zaburzenie wchłaniania węglowodanów

Zaburzenia wchłaniania węglowodanów to grupa schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym procesem trawienia i absorpcji cukrów w przewodzie pokarmowym. Do najczęściej spotykanych należą: nietolerancja laktozy (spowodowana niedoborem enzymu laktazy), nietolerancja fruktozy (związana z deficytem transportera GLUT5) oraz zaburzenia wchłaniania sacharozy i maltozy.

Mechanizm tych zaburzeń opiera się na nieprawidłowym funkcjonowaniu enzymów rąbka szczoteczkowego enterocytów (disacharydaz) lub defektach białek transportujących. Niewchłonięte węglowodany przechodzą do dalszych odcinków jelita, gdzie ulegają fermentacji bakteryjnej, prowadząc do produkcji gazów i kwasów organicznych.

Objawy kliniczne obejmują biegunkę osmotyczną, wzdęcia, bóle brzucha, nadmierną produkcję gazów oraz nudności. Charakterystyczne jest występowanie objawów po spożyciu konkretnych pokarmów zawierających niewchłaniany węglowodan. Diagnostyka opiera się na testach oddechowych (np. test wodorowy), badaniach genetycznych oraz próbach eliminacyjnych i prowokacyjnych.

Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie lub eliminację niewchłanianych węglowodanów. W niektórych przypadkach pomocne może być stosowanie preparatów enzymatycznych (np. laktaza przy nietolerancji laktozy). Wtórne zaburzenia wchłaniania węglowodanów mogą towarzyszyć chorobom zapalnym jelit, celiakii, enteropatiom czy zespołowi krótkiego jelita i wymagają leczenia choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl