wysuszenie naskórka

Wysuszenie naskórka (xerosis cutis) to powszechny stan dermatologiczny charakteryzujący się zmniejszoną zawartością wody w warstwie rogowej naskórka. Fizjologicznie naskórek powinien zawierać 10-20% wody, a spadek poniżej 10% prowadzi do jego wysuszenia. Stan ten objawia się szorstką, łuszczącą się skórą, uczuciem napięcia, świądem oraz zwiększoną podatnością na mikrourazy.

Etiologia wysuszenia naskórka jest wieloczynnikowa i obejmuje czynniki środowiskowe (niska wilgotność powietrza, ekspozycja na detergenty), wiek (starzenie się skóry wiąże się ze zmniejszoną produkcją sebum), choroby (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, niedoczynność tarczycy) oraz działanie niektórych leków (retinoidy, diuretyki). Kluczową rolę w patofizjologii odgrywa dysfunkcja bariery naskórkowej i zaburzenia w składzie lipidów międzykomórkowych.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w wybranych przypadkach można wykorzystać pomiary transepidermalnej utraty wody (TEWL) oraz korneometrię do oceny nawilżenia naskórka. Leczenie obejmuje eliminację czynników wywołujących, regularne stosowanie emolientów zawierających substancje okluzyjne (wazelina, oleje mineralne), humektanty (mocznik, kwas hialuronowy, gliceryna) oraz lipidy fizjologiczne (ceramidy, cholesterol, wolne kwasy tłuszczowe).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl