dawce średniej około 2 mg/dobę, przeprowadzona na łącznie 4602 pacjentach (w tym 56 leczonych do 4-5 lat), wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), zatrzymanie płynów i nudności (po ok. 6%), a także biegunka (ok. 5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III tłumaczy występowanie objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego, takich jak tachykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków czy zastoinowa niewydolność serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko udaru mózgu, którego częstość nie została dokładnie określona, ale wymaga monitorowania. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a ich spektrum obejmuje również zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, oddechowe, nerkowe oraz ogólne, co podkreśla konieczność stopniowego dostosowywania dawki w celu minimalizacji ryzyka.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anagrelid, biegunka, ból głowy, ból stawów, choroba śródmiąższowa płuc, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, dławica piersiowa, duszność, enzymy wątrobowe, inhibitor fosfodiesterazy III, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, kołatanie serca, kreatynina we krwi, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, łysienie, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, szum w uszach, tachykardia, torsade de pointes, udar mózgu, wybroczyny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Anagrelid, stosowany w terapii nadpłytkowości samoistnej, wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Nie zaleca się stosowania u osób z aktywnością aminotransferaz przekraczającą 5-krotnie górną granicę normy (GGN). Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów funkcji wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń), szczególnie w początkowym okresie leczenia. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi w ciągu 4 dni, z powrotem do wartości wyjściowej w 10-14 dni, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Zaleca się ścisłe monitorowanie morfologii krwi oraz edukację pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepowych.
aminotransferaza, anagrelid, badanie elektrokardiograficzne, biopsja szpiku kostnego, brak laktazy, cykliczny adenozynomonofosforan, częstoskurcz komorowy, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kołatanie serca, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nadpłytkowość samoistna, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anagrelide Stada 0,5 mg
Anagrelide Stada, klasyfikowany jako lek przeciwnowotworowy (kod ATC: L01XX35), jest stosowany w terapii zaburzeń mieloproliferacyjnych, zwłaszcza nadpłytkowości. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu ekspresji czynników transkrypcyjnych GATA-1 i FOG-1, co prowadzi do zahamowania megakariocytopoezy poprzez opóźnienie dojrzewania megakariocytów oraz zmniejszenie ich rozmiarów i ploidii. Biochemicznie anagrelid działa jako inhibitor fosfodiesterazy III cAMP. W badaniach klinicznych (nr: 700-012, 700-014, 700-999, 13970-301) u ponad 4000 pacjentów z nadpłytkowością samoistną uzyskano pełną odpowiedź definiowaną jako spadek liczby płytek do ≤ 600 x 10^9/l lub redukcję o ≥ 50% utrzymaną przez co najmniej 4 tygodnie, z czasem do odpowiedzi wynoszącym 4-12 tygodni. Nie wykazano jednak jednoznacznej korzyści klinicznej w zakresie zmniejszenia incydentów zakrzepowo-krwotocznych.
anagrelid, biopsja szpiku kostnego, cAMP, dawkowanie pediatryczne, efekt chronotropowy, FOG-1, GATA-1, incydent zakrzepowo-krwotoczny, inhibitor fosfodiesterazy III, megakariocyt, megakariocytopoeza, nadpłytkowość, nadpłytkowość samoistna, odstęp QTc, płytki krwi, QTcF, zaburzenie mieloproliferacyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Anagrelid, klasyfikowany jako lek przeciwnowotworowy (kod ATC: L01XX35), jest stosowany w terapii nowotworów mieloproliferacyjnych z nadpłytkowością. Mechanizm działania polega na hamowaniu megakariocytopoezy poprzez inhibicję czynników transkrypcyjnych GATA-1 i FOG-1, co prowadzi do opóźnienia dojrzewania megakariocytów oraz zmniejszenia ich rozmiarów i ploidii. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 4000 pacjentów z MPN, anagrelid skutecznie obniżał liczbę płytek do ≤ 600 x 10⁹/l lub o ≥ 50% w stosunku do wartości wyjściowej, z czasem do pełnej odpowiedzi wynoszącym 4-12 tygodni. Nie wykazano jednak jednoznacznych korzyści klinicznych w zakresie redukcji zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych. W badaniu farmakodynamicznym u zdrowych ochotników dawki 0,5 mg i 2,5 mg powodowały wzrost częstości akcji serca odpowiednio o +7,8 i +29,1 uderzeń/min oraz wydłużenie odstępu QTcF o +5,0 ms i +10,0 ms, co wymaga monitorowania kardiologicznego podczas terapii.
