metoda kangura

Metoda kangura, znana również jako Kangaroo Mother Care (KMC), to technika opieki nad noworodkami, szczególnie wcześniakami i niemowlętami z niską masą urodzeniową, polegająca na długotrwałym, bezpośrednim kontakcie skóra do skóry między dzieckiem a rodzicem.

Podstawowym elementem metody jest umieszczenie nagiego dziecka (z wyjątkiem pieluszki i ewentualnie czapeczki) w pozycji pionowej na nagiej klatce piersiowej rodzica. Dziecko jest następnie przykrywane ubraniem rodzica lub specjalnym nosidełkiem. Taka pozycja zapewnia noworodkowi stabilizację temperatury ciała, regulację oddechu i pracy serca oraz sprzyja karmieniu piersią na żądanie.

Liczne badania naukowe potwierdzają korzystny wpływ metody kangura na zmniejszenie śmiertelności wcześniaków, skrócenie czasu hospitalizacji, poprawę przyrostu masy ciała, zwiększenie wskaźników karmienia piersią oraz wzmocnienie więzi między rodzicami a dzieckiem. Metoda ta jest rekomendowana przez WHO jako element opieki nad wcześniakami, szczególnie w krajach o ograniczonych zasobach medycznych.

W praktyce klinicznej metoda kangura stanowi uzupełnienie konwencjonalnej opieki medycznej i może być stosowana zarówno w warunkach szpitalnych, jak i domowych po odpowiednim przeszkoleniu rodziców. Zaleca się jej wdrażanie tak wcześnie, jak pozwala na to stan kliniczny dziecka, oraz kontynuowanie tak długo, jak to możliwe.