anagrelid, biopsja szpiku kostnego, cykliczny adenozynomonofosforan, czynnik transkrypcyjny, FOG-1, GATA-1, inhibitor fosfodiesterazy III, lek przeciwnowotworowy, megakariocyt, megakariocytopoeza, nadpłytkowość samoistna, nowotwór mieloproliferacyjny, odstęp QTc, populacja pediatryczna, QTcF, redukcja płytek krwi, zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne - Leksykon substancji czynnych
Lewozymendan – Właściwości farmakodynamiczne
Lewozymendan to lek inotropowy dodatni o unikalnym mechanizmie działania, zwiększający wrażliwość troponiny C na jony wapnia, co poprawia kurczliwość mięśnia sercowego bez zaburzeń rozkurczu. Dodatkowo otwiera ATP-zależne kanały potasowe w mięśniach gładkich naczyń, powodując rozszerzenie tętnic oporowych i żył, co zmniejsza opór obwodowy i poprawia perfuzję narządową. W badaniach hemodynamicznych wykazano, że dożylne podawanie lewozymendanu w dawkach nasycających 3-24 µg/kg mc. oraz w infuzji ciągłej 0,05-0,2 µg/kg mc./min zwiększa pojemność minutową, objętość wyrzutową i frakcję wyrzutową serca, obniża ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych oraz opór naczyniowy. Lek poprawia przepływ wieńcowy i perfuzję mięśnia sercowego bez istotnego wzrostu zużycia tlenu, co jest korzystne w terapii niewydolności serca i ostrych zespołów wieńcowych. Ponadto lewozymendan obniża stężenie endoteliny-1 i nie zwiększa poziomu amin katecholowych, co zmniejsza ryzyko arytmii i nadmiernego zapotrzebowania serca na tlen.
amina katecholowa, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, endotelina-1, frakcja wyrzutowa, inhibitor fosfodiesterazy III, kanał potasowy ATP-zależny, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mechaniczne urządzenie wspomagające pracę serca, migotanie przedsionków, naczynie krwionośne, natriuretyczny peptyd typu B, niewydolność serca, obciążenie wstępne i następcze, obwodowy opór naczyniowy, ogłuszony mięsień sercowy, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, perfuzja mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przepływ wieńcowy, przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa, terapia nerkozastępcza, troponina C serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thromboreductin
Thromboreductin (anagrelid) wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Należy regularnie kontrolować morfologię krwi (hemoglobina, WBC, płytki krwi), funkcję wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz stężenia elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko efektu odbicia po przerwaniu terapii, objawiającego się gwałtownym wzrostem liczby płytek krwi w ciągu 4 dni, który może prowadzić do powikłań zakrzepowych, takich jak udar mózgu. Zaleca się unikanie nagłego odstawienia leku oraz edukację pacjenta w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepowych.
anagrelid, cykliczny adenozynomonofosforan, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia, efekt odbicia, elektrokardiografia, elektrolity, enzymy wątrobowe, hipokalemia, hipokalemia i hipomagnezemia, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitory CYP1A2, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina i mocznik, laktoza jednowodna, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, płytki krwi, powikłania zakrzepowe, torsade de pointes, trombocyty, udar mózgu, wydłużony odstęp QT, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Stada
Anagrelid wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdzie konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, takich jak aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT), stężenie kreatyniny i mocznika. Przerwanie terapii niesie ryzyko gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu; liczba płytek może wzrosnąć już po 4 dniach od zaprzestania leczenia i powrócić do wartości wyjściowych w ciągu 10-14 dni. Monitorowanie pełnej morfologii krwi, elektrolitów (potas, magnez, wapń) oraz funkcji wątroby i nerek jest niezbędne do wczesnego wykrycia działań niepożądanych i dostosowania terapii.
AlAT i AspAT, aminotransferaza, biopsja szpiku kostnego, brak laktazy, cykliczny adenozynomonofosforan, częstoskurcz komorowy, echokardiografia, elektrokardiografia, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina i mocznik, kwas acetylosalicylowy, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grenalvon
Anagrelid, inhibitor fosfodiesterazy III cAMP, wymaga szczegółowej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Lek jest przeciwwskazany przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie górną granicę normy. Nagłe odstawienie anagrelidu może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi, zwiększając ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Wzrost liczby płytek po zaprzestaniu leczenia obserwuje się zwykle w ciągu 4 dni, a powrót do wartości wyjściowych następuje w 10-14 dni, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi. Niezbędne jest regularne badanie hemoglobiny, leukocytów, płytek, aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), stężenia kreatyniny, mocznika oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń).
aktywność aminotransferaz, aminotransferaza, biopsja szpiku kostnego, brak laktazy, cykliczny adenozynomonofosforan, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia, efekt z odbicia, elektrokardiografia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kwas acetylosalicylowy, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Vipharm 1 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w kapsułkach zawierających 0,5 mg lub 1 mg anagrelidu, jest stosowany w dawce średniej około 2 mg/dobę, z obserwacjami sięgającymi do 5 lat. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, najczęściej ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencję płynów i nudności (6%) oraz biegunkę (5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III wiąże się z efektami inotropowymi i chronotropowymi, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu układu sercowo-naczyniowego. Do poważnych powikłań należą arytmie (w tym torsade de pointes), zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka zakrzepowego. Działania niepożądane obejmują także układ nerwowy (bóle i zawroty głowy, depresja, parestezje), oddechowy (duszność, nadciśnienie płucne, śródmiąższowa choroba płuc) oraz pokarmowy (biegunka, nudności, zapalenie trzustki, krwawienia). Występują również zaburzenia hematologiczne, metaboliczne i wątrobowe, co podkreśla konieczność kompleksowego monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, duszność, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nagły zgon sercowy, niedoczulica, niedokrwistość, niepamięć, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, pancytopenia, parestezje, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wymioty, wysięk opłucnowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noclaud 100 mg
Cylostazol, aktywny składnik leku Noclaud, działa jako inhibitor fosfodiesterazy III, hamując rozkład cAMP i zwiększając jego stężenie w tkankach, w tym w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. W badaniach przedklinicznych u psów wykazano sercowo-naczyniowe zmiany chorobowe, które nie wystąpiły u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo specyficzne działanie. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne cylostazolu. Testy mutagenności in vitro i in vivo były generalnie negatywne, z wyjątkiem słabego, ale statystycznie istotnego wzrostu aberracji chromosomalnych w komórkach jajników chomików chińskich in vitro. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę odpowiednio, nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo kardiologiczne, cykliczny AMP, cylostazol, działanie inotropowo dodatnie, inhibitor fosfodiesterazy III, mutacja genu bakteryjnego, mutacja genu w komórce ssaka, naczynie krwionośne, naprawa DNA bakterii, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, płytka krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cilozek 50 mg
Przedawkowanie cylostazolu, inhibitora fosfodiesterazy III, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują silne bóle głowy o charakterze napadowym, wodnistą biegunkę prowadzącą do zaburzeń wodno-elektrolitowych, tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz różnorodne zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące ostrego przedawkowania cylostazolu, konieczne jest szczegółowe monitorowanie stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, w tym ciągła kontrola EKG.
antidotum, arytmia, biegunka, ból głowy, cylostazol, działanie naczyniodylacyjne, inhibitor fosfodiesterazy III, interwencja medyczna, lek antyarytmiczny, monitorowanie EKG, nadzór kardiologiczny, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, silny ból głowy, tachykardia, terapia objawowa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Noclaud 100 mg
Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W badaniach klinicznych dawka 150 mg dwa razy na dobę nie wydłużała czasu krwawienia, jednak jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) skracało hamowanie agregacji płytek o 23-25%, bez zwiększenia ryzyka krwawień. Kombinacja cylostazolu z klopidogrelem nie wpływała na liczbę płytek, PT ani aPTT, ale wymagała ostrożności ze względu na potencjalne wydłużenie czasu krwawienia. Przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu z co najmniej dwoma innymi lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi ze względu na wysokie ryzyko krwawień. W przypadku warfaryny i innych przeciwzakrzepowych nie stwierdzono wpływu na metabolizm czy parametry krzepliwości, jednak zaleca się częste monitorowanie pacjentów. Dodatkowo, cylostazol może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz alkoholu, co wymaga zachowania ostrożności.
agregacja płytek, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, cisapryd, CYP2C19, CYP3A4, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, diltiazem, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie przeciwpłytkowe, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitory pompy protonowej, inhibitory proteaz, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwgrzybicze, lowastatyna, omeprazol, pimozyd, pochodne sporyszu, ryfampicyna, simwastatyna, statyny, tachykardia odruchowa, warfaryna, wazodylatacja